Louis Armstrong – (Music Rough Guides/Music & Words, 2011)
Opnamen: 1923-1957
Charlie Parker
Opnamen: 1944-1953
Miles Davis
Opnamen: 1945-1959
Het aardige van deze worp Rough Guides is, dat hij niet slechts plezante dwarsdoorsneden geeft van ‘klassiek’ materiaal van deze meesters, maar ook telkens een bonus-cd biedt waarop de hoofdpersoon als het ware in een soort sociaal perspectief wordt geplaatst. Met andere woorden: wie zijn er door hen beïnvloed – of door wie zijn Armstrong, Parker en Davis mede gevormd? Zo komen onder meer de trompettisten Clark Terry (Davis) en King Oliver (Armstrong) aan de orde.
Toch is die insteek tevens het zwakke punt van deze serie. Immers: wie werd er níet door deze heren betoverd? Opvallend is, dat Oliver de enige trompettist is op de Armstrong-bonusschijf. Geen Red Allen, geen Lips Page, geen Louis Prima. Wel Fats Domino. Heel vreemd.
Om bij Satchmo te blijven: hier stoorde het mij nu eens niet, dat de stukken, uit de periode 1926-57, niet chronologisch zijn gerangschikt. De aleatoriek die kennelijk aan de volgorde ten grondslag heeft gelegen levert een aangename afwisseling op: de trompettist was in 1939 geniaal, maar in 1926 ook al. Voor zover ik dat kan beoordelen is de geluidskwaliteit van het oude spul qua ruimtelijkheid ook nog eens superieur aan wat er tot dusver op de markt was.
(Eddy Determeyer)Labels: Theo
(Eddy Determeyer, 5.9.11) - [print]
- [naar boven]
Festival
Jazz Middelheim 2011 Part 5 (slot)
"Wie niet waagt die niet wint, zullen de Antwerpse jazzmannen gedacht hebben. Traditie moet je koesteren, maar het vizier moet ook op het voortbestaan gericht zijn. Vier elementen vormden daarbij de bouwstenen voor de programmering van de jubileumeditie van dit kleurrijke en sfeervolle festival: 'Belgen aan de top', 'themadag ode aan de componist, improvisator', 'populaire jazz gericht op jongeren' en een echte 'rootsdag'. Je moet welhaast schizofreen zijn als je het allemaal even prachtig vindt; maar er valt dit weekend wel veel, heel veel te halen in Jazz Middelheim."
Jo Dautzenberg bezocht Jazz Middelheim 2011. Hij proefde de sfeer in de Antwerpse binnenstad, smaakte de concerten en maakt de balans op van de dertigste editie van "een festival dat de zinnen prikkelde".
Klik hier om zijn festivalverslag te lezen.
Klik hier voor een uitgebreid fotoverslag van Jazz Middelheim 2011 door Cees van de Ven.
Nabeluisteren?
Alle concerten van Jazz Middelheim werden door de Vlaamse radiozender Klara uitgezonden.
Klik hier om de bovengenoemde concerten te beluisteren.
Labels: festival
(Maarten van de Ven, 5.9.11) - [print]
- [naar boven]
Concert
Gatecrash speelt sterren aan de hemel
zaterdag 20 augustus 2011, Natuurtheater, Oisterwijk
Met Gatecrash in de zaal ben je verzekerd van dampende elektronische jazz/pop, gevoed door de gevoelige melodieën van trompettist Eric Vloeimans. Diezelfde band in de buitenlucht voegt hier een extra dimensie aan toe.
Een nieuw initiatief van het Tilburgse jazzpodium - Paradox programmeert op locatie - lijkt een schot in de roos, gezien de grote opkomst en het enthousiasme bij het aanwezige publiek. De uitstraling van het 75 jaar oude amfitheater draagt in grote mate bij aan de bijzondere uitwerking van de muziek van Vloeimans en kompanen.
