Nieuws
Nieuwe radiozender voor jazz en wereldmuziek
De Concertzender heeft het ambitieuze plan opgevat om begin 2024 een nieuwe online radiozender te beginnen die zich geheel richt op jazz en wereldmuziek: A World of Jazz. "Spannend, maar we hebben er veel zin in. En het is ook nodig", zegt directeur Sem de Jongh. Het plan voor een landelijk kanaal voor jazz en wereldmuziek ontstond twee jaar geleden - het ontbreken daarvan is al jaren onderwerp van gesprek in de jazz- en wereldmuziekscene.
Vorig jaar kwam het onderwerp in het nieuws toen de zendermanager van Radio 4, Simone Meijer, de nieuwe naam van die zender bekendmaakte; NPO Klassiek - daarmee onderstrepend dat jazz en wereldmuziek er niet meer bijhoren. In De Volkskrant zei ze: "Ik vind absoluut dat wereldmuziek en jazz thuishoren in het publieke aanbod, maar niet bij ons." Dat leidde tot protestacties van jazzmuzikanten en -professionals van onder meer de beroepsvereniging Bimpro. Zij pleiten al jaren voor serieuze aandacht bij de publieke omroep voor jazz en wereldmuziek.
A World of Jazz zal de beste jazz en wereldmuziek 24 uur per dag uitzenden, concertopnamen uit heel Nederland laten horen en een podium bieden voor jonge musici. De zender gaat hierbij nauw samenwerken met de Nederlandse jazz- en wereldmuzieksector: musici, podia, festivals en conservatoria. Nederland heeft een bloeiende jazzscene die een plek op de radio verdienen. Om de zender te realiseren en te zorgen voor een groot bereik start de Concertzender een crowdfundingactie. Daarnaast praat de zender met de NPO over samenwerking en hoopt op steun uit politiek Den Haag. De Concertzender, ooit voortgekomen uit de publieke omroep, draait vrijwel volledig op vrijwilligers.
Bron: NRC, Concertzender
Labels: A World of Jazz, Concertzender, jazzradio, nieuws
(Maarten van de Ven, 11.9.23) - [print]
- [naar boven]
Interview / Jazzradio
Susana Santos Silva bij Radio Panik
De Portugese trompettist, improvisator en componiste Susana Santos Silva heeft zichzelf de afgelopen jaren sterk op de kaart weten te zetten. Opererend vanuit Stockholm is ze altijd al geïnteresseerd geweest in het uitbreiden van de mogelijkheden van haar instrument, het verkennen van nieuwe manieren van expressie binnen muziek en het oplossen van de grens tussen compositie en improvisatie. Haar invloeden reiken van klassieke en hedendaagse muziek tot jazz en geluidskunst.
DownBeat noemde haar 'een van de meest opwindende improvisatoren ter wereld'. Haar muziek is afwisselend beschreven als bedwelmend, intens, overweldigend, betoverend, innovatief, gedurfd en creatief.
Santos Silva kennen we als co-leader van duo's met Kaja Draksler en Torbjörn Zetterberg - ook in trio met Hampus Lindwall en Chris Pitsiokos (Child of Illusion) en de kwartetten Hearth en Here's To Us. Ook was ze te horen in formaties als Fire! Orchestra, Mats Gustafssons Nu Ensemble, Julien Deprez/Rob Mazureks T(ro)pic en ONJ.
In 2018 bracht ze op Clean Feed haar eerste soloalbum uit, 'All The Rivers', live opgenomen in het National Pantheon in Lissabon. Ze is inmiddels een veelgevraagd muzikant; zo speelde ze onder meer met Fred Frith, Evan Parker, Joëlle Léandre, Mat Maneri, Paul Lovens en Hamid Drake.
Nico Bogaerts van Radio Panik, een vrije radio die zichzelf definieert als associatieve radio van expressie en creatie en als multi- en intercultureel, heeft een tweedelig interview met Santos Silva. Het eerste deel van het interview kun je hier beluisteren. Het tweede deel volgt op 13 juli.
Foto: Cees van de Ven
Labels: interview, jazzradio, Susana Santos Silva
(Maarten van de Ven, 6.7.21) - [print]
- [naar boven]
Concert / Jazzradio
Concert van een wonderkind
Julian Lage Trio, vrijdag 13 juli 2018, Bimhuis, Amsterdam
Julian Lage wordt als wonderkind getypeerd. Op zijn achtste werd zijn talent al ontdekt en sindsdien is hij zichzelf blijven ontwikkelen. Hij kreeg waardering van Carlos Santana, niet de minste op het instrument, en speelde al met verschillende grootheden. Zo werkt hij regelmatig samen met John Zorn. Onlangs lanceerde hij zijn vijfde album 'Modern Lore', wat zoiets betekent als moderne folklore. Die titel zegt wel iets over het werk van Lage. Hij raakt geïnspireerd door oude country, folk, blues en rock-'n-roll. Maar ook het werk van de Spaanse klassiek gitarist Andrés Segovia is hem dierbaar. Het moderne uit de titel betekent dat Lage geïnspireerd door dit soort oude muziek er nieuwe, moderne, jazzy, maar vooral eigen variaties op maakt. Dat belooft dus wat vanavond.
