Draai om je oren
Jazz en meer - Weblog





 




Cd
Mary Halvorson Quintet - 'Saturn Sings' (Firehouse 12, 2010)


De nog jonge gitariste Mary Halvorson is een rijzende ster in de jazzwereld. Het afgelopen jaar toerde ze in verschillende bezettingen door Europa en deed daarbij ook een aantal keren het Bimhuis aan. 'Saturn Sings' is een groepsalbum onder haar eigen naam, met tien eigen composities. Die laten goed zien wat Halvorson kan als gitariste, componiste en improvisator. Vergeleken met eerder studiowerk is deze cd een hele vooruitgang, omdat Halvorson heeft leren doseren. Ze heeft namelijk zó veel muzikale ideeën, dat je als luisteraar de draad nog wel eens kunt kwijtraken.

De tien composities op 'Saturn Sings' zijn verder opvallend melodieus en swingend, mede door de toevoeging van trompet en altsaxofoon, die vaak unisono thema's blazen, waar Halvorson heerlijk dwars tegenin gaat. Of juist niet. Maar Halvorson kan meer, zoals lang uitgesponnen solo's spelen, listige maatsoorten combineren (drummer Ches Smith en bassist John Hébert tonen zich fantastisch lezende musici die hier wel raad mee weten) en - uniek - effectapparatuur effectief weet te gebruiken.

Niet alle composities zijn even interessant, soms is de muziek te eenvormig, maar als geheel is 'Saturn Sings' een grote stap voorwaarts in het werk van Halvorson.

Meer horen?
Op de
Myspace-pagina van Mary Halvorson kun je een drietal tracks van dit album beluisteren: 'Miles High Like', 'Leak Over Six Five' en 'Sea Seizure'.

Labels:

(Eric van Rees, 28.8.11) - [print] - [naar boven]





Festival
Jazz Middelheim 2011 Part 3


"En toen was HIJ daar. Een uitverkocht huis was naar alle waarschijnlijkheid alleen voor HEM gekomen. De topper van het festival: de kleine (grote) Jamie Cullum!!! 31 Jaar jong is hij. De meisjes zijn gek op hem. Hij zingt dan ook niet slecht, hij heeft een vol en leuk stemgeluid, speelt een partijtje goed jazzpiano, is lenig en snel, en is hyperactief op het podium."

Jacques Los bezocht de derde dag van het festival Jazz Middelheim. Hij doet verslag van de concerten van The Pocket Jazz Orchestra feat. Dave Douglas, Lady Linn & Her Magnificent Seven, Allen Toussaint & Marc Ribot en Jamie Cullum.

Klik hier om zijn festivalverslag te lezen.

Cees van de Ven maakte een fotoverslag van deze derde dag van Jazz Middelheim, zondag 14 augustus. Klik hier om zijn foto's te bekijken.

Nabeluisteren?
Alle concerten van Jazz Middelheim werden door de Vlaamse radiozender Klara uitgezonden.
Klik hier om de bovengenoemde concerten te beluisteren.

Labels:

(Maarten van de Ven, 27.8.11) - [print] - [naar boven]





Festival
Jazz Middelheim 2011 Part 2


"Het absolute klapstuk van deze bijzondere avond was het optreden van de formatie Bar Kokhba. Het is een eigentijds kamerorkest, dat is genoemd naar een joods aanvoerder in de rebellie tegen de Romeinse bezetters in het jaar 132. Op een zeer specifieke wijze wordt de muziek van John Zorn door dit ensemble uitgevoerd en door de meester zelf gedirigeerd."

Jacques Los bezocht de tweede dag van het festival Jazz Middelheim, die volledig in het teken stond van de muziek van saxofonist, componist, orkestleider en producer John Zorn. Hij doet verslag van de concerten van Uri Caine, Mycale, Bar Kokhba en het Masada Sextet.

Klik hier om zijn festivalverslag te lezen.

Freelance tekenaar Pieter Fannes maakte de bovenstaande prent tijdens het concert van het Masada Sextet. Klik hier voor meer werken van zijn hand van Jazz Middelheim 2011 en andere zomerfestivals.

Klik hier voor een summier fotoverslag van dag 2 van Jazz Middelheim 2011 door Cees van de Ven en Jos L. Knaepen. De reden daarvan kunt u zelf lezen op een ongenuanceerd communiqué dat John Zorn voorafgaand aan deze festivaldag deed uitgaan.


Nabeluisteren?
Alle concerten van Jazz Middelheim werden door de Vlaamse radiozender Klara uitgezonden.
Klik hier om de bovengenoemde concerten te beluisteren.