In het begin mag je jezelf nog afvragen waar de symfonische uitspattingen blijven en je verbazen over de eindeloze intro's. Gaandeweg wordt duidelijk wat een inschattingsvermogen er voor nodig is, om Gatecrash op deze ingetogen en sferische manier neer te zetten. Het sleutelwoord is hier ongetwijfeld intimiteit.
Omgeven door brandende fakkels luidt Vloeimans op indrukwekkende wijze de avond in. Herkenbare thema's en melodieën vloeien over in geluiden van de nacht en krijgen hierdoor een totaal ander jasje. De groet van een overvliegende reiger wordt beantwoord door de trompet van Vloeimans en ronddansende nachtvlinders vinden verklanking via de handen van pianist Jeroen van Vliet.
Van Vliets aandeel in Gatecrash was al groot en lijkt alleen maar te groeien. Net iets andere akkoorden, aparte tweeklanken en ingetogen solo's op zijn onmisbare Fender Rhodes zorgen voor een bijzonder uitwerking van de veelal bekende composities, een selecte greep uit het repertoire van de afgelopen jaren.
Zo nu en dan leek een thema wel heel erg uitgerekt te worden en sommige solo's werden niet helemaal uitgespeeld, maar ala, het totaalplaatje compenseerde dit ruimschoots.
Bassist Gulli Gudmundsson, meesterlijk in zijn subtiliteit, toonde zich een opvallend sterke pijler en zette een fraaie solo neer. Fraai waren ook de spaarzame echoënde klankpatronen die Vloeimans via zijn effectpedalen de nacht injoeg. Immer een genot en een welkom herkenningspunt voor het publiek. Alhoewel drummer Jasper van Hulten zich niet helemaal kon laten gaan, sloeg hij met zijn onaflatende creativiteit waar nodig de puntjes op de i.
Wat de melancholie van het moment doet voor een muziekstuk, bewees Vloeimans met het fragiele 'Images Of Washington'. Het is net zoals hij het zelf zegt: het gaat niet zozeer om wat je gaat spelen, maar hoe je het gaat spelen. En dat bewijst hij toch telkens weer.
Klik hier voor een fotoverslag van dit concert door Cees van de Ven.
Labels: concert
(Donata van de Ven, 3.9.11) - [print]
- [naar boven]
Cd
Various artists - 'Next Stop... Soweto, Volume 3: Giants, Ministers And Makers, Jazz In South Africa 1963-1978' (Strut Records, 2010)
Opnamen: 1963-1978
De 'Next Stop... Soweto'-reeks van het Britse Strut Records is een geweldige verzameling van obscure en ondergewaardeerde muziek uit Zuid-Afrika. Deel 1 en 2 gingen vooral om volksmuziek en popmuziek. Deel drie is geheel gewijd aan opnamen uit de 'verloren jaren' van de Zuid-Afrikaanse jazz.
In een bijgevoegd essay legt Gwen Ansell, kenner op dit gebied, het allemaal haarfijn uit, zodat ik mij hier slechts tot de hoofdlijnen beperk. En die zijn vrij eenvoudig te duiden: door de apartheid was jazz een vrijwel marginale activiteit, die door de overheid ontmoedigd werd. Daarom was het moelijk op te nemen en is veel werk slecht gedocumenteerd. En dus is het niet verwonderlijk dat namen als het Early Mabuza Quartet, The Malombo Jazz Makers en Christopher Columbus Feelings bij maar weinig mensen een belletje doen rinkelen. Wie internationaal door wilde breken, deed er beter aan naar het buitenland te vertrekken, zoals Dollar Brand, Chris McGregor en Dudu Pukwana deden.