Wat meteen opvalt als het trio bezig is met het eerste nummer 'The Ramble', is het welhaast kinderlijke speelplezier dat de groep uitstraalt. Bovendien wordt duidelijk dat het drietal niet van plan is de plaat vlekkeloos na te spelen. Nee, hier wordt echt gemusiceerd; men is erg geconcentreerd en op elkaar gericht. We krijgen er een mooi subtiel intro bij en ook bassist Jorge Roeder mag meteen een fraaie solo inbrengen.
'Atlantic Limited' demonstreert nog eens hoe goed Lage uit de voeten kan op zijn Fender Telecaster. Heerlijk helder spel, met soms uiterst subtiele passages, dan weer met een paar felle uithalen of uitgesponnen improvisaties. Hij doet het allemaal en het klinkt geweldig. En altijd weer verbaas je je over het ogenschijnlijke gemak waarmee hem dat lukt. Neem daarbij de al even enthousiaste en begenadigde Roeder en de uiterst geconcentreerd spelende drummer Eric Doob en je hebt een trio dat staat als een huis. In staat om elk nummer, of dat nu van 'Modern Lore' komt of ouder werk is, lekker fris en spontaan te laten klinken.
'Splendor Riot' laat een catchy thema horen, waarna Lage begint te variëren met sterke loopjes, terwijl de bas en drums volgen maar ook duidelijk hun eigen inbreng laten horen. Meteen daarna volgt het oudere 'I’ll Be Seeing You' geopend met een adembenemend subtiel intro gevolgd door een uiterst swingende en jazzy uitwerking. Het demonstreert de veelzijdigheid van Lage. Met een heerlijk uitgesponnen bassolo onderstreept ook Roeder zijn klasse.
Na de pauze wordt gestart met een snelle jazzriff waarin Doob even helemaal los gaat, tot groot enthousiasme van het publiek. Het fantastische 'Rodger The Dodger' krijgt ter plekke een nieuw jasje. In de knappe opbouw van de setlist volgt 'Nocturne' van het oudere album 'Arclight'. Een uiterst gevoelig bluesthema, dat door het trio bijzonder smaakvol, dynamisch en origineel wordt uitgewerkt.
De tweede set wordt in dezelfde lijn doorgezet. Een mooie afwisseling van ouder en nieuw werk. Er is maar een conclusie mogelijk: Julian Lage is van wonderkind doorgegroeid naar een volwassen topmusicus met een duidelijk herkenbare stijl en geluid. Hij heeft een uitstekende ritmesectie meegenomen, die hem versterkt door zelf ook een eigen geluid neer te zetten. En het kind? Dat is er nog steeds, je hoeft alleen maar te kijken naar het speelse plezier waarmee deze heren een concert uitvoeren en tot een belevenis weten te maken.
Het concert is terug te horen via Bimhuis Radio:
Klik hier voor foto's van dit concert door Johan Pape.
Labels: concert, jazzradio
(Johan Pape, 23.7.18) - [print]
- [naar boven]
Festival / Jazzradio
Doek Festival 2018 - Dag 3
Eric Boeren 4tet / Ab Baars Trio / The Coimbra Project, zaterdag 16 juni 2018, Bimhuis, Amsterdam
Het Eric Boeren 4tet buigt zich over de nalatenschap van saxofonist en vernieuwer Ornette Coleman, door twee stukken van de meester te brengen en nieuw werk in de geest van. Back to basics is een goede benaming voor dit kwartet. Han Bennink met zijn cajón en zijn snaredrum, Wilbert De Joode met zijn contrabas, Eric Boeren op trompet en Michael Moore op altsax. En dat is het, minimaler kan bijna niet. Iets wat nadrukkelijk niet geldt voor de muziek die hier wordt gemaakt. Die is maximaal aan klankrijkdom. De melodische en ritmische patronen waar Coleman beroemd door werd zitten erin, maar deze musici kiezen natuurlijk niet voor braaf naspelen; zij overgieten het geheel met hun eigen sausjes. Zoetgevooisd klinken de twee blazers in 'Chant #1', dat vanavond zijn première beleeft, terwijl Bennink het geheel voorziet van krachtige accenten. Verderop horen we Moore in een solo zoals alleen hij dat kan, met een ragfijne klank en haarscherp. Wat een muzikaliteit! En dan het onstuimige 'Sewing', eveneens een nieuw stuk, waar Bennink volledig in trance excelleert, zittend en drummend op zijn cajón, er luid bij zingend. In 'Charmes', eveneens een compositie van Boeren, zijn het Moore en De Joode die elkaar vinden in een prachtig duet, Moore kiezend voor zuivere lyriek op De Joode's eclatante strijkbewegingen, tot Moore overstapt op het geluid van een afvoer die wordt ontstopt. Het kan allemaal bij dit kwartet.