Labels:

(Maarten van de Ven, 24.8.11) - [print] - [naar boven]





Nieuws
Eric Vloeimans wint Gouden Notekraker


Eric Vloeimans heeft de Gouden Notekraker 2011 gewonnen. De trompettist uit Den Bosch nam de prijs maandagavond in ontvangst in de Amsterdamse poptempel Paradiso. Dat maakte Norma, de rechtenorganisatie voor acteurs en musici, bekend. Vloeimans won het in de categorie 'muziek' van Laura Jansen en Yes-R.

De Gouden Notekraker is de prijs van collega's voor collega's uit het vak. Vorig jaar mochten zangeres Ellen ten Damme en acteur Jon van Eerd de prijs mee naar huis nemen. In 2009 waren actrice Carice van Houten en zangeres Ilse DeLange de winnaars.

De NTR zendt de prijsuitreiking van maandag in Paradiso donderdagavond uit om 11.15 uur op Nederland 2. De presentatie van de avond was in handen van Joost Karhof.

Labels:

(Cees van de Ven, 23.8.11) - [print] - [naar boven]





Festival
Jazz Middelheim 2011 Part 1


"De dertigste editie van één van de succesvolste festivals in de Benelux ging op vrijdagavond glorieus van start met het humoristische, inventieve Trio Grande, een trio dat zó intensief en aanvullend musiceert, dat er een vol groepsgeluid ontstaat. Een leuke aftrap van een festival dat nog veel in petto heeft."

Jacques Los bezocht de eerste dag van Jazz Middelheim. Hij doet verslag van de concerten van Trio Grande & Matthew Bourne, Brussels Jazz Orchestra & Bert Joris en het Toots Thielemans Quartet met Kenny Werner, Oscar Castro-Neves & Airto Moreira.

Klik hier om zijn festivalverslag te lezen.

Cees van de Ven maakte een fotoverslag van deze eerste dag van Jazz Middelheim, vrijdag 12 augustus. Klik hier om zijn foto's te bekijken.

Nabeluisteren?
Alle concerten van Jazz Middelheim werden door de Vlaamse radiozender Klara uitgezonden.
Klik hier om de bovengenoemde concerten te beluisteren.

Labels:

(Maarten van de Ven, 22.8.11) - [print] - [naar boven]





Cd
Paul van Kemenade's International Quintet – 'Who Is In Charge?' (eigen beheer, 2011)

Opname: 18 oktober 2010

Saxofonist Paul van Kemenade is in de Nederlandse impro-scene een unieke stem. Niet alleen als muzikant, maar eveneens als initiator van bijzondere projecten en als leider van enkele smaakvolle en bijzondere formaties - zoals duo's met pianisten Aki Takase, Stevko Busch en de groep Three Horns And A Bass - is hij van grote betekenis in de 'kleine' wereld van de hedendaagse jazz.

Met zijn internationale kwintet bestaande uit trombonist Ray Anderson, gitarist Frank Möbus, bassist Ernst Glerum en drummer Han Bennink – heeft Van Kemenade talloze binnen- en buitenlandse podia veroverd. Hij weet als een van de weinigen met een warm funky geluid de hedendaagse impro met harmonieuze swing en bebop te combineren. Zijn solo in 'Close Enough' is daar een evident voorbeeld van.

De grote kracht van het kwintet is het vermogen om in de collectieve improvisaties respectvol, inventief en met groot gevoel thematisch te musiceren. Daarnaast is het solowerk van beide blazers geïnspireerd en swingend. Möbus soleert bescheiden, maar is wél de bindende factor tussen de blazers en de veelal stuwende ritmesectie.

Het is al vaker gezegd en geschreven: Benninks snaredrum-kwaliteiten met brushes of sticks is ongeëvenaard. Hij kan de ouderwetse drumkit gerust thuislaten en de snaredrum onder de snelbinders op de fiets bevestigen.

Het gedegen muzikale baswerk van Glerum completeert de kwaliteit van deze internationale formatie. Wel is de speelduur van het schijfje misschien wat aan de korte kant, maar als het om kwaliteit gaat speelt de lengte niet echt een grote rol, wel?!

Meer horen?
Klik
hier om samples van dit album te beluisteren.

Labels:

(Jacques Los, 18.8.11) - [print] - [naar boven]





Scene report
Na Jamie Cullum sparren in nachtelijke jamsessie


De zondagprogrammering van Jazz Middelheim trok aanvankelijk wat tam aan ons voorbij en zo leek het een rustig 'tussendagje' te worden - maar dat bleek gerekend buiten de waard Jamie Cullum, die het afsluitende concert voor zijn rekening nam. Met een energie waarmee je normaal gesproken een gezin een dag lang van stroom zou kunnen voorzien, zette de zanger/pianist een even verbluffende als overweldigende performance neer. Het massaal toegestroomde publiek ging volledig uit zijn dak. Cullum besloot het concert solo aan de vleugel met een kippenveluitvoering van de themasong van 'Gran Torino', Eastwoods opus magnum.

