De fraaie bende van Fraanje slaat weer toe in het Verkadehuis
zondag 19 december 2004, Verkadehuis, Roosendaal

Het is zondagavond 19 december. Peter Kesseler optimaliseert de belichting en sleutelt nog wat aan de geluidsinstallatie en pianist Harmen Fraanje brengt ondertussen de Glühwein die straks gratis kan worden gedronken, op temperatuur. Dan zwaait de voor-deur open en het eerste bendelid doet zijn intrede. Bert Joris, de Belgische trompettist/
componist/arrangeur bespiedt de werkplek en speelt wat om de akoestiek te 'proeven'. Dan doet de echte zware jongen zijn entree: bassist Hein van de Geyn. Hij speelt vanavond net als Fraanje in zijn geboorteplaats Roosendaal. Als tenslotte ook Joost van Schaik zijn laatste cimbaal tot tevredenheid gepositioneerd heeft, trekt men zich even terug om tot een consensus te komen over het programma. Inmiddels is de zaak gevuld met - naar later zal blijken - gemotiveerd en de koopzondag mijdend luisterpubliek.

Het zou een mooi laatste concert van het jaar worden, dat stond bij voorbaat vast, het voelde weer goed. Een gelegenheidsformatie van formaat die van deze samenkomst een interessant concert maakte. 'Footprints', 'It Could Happen To You', 'How Deep Is The Ocean'... zomaar een greep uit het repertoire. 'My Funny Valentine' in een bijzonder arrangement van Fraanje en verbijzonderd door subtiel spel van Bert Joris. Hij maakte zijn gevestigde reputatie vanavond waar.

Joris is een compleet musicus. Hij beschikt over een mooi geluid op trompet en bugel en improviseert ideeënrijk en met aansprekende verhaallijnen. Geworteld in de klassieke muziek is hij naast een begenadigd trompetist ook een veelgevraagd componist voor onder andere symfonische werken, strijkkwartetten, film- en big bandmuziek. Hij doceert twee dagen per week aan de Zwitserse Jazz School in Bern. Recentelijk ontving Bert Joris de opdracht om een avondvullend programma te componeren voor de Filharmonie van Vlaanderen, met daarin geïntegreerd het Brussels Jazz Orchestra. Dit werk zal in het voorjaar van 2006 in Antwerpen in première gaan.

Hein van de Geyn en Joost van Schaik faciliteerden Fraanje en Joris optimaal om wederom een fraaie uitvoering van Fraanjes 'Sonatala', dat door elke 'bende' gespeeld wordt, aan de reeks toe te voegen. Ook in het nieuwe jaar mag Harmen Fraanje doorgaan met het formeren van fraaie bendes die het Verkadehuis zullen veroveren...

Een fotoimpressie van dit concert vind je

(Anoniem, 22.12.04) - [print] - [naar boven]

Fraanje brengt een fraaie bende in het Verkadehuis

Gelukkig zijn er nog steeds jazzliefhebbers die ondanks de subsidietegenwind toch kans zien jazz een podium te bieden en nieuwe initiatieven te ontwikkelen, zoals de unieke formule van dubbelconcerten van

(Anoniem, 29.10.04) - [print] - [naar boven]

Klik hier voor de website van het Verkadehuis.

(Anoniem, 4.11.05) - [print] - [naar boven]

Euforie bij Artvark Jazz Saxophone Quartet
zaterdag 15 oktober 2005, Wilou's Basement, Veldhoven

Artvark Jazz Saxophone Quartet, dan denk je als snel aan een gezelschap dat wat stijfjes achter hun lessenaars met grote vellen bladmuziek hun partijen spelen. Niet dus bij dit gezelschap. Geen lessenaars en bladmuziek, want Rolf Delfos (alt/sopraan), Bart Wirtz (alt), Mete Erker (tenor) en Peter Broekhuizen (bariton) speelden alles uit het hoofd. En dat was waarachtig niet gering!

Het repertoire bestond bijna uitsluitend uit composities van de leden van het kwartet. Jazz en groovy in een uitgelezen en gevarieerde mix van ensemblespel en improvisaties van alle instrumentalisten, waarvan de individuele kwaliteiten genoegzaam bekend zijn. De stukken waren toegankelijk en hadden een hoog 'liedjesgehalte' (geen synoniem voor eenvoudig!). Fraaie melodische lijnen met welluidende harmonieën gearrangeerd. Ritmes, soms simpel, soms complex, maar altijd boeiend. De klankkleur van het ensemblespel klonk als dat van een kerkorgel. Prachtig in balans met een precisie in dynamiek, spatgelijke riffs, crescendo's en decrescendo's alles zo perfect uitgevoerd dat je mond er van openviel.