Het trio van Ab Baars, met De Joode op contrabas en Martin van Duynhoven op drums, mag inmiddels een instituut worden genoemd binnen de Nederlandse vrije improvisatie. Gelukkig stonden ze hier weer, nog steeds scherp en fris alsof het trio zo juist werd gestart, maar tegelijkertijd met een doorwrochte manier van musiceren die dit idee direct logenstraft. Want die bijna dertig jaar is hier in iedere noot te horen. Deze drie mannen kennen elkaar door en door, zijn elkaar volledig toegewijd en hebben aan het geringste teken van communicatie genoeg. Ze spelen stukken die hun oorsprong vinden in 'West Side Story' van Leonard Bernstein, zoals ooit Oscar Peterson met zijn pianotrio deed, een belangrijke inspiratie voor dit project. "Going in and out of the music" noemde hij dat, waarmee hij bedoelde dat muziek leeft en iedere nieuwe uitvoering weer wat toevoegt aan het origineel. Dit trio rekt de originele stukken in ieder geval zodanig op dat je heel goed moet luisteren om het origineel te herkennen. Niet voor niets voorzag Baars de stukken ook van nieuwe titels. Zijn spel blijft daarbij bijzonder. Als geen ander weet hij emotie in zijn geluid te verweven. Direct aan het begin van 'One', dat 'One Hand, One Heart' reflecteert, gaat het geluid van zijn tenorsax door merg en been en klinkt hij aards en onstuimig. In 'So, Me, Where', dat natuurlijk verwijst naar 'Somewhere' en waarin hij op klarinet is te horen, weet hij de melancholie van deze klassieker uitstekend te raken. In 'Oh Moon, Grow Bright', dat 'Tonight' als grondslag heeft, mogen we genieten van de kwaliteiten van Van Duynhoven in een prachtige, eclatante solo. Mijn buurman maakt de opmerking dat hij schildert met klank, een raak gekozen observatie. De Joode komt erbij, een bassist die met zeer weinig middelen het ritme een gigantische impuls kan geven en het trio is volledig op stoom. Baars voegt zich er probleemloos in. Een structuur die we ook in 'But It Is' vinden, een stuk dat zijn basis heeft in 'Something’s Coming' vinden.
The Coimbra Project ontstond in 2017 tijdens een residentie die tenorsaxofonist John Dikeman, trompettist Luis Vicente en bassist Hugo Antuns aangeboden kregen in het Portugese Coimbra. Ze vroegen pianist Alexander Hawkins en drummer Roger Turner om mee te doen. Met deze zelfde ploeg, met uitzondering van Turner die wordt vervangen door Mark Sanders, staan ze hier nu in het Bimhuis. Over de zinderende, onstuimige, weerbarstige set, één lange improvisatie, kunnen we kort zijn. Hier staan vijf muzikanten die tot de internationale top van dit moment behoren, daar getuigt iedere noot van. Verstilde klanksculpturen - met name Sanders en Antunes ontlokken op zulke momenten de meest bijzondere geluiden aan hun bas en drumstel - worden afgewisseld met elektrificerende momenten, waarin de musici alles geven wat ze in huis hebben. We kennen Dikeman met zijn heftige spel waarin hij gierend door de bocht gaat en de ene heftige uithaal laat volgen door een volgende, onvermoeibaar. Vincente is zijn evenknie en een meer dan spannende trompettist. Lyrisch met een zuidelijke inslag, maar evengoed in staat tot het produceren van dwarse, onstuimige, gruizige klanken. En dan zijn er die solo's van Hawkins, waarbij zijn vingers bijna over elkaar struikelen - zo enerverend schieten zijn handen over het klavier, verdichte ritmische patronen leggend. Vijf musici die met elkaar een maalstroom aan klanken produceren, ons laten horen hoe spannend vrije improvisatie kan zijn en deze derde dag van het Doek Festival groots afsluiten.
Foto's: Maarten van de Kamp
Het concert is terug te horen via Bimhuis Radio:
Labels: Doek, festival, jazzradio
(Ben Taffijn, 27.6.18) - [print]
- [naar boven]
Jazzradio
Jazz Rules #156
SCHNTZL heeft een nieuwe EP uit. 'Paper, Wind' is onlangs verschenen bij WERF Records en Dirk Roels laat het je integraal horen! Het werd gemixt door Koen Gisen. Verder nieuwe muziek van de jonge Gentse band Bardo en van het nieuwe album 'III' van Gratitude Trio, met onder meer saxofonist Jeroen Van Herzeele.
Er is livemuziek van Small World, de band van pianist Ewout Pierreux en de Zuid-Afrikaanse trompettist Marcus Wyatt en je hoort ook nog Kamasi Washington! Enjoy it while it's fresh!
Klik hier om Jazz Rules #156 te beluisteren.