Na afloop ging het feestje gewoon verder tijdens een stomende nachtelijke jazzsessie in De Singel, waar ook Cullums uitstekende trompettist Rory Simmons binnenwaaide om zijn chops aan te scherpen in het gezelschap van een effectieve who is who van de Antwerpse jazzscene. Zo schoven gedurende de nacht musici aan als Ben Sluijs, Eric Thielemans, Manolo Cabras, Lynn Cassiers, Jozef Dumoulin, Christian Mendoza en Bert Joris, met wie Simmons zich na afloop nog een tijdje onderhield - kwaliteit herkent kwaliteit. Geïnspireerd en gedreven spelend zorgden zij voor een prachtig coda van deze festivaldag.

Klara zendt ook vandaag, de interessante slotdag, alle concerten van Jazz Middelheim weer live uit; je kunt het festival hier volgen.

Labels:

(Maarten van de Ven, 15.8.11) - [print] - [naar boven]





Nieuws / Scene report
Jazz Middelheim Museum online


Vrijdagavond ging de tent van Jazz Middelheim volledig uit zijn dak bij het optreden van Toots Thielemans, de Godfather van het festival, dat dit jaar weer een uiterst succesvolle editie kent. Muzikaal gezien een stuk spannender was gisteren, toen componist/saxofonist John Zorn voor de gelegenheid het programma mocht samenstellen. Een topdag met concerten van Bar Kokhba en het Masada Sextet, die nog lang zullen nagalmen... Maar daarover later op deze website veel meer!

Voor de thuisblijvers is het misschien wel interessant eens een virtueel tripje te maken naar het festival met het online Jazz Middelheim Museum, een interactieve tijdslijn op Cobra.be (VRT) met de memorabele momenten uit dertig edities van het festival. Er is bijzonder veel audiovisueel materiaal te zien in de meest diverse genres, van klassieke jazz en fusion tot free jazz, met grote namen, vergeten helden, en het kruim van de Belgische jazz. Klik hier om het 'museum' te bezoeken.

Klara zendt overigens alle concerten live uit en serveert voor en na de concerten gesprekken met muzikanten, bezoekers, kenners. Volg het festival hier.

Labels:

(Maarten van de Ven, 14.8.11) - [print] - [naar boven]





Cd
Dave Liebman & Brussels Jazz Orchestra – 'Guided Dream' (Prova, 2011)

Opname: november 2006

In 2003 soleerde saxofonist Dave Liebman op het Middelheim Jazzfestival bij het Brussels Jazz Orchestra. Die muzikale ontmoeting was uitermate succesvol. Een vervolg – drie jaar later – kon niet uitblijven. Van twee concerten toentertijd zijn opnamen gemaakt, die onlangs werden uitgebracht.

De cd bevat – met uitzondering van Ellingtons 'In A Sentimental Mood' – composities van Liebman, die door diverse arrangeurs (waaronder George Gruntz, Bill Dobbins en Ed Summerlin) zijn bewerkt en uitgeschreven voor bigband. Dat betekent: hedendaagse concertante bigbandmuziek die door de Brusselaren zeer precies en competent wordt uitgevoerd. Het Brussels Jazz Orchestra is een orkest van internationale allure en herbergt enkele voortreffelijke solisten, zoals altsaxofonist Frank Vaganée, tenorsaxofonist Kurt Van Herck en trompettist Gino Latucca.

Dave Liebman, die hier uitsluitend op sopraansax soleert, heeft reeds een veertigjarige formidabele staat van dienst achter zich. Hij speelde onder meer met Elvin Jones en Miles Davis, en leidde eigen groepen om vooral zijn eigen muziek te kunnen spelen. De in 1946 geboren Liebman is nog steeds actief en toert met zijn huidige kwartet regelmatig door Europa. Daarnaast houdt hij zich bezig met lesgeven en is hij een veelgevraagd gastsolist.

Als volgeling van John Coltrane heeft hij zijn eigen geluid en stijl ontwikkeld en is hij één van de meest toonaangevende saxofonisten van dit moment. Zijn meesterschap, technisch vermogen en muzikaliteit demonstreert hij vol overtuiging op deze cd. Het is alleen jammer dat Liebman - hoewel winnaar van de Down Beat Critic's Poll 2011 in de categorie sopraansaxofoon - voor enkele nummers niet de tenorsax uit de koffer heeft gehaald.