Maar er was meer... want het oog wil ook wat nietwaar? Buiten het feit dat de heren strak in het pak zaten kenmerkte het optreden zich ook door de 'choreografie' van het kwartet. Er was voortdurend beweging op het podium, de riffs- en begeleidende blazers onder de improvisaties zochten elkaar op voor duo- of triospel. Ook de presentatie verdiende lof. Op aangename, informatieve wijze werden de stukken soms met humor aan het publiek voorgesteld, afwisselend door alle kwartetleden. Met 'De African Suite' van Abdullah Ibrahim en Rolf Delfos, een stuk in het kwela-idioom besloot men de eerste adembenemende set.

Het aanwezige publiek, aangenaam verrast door het gebodene, hapte naar adem, maar kon nauwelijks wachten tot de tweede set begon. Delfos was de lyricus in het kwartet en bracht emotie tot klinken. Altist Bart Wirtz wist zich ook in zijn improvisaties uitstekend te profileren. De bescheiden Mete Erker voelde zich in dit geëngageerde gezelschap als een vis in het water en getuigde daar ruimschoots van vanavond. Hij tekende ook voor de sublieme, gloedvolle bewerking van Jeroen van Vliets 'Dreamland'. Peter Broekhuizen ontpopte zich als een excellent baritonsaxofonist met een lekker vet, diep geluid en maakte in zijn features grote indruk. Hij was ook verantwoordelijk voor de vermakelijke compositie - geïnspireerd op Colombiaanse volksmuziek - 'Shake Your A.. A La Cali' en het doorgecomponeerde stuk 'Petit Ballon'. Het concert werd afgesloten met het catchy 'Thunderwalk' van Benson in een arrangement van Rolf Delfos.

Voor dit jazzsaxofoonkwartet ligt, na ruim twee jaar van intensieve voorbereiding, ongetwijfeld een mooie toekomst in het verschiet. En succes is verzekert op elk jazz/festivalpodium en muziektheater. Daarover was het publiek vanavond unaniem.

Artvark presenteert hun eerste cd 'Artvark Jazz Saxophone Quartet' op zondag 6 november om 16.00 uur in het Verkadehuis in Roosendaal.

Klik hier voor een fotoverslag van dit concert.

(Anoniem, 28.10.05) - [print] - [naar boven]

Lievestro 5-tet speelt als 4-tet
zondag 29 mei 2005, Verkadehuis, Roosendaal

Door ziekte kon Harmen Fraanje op het laatste moment niet aanwezig zijn op dit concert en moest er door het overgebleven kwartet in ware zin nog meer geïmproviseerd worden dan al de bedoeling was. Stefan Lievestro (bas), Jesse van Ruller (gitaar), Mete Erker(tenorsax) en Pascal Vermeer (drums) moesten het ontbreken van de pianist dan ook muzikaal zien op te lossen, hetgeen pas in de tweede set enigermate lukte.

Vooropgesteld dat hier uitstekende en creatieve musici aan het werk waren, was het opvallend hoezeer van Ruller en Erker aan hun bladmuziek kleefden. Mogelijk waren het de composities, de akkoordenschema's of de nog onbekendheid met het materiaal. Maar ook buiten de vastliggende uitgeschreven lijnen miste ik in hun improvisaties regelmatig avontuur en de spannende ongebreidelde verhaallijnen waarvoor ze zo gekend zijn. Drummer Pascal Vermeer kwam vanavond solistisch helemaal niet aan bod en dat was een gemiste kans, zeker nu Fraanje's inbreng ook al ontbrak.

Met dit concert was het niet mogelijk om een goede indruk te krijgen van Lievestro's composities. Vanavond klonken ze vooralsnog complex, gekunsteld en niet beklijvend. Het was vaak niet mogelijk om de kern of het thema van de composities te ontdekken, die als referentie zouden kunnen dienen voor hetgeen er zich muzikaal voltrok. Al met al reden genoeg om het 5-tet nog eens in voltallige bezetting te beluisteren.

Klik hier voor een fotoverslag van dit concert.

(Anoniem, 4.6.05) - [print] - [naar boven]

Lees verder in het archief...

Menupagina's:

Brad Mehldau
Winnaar Edison Oeuvre Jazz Prijs 2026
Klik hier voor een interview in de
Volkskrant | Foto: Louis Obbens

Nieuws, tips, suggesties, adverteren, meewerken?
Mail de redactie.