Labels: jazz rules, jazzradio
(Maarten van de Ven, 19.6.18) - [print]
- [naar boven]
Jazzradio
Jazz Rules #155
Dirk Roels keek in deze aflevering vooruit naar het Citadelic Summer Festival Gent, met onder andere Erik Vermeulen Trio, Spoken Saxophone Quartet +2, Augusto Pirodda Quartet, Bart Maris & Lode Vercampt.
Nieuwe muziek hoor je van The Milk Factory. Deze jonge Gentse band heeft net eerste EP uit. Met schoon volk zoals onder meer Kobe Boon, Jan Daelman, Thijs Troch, Viktor Perdieus en Edmund Lauret.
En verder de niet te versmaden 'Boggamasta Dub Version by Pierre Vervloesem', een remix van 'Boggamasta' van Flat Earth Society feat. David Bovée.
Klik hier om Jazz Rules #155 te beluisteren.
Labels: jazz rules, jazzradio
(Maarten van de Ven, 6.6.18) - [print]
- [naar boven]
Concert / Jazzradio
Topjazz in prikkelende verpakking
Ralph Alessi & This Against That, zaterdag 19 mei 2018, Bimhuis, Amsterdam
Met This Against That heeft trompettist Ralph Alessi een eigen project dat al een aantal jaren meegaat. De groepsbezetting veranderde na de gelijknamige cd uit 2002, maar bleef daarna vrij stabiel. Op bassist John Hébert na had Alessi nu de groep mee op tournee met wie hij het album 'Look' opnam in 2005 en 'Wiry Strong' uitbracht in 2011. Meest tot de verbeelding sprekende groepslid is saxofonist Ravi Coltrane, de zoon van John. Voor Alessi is hij net als pianist Andy Milne een studiegenoot van bij M-Base. Bassist John Hébert, die Drew Gress, verving is al jaren een steunpilaar in het Fred Hersch Trio. Drummer Mark Ferber kent u misschien van de bands van Jonathan Kreisberg.
Ralph Alessi zelf speelt ook al langer in de hoogste liga. Als subtiele speler belandt hij geregeld in bijzondere settings. Om maar een paar voorbeelden te noemen: hij speelde in duo met pianist Fred Hersch en Tomas Fujiwara betrok hem bij zijn Triple Double. Van een ander eigen kwartet onder Alessi's naam verschenen bij het label ECM intussen nog 'Baida' in 2013 en 'Quiver' in 2016. Voor This Against That schreef hij nieuw materiaal waarmee zij in mei op tournee gingen, voor de opnamen van een nieuwe cd bij ECM.
Alessi is niet het type muzikant die zijn instrument demonteert om er atypische geluiden uit te halen. Zoals hij in het Bimhuis bij het bisnummer 'Snap' liet horen wil hij wel trompetklanken uit elkaar laten rafelen of noten op het randje van zuiver laten trillen, zoals in het begin van 'Around The Corner'. Vooral articuleert hij heel beheerst de tonen die hij aanblaast. Zijn composities zoeken evenmin uitgesproken uitersten op, maar dragen de stempel van een creatieve professional. Tijdens een lange set van ongeveer een uur en drie kwartier in het Bimhuis deed de groep dan ook meer dan louter het publiek onderhouden met lekkere jazz. In de zaal met haar geweldige akoestiek viel een stijgend enthousiasme te noteren.
De nieuwe nummers die de groep presenteerde behielden vaak iets laagdrempelig, terwijl zij meermaals uitliepen in complexe constructies. Enkele volgden min of meer een hardbopstramien, zoals 'Vynil', dat na een fijne intro een kort motief herhaalde, waarop een rondje soleren volgde. Ravi Coltrane plaatste daar een eerste gedreven solo, terwijl drums en bas de boel fel voortstuwden. Pianist Milne begeleidde toen sober tot het zijn beurt was voor een solo en hij daar een boeiende rit van maakte, die hij afrondde met een straffe, afremmende beweging. Zo maakte hij plaats voor John Hébert die vliegensvlug inzette. Talrijker waren de lange vertellingen en breed opgezette spanningsbogen waarbinnen afwegingen werden gemaakt en tegenstellingen uitgespeeld, in eenvoudige lijnen tegenover ingewikkelde patronen. Het concert kreeg daardoor wat van luisteren hoe grote, gedetailleerde schilderijen groeiden en meerdere figuren belangrijke en ondergeschikte rollen vervulden. 'Howling' kon makkelijk van een karavaan doen dromen die door een slagregen moest om een fata morgana te ontwaren.
Sommige nummers getuigden van grote fijngevoeligheid en dan kwam de emotie in een doordachte, intellectueel prikkelende verpakking. Dat uitte zich al in een zekere fragiliteit in opener 'Around The Corner'. Er weerklonk ook tederheid, bijvoorbeeld in 'Pittance', dat eerst wat weghad van een trage ode aan klokkenmakers, maar via een spannende bassolo op vrij abstract terrein belandde en dat Coltrane naar een berekend wilde climax voerde. Hij kleurde wel meer snelle en intense hoogtepunten in het concert in, geruggensteund door de ritmetandem, die trouwens vaak ook energiek bleef in trage passages. In de opeenvolging van tempo's en sferen sprongen subtiliteit en slepende traagheid sterk naar voren in 'Low'. Van 'Funroom' maakte de trompettist een showcase voor zichzelf, voordat hij de soleerruimte doorgaf. Om in het bisnummer nog uiterst elegant een ietwat dromerig, fijnzinnig slot te breien.