Labels:

(Jacques Los, 14.8.11) - [print] - [naar boven]





Vooruitblik
Masterclass en concert Fraanje & Vink bij Jazz at the Crow


Op uitnodiging van Stichting Live Jazz Promotions en met ondersteuning van de Gemeente Eindhoven zal op zondag 4 september van 14.00 tot 15.30 uur pianist/componist Harmen Fraanje samen met drummer Martijn Vink een masterclass verzorgen in café Kraaij & Balder aan de Strijpsestraat 79 te Eindhoven.

Fraanje en Vink spelen 1 stukje als introductie en geven de deelnemers inzage in de score van het stuk. Vervolgens zullen zij in een soort openbare repetitie dit stuk verder uitwerken en oefenen. Zij geven uitleg over wat ze doen en maken zodoende de toehoorders deelgenoot van hun aanpak om tot een gewenst resultaat te komen. Voor de wat gevorderde pianisten en drummers is dit natuurlijk een niet te missen gelegenheid om dit proces zo dicht op de huid van twee vermaarde creatieve musici te volgen.

Aansluitend zal door het duo Fraanje/Vink een concert worden gegeven. Na afloop is er vrijblijvend gelegenheid voor een jamsessie door de aanwezige muzikanten.

Geïnteresseerden voor masterclass en concert kunnen zich inschrijven door een bedrag van € 15,- over te maken op rekeningnummer 150171919 van Stichting Live Jazz Promotions, onder vermelding van naam en 'Masterclass Fraanje/Vink'. Voor bezoekers van het concert dat om 16.00 uur begint, geldt een entreeprijs van € 7,50.

Labels:

(Maarten van de Ven, 12.8.11) - [print] - [naar boven]





Concert
Kim Hoorweg brengt zon op verregend jazzfestival

zaterdag 30 juli 2011, Jazz Comes To Town, Kerkplein, Epe

Kim Hoorweg & Band waren het perfecte substituut voor de ontbrekende zon op jazzfestival in Epe. Hun setlist was met zorg samengesteld, want iedereen uit het gemêleerde publiek vond er iets van zijn of haar gading. Pop, country, latin, gospel, jazz: het was er in alle verscheidenheid.

Hoorweg liet horen dat ze nu al een allround zangeres is die etiketplakkers het nakijken geeft. Op haar programma stonden stukken van haar binnenkort op het Challenge-label uit te komen cd met The Houdini's, met songs van Peggy Lee zoals 'Lover', 'I Don’t Care Who Knows', 'Why Don’t You Do Right' en 'Sitting In The Middle'. Van haar vorige cd 'My Recipe For A Happy Life' zong ze 'Apple Pie, 'Soulsister', 'I Wish I Was' en 'Daydream', van haar eerste cd 'Kim Is Back' kwamen 'Clap A Yo Hands, 'Summertime' en 'Lady be Good' voorbij.

Haar band - Randell Heye (trompet en bugel), Tom Beek (tenorsax), Milan Bonger (altsax), Erwin Hoorweg (keyboards), Tim Eijmaal (gitaar), Glenn Gaddum (elektrische bas), Salle de Jonge (drums) en Martin Verdonk (percussie) - speelde onberispelijk en gefocust sublieme arrangementen van Erwin Hoorweg. Met improvisaties die de individuele klasse onderstreepten. Zowel de blazerssectie als de goedlopende ritmesectie toonden professionaliteit van de eerste tot de laatste noot. Geen half werk onder het motto 'het is een festival dus het mag wat losser', maar vakwerk dat het speelplezier niet in de weg stond, maar juist een extra boost gaf. Alles onder controle van Kims vader, de gelouterde ervaren toetsenist Erwin Hoorweg.

Deze beeldbepalende omgeving tilde de vocaliste op en wist het beste uit haar naar boven te halen. Natuurlijk weten we zoetjesaan wel waartoe Kim Hoorweg vocaal in staat is en welke progressie ze momenteel doormaakt. Met de jaren zal ook de verinnerlijking en bezieling van de lyrics verder toenemen. Maar haar talent is onomstreden. De gekozen en deels zelf componeerde stukken waren geen 'koud kunstje-stukken' en vroegen het uiterste met betrekking tot intonatie en stembeheersing. Ook in haar scats bleef ze daarover controle houden.

De karikaturale latin-uitvoering van 'Round Midnight' deed denken aan die van wijlen Amy Winehouse. Een kwestie van smaak natuurlijk, maar dit voelde als het opleuken van deze ijzersterke jazzerfgoedstandard en deed bovendien geen recht aan de lyrics. Het concert werd besloten met de standard 'Lady Be Good'. Aanpak en eigentijdse vertolking van deze klassieker zorgde voor een wedergeboorte van jewelste uit het hiernamaals van deze tot stof vergane standard.