Het gros van de muzikanten in de compilatie is echter lang zo bekend niet en dat is tragisch, want er zitten een aantal schatten tussen. Zo heeft C.C. Feelings' dansnummer 'Oosoga' een heerlijke pianovamp, die gecombineerd met het ritme van de drums bijna aan Fatboy Slim doet denken. Wanneer Feelings' altsax eroverheen komt te liggen, ontstaat er een soort van freefunk waar geen enkele Amerikaan zich voor zou hoeven te schamen. Een meer conventioneel nummer, 'Pinese’s Dance', van The Soul Giants, klinkt alsof het zo uit het repertoire van de Jazz Messengers is komen rollen, compleet met thema's in unisono en drums die je met je vingers doen knippen.
De diversiteit van de muziek die deze dubbel-cd bestrijkt is groot: Dennis' Mpale's 'Orlando' klink bijna Afro-Caribisch, terwijl Winston Mankuku's 'Dedication (To Daddy Trane And Brother Shorter)' precies is wat de titel doet vermoeden. Het strekt Mankuku tot eer dat het hem ook daadwerkelijk lukt de invloeden uit de titel recht te doen, hetgeen iets is dat voor alle muzikanten geldt.
Hoewel Amerikaanse voorbeelden als Archie Shepp, Weather Report, Herbie Hancock, Pharoah Sanders en Art Blakey duidelijk hoorbaar zijn, is het onmogelijk de eigenheid van deze muziek te ontkennen. Geheel volgens de clichés met betrekking tot jazz uit Afrika is de muziek extreem ritmisch en percussief van aard, mede doordat men zeer bewust zocht naar wat de essentie van Zuid-Afrikaanse jazz moest zijn. Waar het apartheidsregime dit aangreep als een reden om de ontaarde muziek te verbieden, is dit superstrakke swingen juist het succes van veel van deze opnamen geworden, zodat Skyf, Tete Mbambisa, Batsumi en alle anderen op deze verzamelaar uiteindelijk als laatsten lachen. Dat is voor velen echter een schrale troost gebleken: wie niet inmiddels dood is, heeft in ieder geval tijdens zijn hoogtijdagen weinig te genieten gehad. En dat blijft een schandaal, zowel op het humanitaire als het artistieke vlak.
Nou hopen dat er, in navolging van de evenzeer succesvolle 'Ethiopiques'-serie, een twintigdelige reeks met reissues van deze Zuid-Afrikaanse muzikanten komt.
Meer horen?
Klik hier op Playlist (rechts) om de volgende tracks van dit album te beluisteren: 'Orlando' van Dennis Mpale, ''Dedication (To Daddy Trane And Brother Shorter)' van het Mankuku Quartet en 'Itumeleng' van Batsumi.Labels: cd
(Sybren Renema, 3.9.11) - [print]
- [naar boven]
Festival
Jazz Middelheim 2011 Part 4
"Charlie Hadens muzikale hommage aan de walvis en het Liberation Music Orchestra zorgden voor beschaafd protest en luidden op passende wijze één van de betere Europese jazzfestivals uit."
Jacques Los bezocht de vierde en laatste dag van het festival Jazz Middelheim. Hij doet verslag van de concerten van Omar Sosa, Fred Van Hove Ochgot Octet, Randy Weston's African Rhythms Tribute to James Reese Europe en Charlie Haden's Liberation Music Orchestra.
Klik hier om zijn festivalverslag te lezen.
Freelance tekenaar Pieter Fannes maakte de bovenstaande prent tijdens het concert van het Liberation Music Orchestra. Klik hier voor meer werken van zijn hand van Jazz Middelheim 2011 en andere zomerfestivals.
Cees van de Ven maakte een fotoverslag van deze laatste dag van Jazz Middelheim, maandag 15 augustus. Klik hier om zijn foto's te bekijken.
Nabeluisteren?
Alle concerten van Jazz Middelheim werden door de Vlaamse radiozender Klara uitgezonden.
Klik hier om de bovengenoemde concerten te beluisteren.
Labels: festival
(Maarten van de Ven, 1.9.11) - [print]
- [naar boven]
Lees verder in het archief...
![[Valid Atom]](http://www.draaiomjeoren.com/images/valid-atom.png "Validate my Atom feed"){kind=small}