Het concert is terug te horen via Bimhuis Radio:
Cees van de Ven maakte een fotoverslag van het concert dat Ralph Alessi & This Against That op 24 mei 2018 gaven in De Singer, Rijkevorsel.
Labels: concert, jazzradio
(Danny De Bock, 1.6.18) - [print]
- [naar boven]
Jazzradio
Jazz Rules #153-154
In deze aflevering van Jazz Rules aandacht voor het driedaagse festival Ham Sessions, dat tijdens het afgelopen Pinksterweekend plaatsvond in Gent. Met onder meer muziek van Ralph Alessi & This Against That met Ravi Coltrane, Andy Milne, Marc Ferber & Drew Gress en Darrifourcq/Hermia/Ceccaldi.
Er is nieuwe muziek van Gratitude Trio, de band rond saxofonist Jeroen Van Herzeele. Zij hebben net een derde album uitgebracht. En ook nieuw werk van het Oostenrijkse septet Shake Stew. Hun album heet 'Rise And Rise Again', waarop ook Shabaka Hutchings van Sons Of Kemet op saxofoon te horen is.
Klik hier om Jazz Rules #153 te beluisteren.
In #154 presenteert Dirk Roels een uur lang topjazz van vrouwelijke Belgische jazzmuzikanten. Dit naar aanleiding van de recente commotie rond het feit dat onze Belgische jazzdames het minder goed zouden doen dan de mannen... Ontdek het zelf in deze uitzending met zowel muziek van gevestigde waarden zoals Nathalie Loriers, Eve Beuvens, Yannick Peeters, Tutu Puoane en Marie Anne Standaert, als van jong talent zoals Marjan Van Rompay, Rebekka Van Bockstal, Nele De Gussem, Kris Auman en anderen.
Klik hier om Jazz Rules #154 te beluisteren.
Labels: jazz rules, jazzradio
(Maarten van de Ven, 23.5.18) - [print]
- [naar boven]
Jazzradio
Jazz Rules #152
In deze aflevering weer aandacht voor nieuwe releases uit de nationale en internationale jazzscene. Dit keer 'A Beginners Guide To Diving And Flying', een akoestisch album van pianist Jozef Dumoulin. Hij omringde zich met toppers uit de Franse improvisatiewereld.
'Sketches' is het nieuwe album van de Italiaanse gitarist en componist Matteo Di Leonardo. Di Leonardo woont al een tijdje in Brussel en daar leerde hij onder anderen de grootmeester Philip Catherine kennen. Catherine speelt ook mee op de plaat.
En gitarist Pierre Vervloesem amuseerde zich met het remixen van de tracks op 'Boggamasta' van Flat Earth Society feat. David Bovée. Binnenkort verschijnt 'Boggamasta - Dub Version' bij Igloo Records. Dirk Roels laat je al een voorsmaakje horen!
Klik hier om Jazz Rules #152 te beluisteren.
Labels: jazz rules, jazzradio
(Maarten van de Ven, 13.5.18) - [print]
- [naar boven]
Jazzradio
Jazz Rules #151
In deze aflevering van het radioprogramma Jazz Rules op Urgent FM aandacht voor het nieuwe album van Jukwaa, 'Cushion'. Dat is het trio van pianist Thijs Troch, bassist Nils Vermeulen en drummer Sigfried Burroughs. Het trio is voor deze derde plaat uitgebreid met een extra bassist en een extra drummer. Jukwaa stelde dit album afgelopen dinsdag voor in de Handelsbeurs in Gent, samen met Lynn Cassiers Imaginary Band, een nieuwe formatie die daar haar eerste cd presenteerde, die onlangs werd uitgebracht op het Clean Feed-label.
Dirk Roels draait verder nieuw werk van Bardo, het kwintet van toetsenist Gilles Vandecaveye-Pinoy, ook bekend van Steiger. Met naast hem ook onder meer Lieven Van Pée op bas, Rob Banken op sax en Elias Devoldere op drums.
En een voorsmaakje van de nieuwe Kamasi Washington, de Amerikaanse saxofonist die in augustus op Jazz Middelheim te bewonderen zal zijn!
Klik hier om Jazz Rules #151 te beluisteren.
Labels: jazz rules, jazzradio
(Maarten van de Ven, 28.4.18) - [print]
- [naar boven]
Concert / Jazzradio
Message of love
Jazzmeia Horn Quartet, zondag 15 april 2018, Bimhuis, Amsterdam
Een dag voor haar 27ste verjaardag stond Jazzmei Horn in een uitverkocht Bimhuis. Het was meteen duidelijk dat haar roem als rising star haar vooruitgesneld was. Het publiek ontving haar met open armen en raakte gaandeweg steeds enthousiaster. Vanaf de start straalde de zangeres zelfvertrouwen uit en maakte ze een heel ontspannen indruk.