Labels:

(Cees van de Ven, 12.8.11) - [print] - [naar boven]





Festival
Gent Jazz 2011 Part 4 (slot)


"Enkele dagen vertoefde ik aan de voet van de Olympus van de Jazz, met in het dal het sympathieke Gent... De zonen van de goden bouwden hun feestjes. Wat ik vooral merkte, was dat deze jazz van alle tijden is, om de virtuositeit, de energie, de originaliteit, de jeugdigheid in de oude lichamen. Godenzonen, dat zijn het. Ze hebben het eeuwige leven, net als Miles, de trompetleraar van God zelf."

Jo Dautzenberg bezocht Gent Jazz 2011 en doet op zijn geheel eigen wijze verslag van de concerten, persoonlijke ontmoetingen en de unieke sfeer van dit sympathieke festival.

Klik hier om zijn festivalverslag te lezen.

Klik hier voor een fotoverslag van Gent Jazz 2011 door Cees van de Ven.

Labels:

(Maarten van de Ven, 8.8.11) - [print] - [naar boven]





Vooruitblik
Belgische televisie pakt uit met jazz


Van 12 tot en met 15 augustus vindt in Park den Brandt in Antwerpen de dertigste editie plaats van Jazz Middelheim. In de aanloop naar deze jubileumuitgave kijkt Canvas op zondag 7 augustus terug op de rijke geschiedenis van het festival, met de documentaire '30 edities Jazz Middelheim' en de marathonuitzending 'De Nacht van de Jazz'.

Jazz Middelheim is één van de oudste jazzfestivals van België en heeft een uitstekende reputatie in binnen- en buitenland. Het festival richt zich niet alleen tot jazzliefhebbers, maar weet met zijn gemoedelijke en ongedwongen sfeer sinds jaar en dag ook de harten van families en jongeren te veroveren.

In '30 edities Jazz Middelheim' blikt Canvas terug op de voorbije 29 uitgaven met getuigen van het eerste uur, muzikanten en jazzliefhebbers. Men gaat terug naar 1969, het startjaar van Jazz Middelheim. De documentaire schetst de ontstaansgeschiedenis van het festival en staat stil bij de unieke locatie Park Den Brandt. Met verrassende en ontroerende beelden van legendarische optredens van (inter)nationale jazzgrootheden, zoals Dizzy Gilespie, Art Blakey, Toots Thielemans en Philip Catherine.

'De Nacht van de Jazz' brengt in de nacht van zondag 7 op maandag 8 augustus vier uur onversneden jazz-hoogtepunten uit het rijke VRT-archief. Er is muziek van Max Roach, Sonny Rollins, Lester Bowie, Chick Corea, Don Cherry, Cecil Taylor, Fred Van Hove, Philip Cathérine, Toots Thielemans & Flat Earth Society en vele, vele anderen.

'30 edities Jazz Middelheim', 21.50 - 22.40 uur, Canvas
'Nacht van de Jazz', 00.40 - 4.40 uur, Canvas

Labels:

(Maarten van de Ven, 7.8.11) - [print] - [naar boven]





Cd
Ran Blake – 'Grey December: Live in Rome' (Tompkins Square, 2011)

Opname: 16 december 2010

De muziek van Ran Blake is opvallend spaarzaam en uitgebeend, zoals bijvoorbeeld ook die van Paul Bley of Guus Janssen kan zijn. Zelden zal Blake meer dan een paar vingers op het toetsenbord hebben en nimmer zal je hem betrappen op een snelle, virtuoze riedel zoals Keith Jarrett of Brad Mehldau die produceert. Dat is een hele verademing, aangezien de lijn Bill Evans-Jarrett-Mehldau onbetwist de meest dominante pianostijl van het moment is.

Anders dan deze, door de jazz en het akkoordenpalet van Debussy en Ravel geïnspireerde school, is Blake een meester van de dissonantie en een van de voornaamste exponenten van de Third Stream-beweging. Deze aan componist en criticus Gunther Schuller toegeschreven term stond voor een synthese tussen klassieke muziek en jazz, waarbij bijvoorbeeld kamermuziek, maar ook Schönberg, Stravinsky en Ornette Coleman als inspiratiebron golden. Hiervan is de eerste kamerjazzgroep, het Modern Jazz Quartet van John Lewis een goed voorbeeld. Absoluut hoogtepunt in de Third Stream is het album 'Abstractions', van Schuller en Lewis samen, waarop Ornette Coleman tegen de achtergrond van een strijkkwartet wordt gepresenteerd. Critici in die tijd vonden de muziek vaak geforceerd en gemankeerd klinken in vergelijking met bijvoorbeeld het Miles Davis Quintet, maar via iemand als Charlie Mingus of Paul Bley zijn veel verworvenheden van de Third Stream toch in het algemene muzikale idioom terecht gekomen. Ran Blake, wiens 'Grey December' recent verscheen op het uiterst charmante Tompkins Square-label, was er vanaf het begin bij en doceert al jaren Third Stream-piano in New York.

Deze ervaring is direct hoorbaar. Zoals gezegd, er is geen noot te veel bij, maar de noten die gespeeld worden, zijn uitermate efficiënt. Blake bedient zich van veel pianistieke trucs, zoals het vasthouden van een reeds aangeslagen noot om de volgende noot een extra dissonantie te geven. Hij speelt voornamelijk grote, traag bewegende akkoorden en min of meer parallelle bewegingen met beide handen, gecontrasteerd met heldere melodielijnen. Op het hele album komt slechts een cluster voor, hetgeen Blake siert, omdat het gebruik van clusters soms een gratuite manier is om dissonantie te creëren die niet geredeneerd is vanuit de melodie, maar slechts vanuit een drang dissonant te zijn.

Wat hij daar tegenover zet, is een enorme melodische inventiviteit, die leest als een vademecum van pianostijlen, zonder geforceerd postmodern te zijn. Een van de beste trucs hiervoor blijkt de oudste: het spelen van onverwachte quotes uit andere nummers. 'Rhapsody In Blue', 'Sophisticated Lady' en het 'Love Theme From Spartacus' komen allemaal min of meer voorbij, maar worden net op het laatste moment uit elkaar gehaald. Het lijkt alsof Blake de blokkendoos van de melodieën heeft omgegooid en nu probeert alles weer te stapelen, voordat de boel weer omvalt. Zijn meesterschap zit hem ook in de dynamiek en timing. Als een noot luid en geaccentueerd moet zijn, dan valt deze precies waar Blake hem wil hebben en is het ondenkbaar dat daar iets anders hoorde.

Daar staat tegenover dat veel stukken uitermate kort zijn. De binnenstebuiten gekeerde muziek van Blake heeft niet veel nodig, maar een iets grondigere analyse van wat er uit de melodie te halen valt, zou wellicht voor een nog grotere spanning zorgen. Alleen het laatste stuk, 'Inspirations: Abbey Lincoln', is met elf minuten langer dan een minuut of vier. Hierin zit ook het meeste verwerkt van wat Blake zo interessant maakt: subtiele dissonantie, contrasterende stijlen en een geweldig vermogen tot deconstructie.

Meer horen?
Klik
hier om naar de track 'Cry Wolf' van dit album te luisteren.

Labels:

(Sybren Renema, 7.8.11) - [print] - [naar boven]





Vooruitblik
Jazz Middelheim 2011


Jazz Middelheim vindt dit jaar plaats van 12 tot en met 15 augustus in Park Den Brandt in Antwerpen. Het festival viert dit jaar zijn dertigste editie. Andermaal met een zinnenprikkelende programmering.

Jazz Middelheim wordt op vrijdag 12 augustus geopend door Trio Grande feat. Matthew Bourne, gevolgd door het Brussels Jazz Orchestra met Bert Joris. Festivalpeter Toots Thielemans kon uiteraard niet ontbreken op deze feesteditie en sluit de openingsdag af met een kwartet, bestaande uit Kenny Werner op piano, Airto Moreira op drums/percussie, en Oscar Castro-Neves op gitaar.

Eerder kondigde het festival al een volledige dag aan met de New Yorkse altsaxofonist, componist, arrangeur en producer John Zorn, onder de noemer John Zorn's Book of Angels. Op zaterdag 13 augustus presenteert het festival maar liefst vier projecten, met en rond zijn muziek: Uri Caine Solo, Mycale, Bar Kokhba en het Masada Sextet.

Net als voorgaande jaren wordt opnieuw een coaching project uitgewerkt met studenten van de Artesis Hogeschool Antwerpen, die dit jaar samenwerken met trompettist Dave Douglas als coach. Het resultaat opent op zondag 14 augustus onder de noemer The Pocket Jazz Orchestra feat. Dave Douglas. Verder die dag Lady Linn & Her Magnificent Seven en een duo tussen Allen Toussaint & Marc Ribot. De populaire Britse zanger-pianist Jamie Cullum sluit de avond af.

De slotdag van Jazz Middelheim start op maandag 15 augustus met een soloconcert van de Cubaanse pianist Omar Sosa, gevolgd door het Fred Van Hove Ochgot Octet. Behalve de Vlaamse pianist bestaat deze band uit Peter Brötzmann, Ken Vandermark, André Goudbeek, Evan Parker, Bart Maris, Els Vandewijer en Ivo Vander Borght. Verder ook Randy Weston's African Rhythms Tribute to James Reese Europe.