Het concert opende met Betty Carters 'Tight'. Dit werd een lekkere uptempo versie, waarin haar talent om te scatten meteen ruim werd geëtaleerd. Deze dame beschikt over een enorm bereik, ook in het hoge register. Het visitekaartje werd overtuigend afgegeven. In het tweede nummer ontstond een geweldige interactie tussen Horn en drummer Henry Conerway III. Dat het een feestje zou worden was nu wel duidelijk. Het publiek werd al snel uitgedaagd mee te zingen met 'Night And Day/I Love Myself'. Ondersteund door een latin ritme is dat geen enkel probleem. En... the message is love!
Het debuutalbum 'A Social Call' werd op een mooie manier toegelicht. Het is het aaneensmeden van de generaties; oud, nieuw en toekomstig. Verbinden van generaties en doorgeven van de liefde voor jazz is wat deze dame doet. Wat volgde was de ballad 'The Peacocks (A Timeless Place)'. Ondersteund door slechts het voortreffelijke pianospel van Victor Gould werd dit prachtig ingetogen stuk overtuigend neergezet. Ritmisch stampend op haar hakken zette ze daarna de klassieker 'September In The Rain' (Harry Warren & Al Dubin, 1937) in. Over teruggrijpen op vorige generaties gesproken. Maar wat een mooie en vernieuwende draai werd eraan gegeven. De bandleden lieten in dit stuk hun individuele klasse op hun instrument horen door heerlijk te soleren. Een uitstekende ritmesectie.
De respectvolle manier waarop Horn na de pauze - terecht - de bandleden een compliment gaf voor het vormen van het stevige fundament waarop zij haar stem als solo-instrument de ruimte kan geven, dwong respect af. 'Lover, Come Back To Me' (Billie Holiday) in een uptempo uitvoering maakte nog eens duidelijk dat het compliment volledig op zijn plaats was. En Jazzmeia gooide alle registers open: scatten, frasering en presentatie, alles klopte.
In 'East Of The Sun And West Of The Moon' werd dit nog eens onderstreept. Op fenomenale wijze zocht Horn nog eens het hoge register op, terwijl Gould nog een mooie solo kreeg. Bovendien ontstond er nog een spannende dialoog tussen de zangeres en drummer Henry Conway III. Daarna volgde een eigen stuk, gecomponeerd op uitdaging van een van haar docenten. Een geweldige ballad, waaruit bleek dat naast haar vocale talent ook deze kwaliteit aanwezig is. En meteen daarna nog een eigen composities: 'Searching'.
Samenvattend: hier stond een zelfverzekerde multi-getalenteerde jonge vrouw met een eigen visie op jazz en een geweldige motivatie. Ze heeft een verzameling topmuzikanten om zich heen verzameld, die haar de fundering en de ruimte geven om te schitteren en daarbij zelf ook goed in beeld komen. We gaan nog veel van Jazzemeia Horn horen; zij heeft potentie om een hele grote te worden.
Het concert is terug te horen via Bimhuis Radio:
Klik hier voor foto's van dit concert door Johan Pape.
Labels: concert, jazzradio
(Johan Pape, 21.4.18) - [print]
- [naar boven]
Jazzradio
Jazz Rules #150
In deze aflevering nieuwe Belgische jazz met Small World, het kwintet van pianist Ewout Pierreux en de Zuid-Afrikaanse trompettist Marcus Wyatt. Hun eerste album is uit bij Soulfactory Records en het is een liveopname uit 2016. Ze speelden toen in de Bird's Eye Jazz Club in Basel, Zwitserland. Met op saxofoon de onwaarschijnlijke Steven Delannoye, op bas de Zuid-Afrikaanse Romy Brauteseth en op drums Teun Verbruggen.
Het Wout Gooris Trio won in 2015 de Jong Jazz Talent-wedstrijd op het Gent Jazz Festival. Een jaar later speelden ze er op het hoofdpodium, samen met de saxofonisten Erwin Vann en Hayden Chisholm (bekend van Nils Wogram's Root 70). Ze namen toen ook een album op, 'Some Time', dat onlangs is verschenen.
Sons Of Kemet brachten onlangs 'Your Queen Is A Reptile' uit op het befaamde Amerikaanse Impulse-label. Binnenkort stellen ze het voor op Volta in Brussel, samen met SCHNTZL en De Beren Gieren.
Klik hier om Jazz Rules #150 te beluisteren.
Labels: jazz rules, jazzradio
(Maarten van de Ven, 21.4.18) - [print]
- [naar boven]
Jazzradio
Jazz Rules #149
Radio met focus op nieuwe Belgische jazz. Met onder meer 'Sketches Of Nowhere', het nieuwe album van Antoine Pierre Urbex. Het octet is dit keer uitgegroeid tot een tentet met als extra muzikanten Ben van Gelder en Magic Malik. Eind deze maand verschijnt dit album bij Igloo Records.