De dertigste editie van Jazz Middelheim wordt in stijl afgesloten door Charlie Haden's Liberation Music Orchestra. De indrukwekkende line-up bestaat uit: Charlie Haden (bas), Carla Bley (piano), Tony Malaby (tenorsax), Chris Cheek (tenorsax), Loren Stillman (altsax), Michael Rodriguez (trompet), Seneca Black (trompet), Curtis Fowlkes (trombone), Vincent Chancey (Franse hoorn), Joe Daley (tuba), Steve Cardenas (gitaar) en Matt Wilson (drums).

Klik hier voor meer informatie over Jazz Middelheim 2011.

Labels:

(Jacques Los, 3.8.11) - [print] - [naar boven]





Nieuws
Jazzcafé Dizzy sluit de deuren


Het is cru. Een lekkage was de druppel die de emmer deed overlopen voor jazzcafé Dizzy. Het jazzpodium aan de 's-Gravendijkwal is niet meer. Van 1977 tot en met 2011 was het café een walhalla voor jazzfanaten, met tegelijkertijd een laagdrempeligheid waardoor heel cultuurminnend Rotterdam er graag kwam. Vorige week begaf de elektriciteit het vanwege een lekkage. Door langdurige problemen met achterstallig onderhoud en betalingsachterstanden ging Dizzy uiteindelijk failliet.

Labels:

(Maarten van de Ven, 3.8.11) - [print] - [naar boven]





Festival
Gent Jazz 2011 Part 3


"Het Rêve d'Éléphant Orchestra was één van de meest interessante optredens van dit weekend. Een wereldmuziek-mengeling van Afrikaanse jungleklanken met oosterse invloeden en jazz. De thema's waren evenzeer gevarieerd. Kleurrijk en levendig, soms melancholisch, maar steeds doortrokken van een aanstekelijk optimisme."

Margretha van den Bergh bezocht de derde en vierde dag van het Gent Jazz Festival. Zij doet verslag van de concerten van Roland, Rêve d'Éléphant Orchestra, Terence Blanchard Quintet, Randy Brecker/Bill Evans' Soulbop featuring Medeski, Martin & Wood en Chick Corea's Return To Forever IV.

Van een drum-'n-bass mitrailleur tot saints marchin' in: klik hier om haar festivalverslag te lezen.

Klik hier voor het fotoverslag van de derde dag en hier voor het fotoverslag van de vierde dag van Gent Jazz 2011 door Cees van de Ven.

Labels:

(Maarten van de Ven, 3.8.11) - [print] - [naar boven]





Cd
Aki Takase & Rudi Mahall - 'Evergreen' (Intakt Records, 2009)

Opname: 4 & 5 juli 2008

Het is niet de eerste keer dat de Japanse pianiste Aki Takase en de Duitse basklarinettist Rudi Mahall op de proppen komen met een duoplaat. Meer dan tien jaar geleden maakten ze een album met de muziek van Eric Dolphy en in 2003 bracht Leo Records 'The Dessert' uit, waarop de twee al improviserend aan de slag gingen. Zoals de titel al doet vermoeden, bestaat het behandelde materiaal deze keer uit bekende songs en standards. Op 'Evergreen' worden de zoet in het oor liggende melodieën van Duke Ellington en Harold Arlen helemaal binnenstebuiten getrokken met als resultaat vaak zware, maar afgelijnde schetsen van het origineel en enkele onverwachte parels.

De geest van Thelonious Monk is in het spel van Takase doorheen de plaat opvallend aanwezig. Een ouderwetse swingfeel met veel dissonante harmonieën en een typisch hoekige frasering, dat zijn de ingrediënten waarmee ze 'You Took Advantage Of Me' uit haar vingers schudt. 'Mood Indigo' krijgt een gelijkaardige behandeling, maar hier blijft Takase wat voorzichtiger en is het vooral Mahall die zijn schelle geluid ten volle laat horen. De basklarinet is al niet meteen een geprefereerd instrument voor het brengen van standards en wetende dat Mahall over alles behalve een mooie, ronde toon beschikt, zullen vele de tanden stuk bijten op dit album. De krassende en piepende geluiden maken echter volwaardig deel uit van zijn spel, zoals hij in het erg open en vrije 'You And The Night And The Music' duidelijk laat horen in de lage tonen.

Een van de mooiste behandelingen krijgt het exotisch klinkende 'Cleopatra’s Dream' van Bud Powell, dat meermaals herinneringen oproept aan de bebop-pianist. Takase laat evenwel vooral de linkerhand overheersen, wat het stuk minder speels en gewichtiger maakt. Het duo laat de melodie vaak in ere en gebruikt dit als vertrekpunt voor hun bewerkingen. Zo brengt Mahall 'It’s Only A Paper Moon' schoorvoetend tot leven, terwijl Takase de ene haakse pianopartij na de andere ontrolt. De twee lijken mijlenver van de originele harmonie te zitten wanneer het bekende deuntje aan het einde opnieuw uit de basklarinet klinkt.