'Murmures' is een nieuw project van saxofonist Tom Bourgeois. Het is een volledig akoestisch kwartet, zonder piano, bas of drums. Maar wel met accordeon, zang, gitaar en saxofoon. Zelf noemen ze het kamerjazz.
3Men In A Boat is net terug van een tournee door Vlaanderen met hun debuutalbum. Nog meer accordeon dus, met Philippe Thuriot, Kristof Roseeuw op contrabas en Lionel Beuvens op drums. Verder hoor je ook nog een stuk uit het nieuwe album van het Keith Jarrett Trio, 'After The Fall', onlangs uitgebracht bij ECM Records.
Klik hier om Jazz Rules #149 te beluisteren.
Labels: jazz rules, jazzradio
(Maarten van de Ven, 11.4.18) - [print]
- [naar boven]
Jazzradio
Jazz Rules #148
In deze aflevering van het onvolprezen radioprogramma van Urgent FM hoor je nieuwe jazzreleases uit binnen- en buitenland. Met deze keer nieuwe muziek van onder andere Black Flower ('Intermediate State'). Black Flower is de band van saxofonist Nathan Daems, samen met cornettist Jon Birdsong, drummer Simon Segers, bassist Filip Vandebril en toetsenist Wouter Haest.
Imagine Raymond is een nieuw project van saxofonist Michel Mast (die we onder meer kennen van Flat Earth Society). Zij brengen het werk van de Amerikaanse componist Raymond Scott opnieuw tot leven, met een nieuw album op WERF Records en een tournee door Vlaanderen.
Ook aandacht voor de nieuwe releases van Sons Of Kemet ('Your Queen Is A Reptile'), Shabaka Hutchings ('We Out Here') en GoGo Penguin. Dit pianotrio uit Manchester heeft alweer een vijfde album uit, 'A Humdrum Star' (Decca).
Binnenkort speelt het Finse trio Mopo in de Handelsbeurs in Gent, waar ze hun nieuweling 'Mopocalypse' komen voorstellen. Ook dit album is net uitgebracht.
Tenslotte biedt presentator Dirk Roels een voorsmaakje uit het nieuwe album van het Keith Jarrett Trio.
Klik hier om Jazz Rules #148 te beluisteren.
Labels: jazz rules, jazzradio
(Maarten van de Ven, 26.2.18) - [print]
- [naar boven]
Jazzradio
Jazz Rules #147
'Constellations' is de nieuwe cd-box van Aka Moon. Het trio van saxofonist Fabrizio Cassol, bassist Michel Hatzigeorgiou en drummer Stéphane Galland bestaat 25 jaar en viert dat met een overzicht van hun carrière, inclusief onuitgegeven materiaal.
'Horizons' van het Fred Delplancq Quartet verscheen eind vorig jaar en naast Delplancq (sax), hoor je ook Vincent Bruyninckx (piano), Sam Gerstmans (bas) en Toon Van Dionant (drums).
Verder is er een vooruitblik op het Gent Jazz Festival, waar onder meer het Vijay Iyer Sextet en Igor Gehenot zullen gaan optreden.
En je hoort livemuziek vanaf Jazz In 't Park in Gent met het tributeconcert voor Paul Feyaerts. Feyaerts overleed een jaar geleden en was uitbater van jazzcafé Het Damberd in Gent. Op de slotdag van Jazz In 't Park stelde trompettist Bart Maris een tributeband samen met daarbij onder anderen Erik Vermeulen, Giovanni Barcella, Manolo Cabras, Michel Mast en John Snauwaert.
Klik hier om Jazz Rules #147 te beluisteren.
Labels: jazz rules, jazzradio
(Maarten van de Ven, 17.2.18) - [print]
- [naar boven]
Jazzradio
Jazz Rules #145-146
In aflevering 145 van Jazz Rules hoor je nieuwe muziek van Bram Weijters Crazy Men. De band is momenteel op tournee door Vlaanderen met als uitgangspunt het cultalbum 'Here Comes The Crazy Man' van Koen De Bruyne en de Belgische jazzrock en fusion uit de jaren zeventig.
Mephiti is de groep van saxofonist Erik Bogaerts. Zij brengen in maart een gloednieuw album uit en je hoort er al enkele nummers uit. Verder in primeur een track uit de nieuwe, nog te verschijnen plaat van Flat Earth Society. Eind vorig jaar verscheen 'Le Voyage' van het Filippo Bianchini Quartet. Dit is een tribute aan Salvatore Adamo, met onder anderen Nicola Andrioli op piano, Jean-Louis Rassinfosse op bas en Jean-Paul Estiévenart op trompet.
Close Up 5 is een nieuw project van basklarinettist, trombonist en componist Claude Evence Janssens, met onder meer Michel Paré op trompet en Jean-Philippe Collard-Neven op piano. En last but not least het gloednieuwe album van het Bobo Stenson Trio. Dat heet 'Contra La Indecision' en is uitgebracht door ECM.