In 'I’m Beginning To See The Light' overheersen aanvankelijk weer diezelfde Monk-invloeden, maar tegelijkertijd laten de twee zich ook van hun taaiste kant zien met een rommelende improvisatie, die de song even helemaal door elkaar schudt. De speelse manier waarop het duo 'Good Bait' tot een goed einde brengt, verdient een speciale vermelding. Door de hardnekkigheid waarmee Mahall zijn medemuzikante plaagt, lijkt hij wel een kinderlijke deugniet. Het onverwacht starten en stoppen, vervolgens lang aanhouden van tonen en misnoegd brommen krijgt een gepast antwoord van Takase, die met enkele welgemikte toetsen de aandacht weet op te eisen en de opstandige terug in het gareel laat lopen.

Hoewel de plaat veel afwisseling kent, kan de zware linkerhand van de Japanse pianiste wel eens zorgen voor verzadiging. Het niet echt eentonige, maar weinig flexibele spel van Mahall heeft daar niet meteen een gunstige invloed op. Maar wie zijn standards graag eens op een andere manier wil leren kennen kan met dit album alvast zijn gang gaan.

Deze recensie verscheen eerder op Kwadratuur.be

Meer horen?
Op de
Myspace-pagina van Aki Takase kun je luisteren naar een geluidsfragment van een van de tracks van dit album: 'Mood Indigo'.

Labels:

(Joachim Ceulemans, 1.8.11) - [print] - [naar boven]





Concert
Speelplezier en levenslange ervaring bij Ceramic Dog

vrijdag 13 mei 2011, Museo Picasso Málaga

Ceramic Dog is sinds een paar jaar de vaste groep van de Amerikaanse gitarist Marc Ribot. Het gaat om een groep, en niet om een project. Dat lijkt een onbelangrijk detail, maar dat is het niet.

Door veel te spelen heeft de band zich namelijk ontwikkeld tot een live-band die bijna moeiteloos twee uur lang weet te boeien. Dat is zeker niet gebruikelijk in een tijd waarin jazzconcerten worden gegeven door ad-hoc bezettingen met weinig vlieguren. Het valt te prijzen dat deze band niet in deze val is gelopen, maar met veel speelplezier de luisteraar weet mee te nemen in een muzikale wereld, die alleen maar uit New York kan komen, gezien het aantal stijlen dat voorbijkomt.

Wat opvalt is dit Ceramic Dog live zoveel beter tot zijn recht komt dan op cd. Dat komt enerzijds omdat een cd van een uur geen recht doet aan de veelzijdigheid van de band, en anderzijds omdat de interactie tussen de drie leden een pluspunt is. Of liever gezegd, het gebrek daaraan. Ribot is een introverte gitarist, die, geconcentreerd over zijn gitaar gebogen, de rest van de wereld lijkt te vergeten wanneer hij zoekt naar de juiste noten. Maar hij is het die de overige twee muzikanten door listige ritme- en tempowisselingen heen helpt, wat geen overbodige luxe is gezien de complexe muziek die de band speelt.

Shahzad Ismaily is een verschijning op zich: opvallend door zijn blote voeten en uitzonderlijke lengte, houdt hij zichzelf voornamelijk bezig met basgitaar spelen, maar switcht even makkelijk naar drums of toetsen. Drummer Ches Smith speelt voornamelijk heel hard. Hij experimenteert met digitale voorgeprogrammeerde sounds, een curiositeit die voornamelijk in jaren tachtig werd gebruikt, maar tegenwoordig nauwelijks nog wordt gehoord.

Eenmaal op dreef is de band in staat tot muzikale wonderen. Een harde, maar perfect uitgevoerde versie van 'Surf's Up' zet de toon voor de rest van de set, die even krachtig eindigt met een stuk powerrock, dat even simpel als aanstekelijk is. Daartussenin speelt de band intrigerende filmmuziek (van blad), pesterige no-wave, Prime Time-funk, hypnotiserende krautrock, Jimmy Hendrix-achtige blues en veel meer. De levenslange muzikale ervaring van Ribot heeft met Ceramic Dog een gezicht gekregen dat nog jaren mee kan en alleen maar beter lijkt te worden met de jaren. Het wordt hoog tijd voor een nieuwe cd.

Labels:

(Eric van Rees, 1.8.11) - [print] - [naar boven]


Lees verder in het archief...






Menupagina's:

Redactieadres:

Hoekstraat 1 B17
3910 Neerpelt
België
(0032) 11747180
(0032) 498788554

Nieuws, tips, suggesties, adverteren, meewerken?
Mail de redactie.