Klik hier om Jazz Rules #145 te beluisteren.
'When The Birds Leave' is het nieuwe album van saxofonist Robin Verheyen. Hij verzamelde hiervoor een aantal New Yorkse muzikanten om zich heen, met een grote staat van verdienste: pianist Marc Copland, bassist Drew Gress en drummer Billy Hart. Binnenkort komt dit kwartet zijn nieuwe album voorstellen in België. Je hoort ook nog een paar vroegere nummers van Robin Verheyen.
'Inenen' is de nieuwste productie op het label Solidude Records. Het is een album van het Gentse trio Bestiaal. Dat bestaat uit gitarist Jakob Haeghebaert, bassist Sebastiaan Gommeren en drummer Sebastiaan Vekeman. Laatstgenoemde zorgde voor alle composities en Bestiaal stelt het album binnenkort ook voor op drie locaties, waaronder in Gent.
Verder hoor je muziek van Octurn ('Songbook Of Changes'), Rudresh Mahanthappa's Indo PAK Coalition en Henri Texier. Het nieuwe album van de Franse bassist Texier heet 'Sand Woman' en ook zijn zoon, saxofonist Sebastien Texier, speelt erop mee.
Klik hier om Jazz Rules #146 te beluisteren.
Labels: jazz rules, jazzradio
(Maarten van de Ven, 5.2.18) - [print]
- [naar boven]
Jazzradio
Jazz Rules #144
In de eerste aflevering van 2018 al meteen drie gloednieuwe Belgische jazzalbums. Zoals 'We Have A Dream' van het Brussels Jazz Orchestra featuring Tutu Puoane. Dit album bevat een verzameling bekende en minder bekende protestsongs en verschijnt naar aanleiding van de moord op Martin Luther King, bijna vijftig jaar geleden.
'Strange Deal' is de nieuweling van The Magnificent Seven van de jonge Belgische jazz: het LG Jazz Collective. Gitarist Guillaume Vierset tekende voor alle composities.
Het RBV Quartet is een nieuwe, jonge Gentse band rond gitariste Rebekka Van Bockstal. Via een crowdfundingcampagne brachten ze onlangs hun eerste album 'Crossing Dimensions' uit.
Verder hoor je muziek van Tom Rainey Obbligato, Koen De Bruyne en Or Baraket.
Klik hier om Jazz Rules #144 te beluisteren.
Labels: jazz rules, jazzradio
(Maarten van de Ven, 25.1.18) - [print]
- [naar boven]
Jazzradio / Interview
Hot in Belgium: de Jazz Rules Top 25 van 2017
Een interview met programmamaker Dirk Roels
De dag voor kerst kon je op de Gentse universiteitsradio Urgent FM luisteren naar de Belgian Jazz Rules Top 25 van 2017, de 25 beste jazzalbums van België. Radioproducer en presentator Dirk Roels en zijn team maakten er een drie uur durende show van, met reacties van verschillende muzikanten uit die lijst. De luisteraars van Jazz Rules konden hun favoriete top 3 doorsturen en daar werd een totaallijst van gemaakt. Een gesprek met Dirk Roels over het hoe en waarom van de Belgian Jazz Rules Top 25.
Waar komt het idee vandaan om zo'n top 25 te organiseren met alleen Belgische jazz?
"Het is al het derde jaar op rij dat we dit doen. Omdat we vinden dat er zo veel goede jazz gemaakt wordt in België en dat dit op het einde van het jaar zeker de nodige aandacht mag krijgen. In elk muziekgenre kom je toch lijstjes tegen rond eind december? Waarom dan niet eentje vol jazz van bij ons? In 2015 was het nog een Top 15 die samengesteld was door jazzspecialisten zoals journalisten en organisators. Een jaar later hebben we de Top 15 laten bepalen door de luisteraars en dat was meteen een schot in de roos. Dus hebben we dit jaar gekozen om dit opnieuw zo te doen. Maar aangezien we liefst 93 Belgische jazzalbums hebben kunnen traceren, die uitgekomen zijn tussen januari en december, hebben we er een Top 25 van gemaakt. Waarschijnlijk hebben we zelfs nog een paar albums over het hoofd gezien."
Hoe zou jij zelf die Top 25-lijst omschrijven, zonder de nummer 1 te verklappen?
"Het is volgens mij een staalkaart van de actuele Belgische jazz. En die is uiteraard enorm gevarieerd. Jazz is zoveel meer geworden dan het vroeger was. Niet iedereen zal het hier misschien mee eens zijn, maar ik vind dat je jazz als een ruim begrip moet bekijken. Zoals Dave Holland bij het begin van de uitzending zegt: "I think it's a big umbrella that we live under when we are talking about jazz, and to me it's an inclusive music. So to say that it's got to be this or that, is a mistake." Dat is volgens mij de nagel op de kop. Waar het om gaat is creativiteit, spelplezier, improvisatie, maar ook swing of luistermuziek. In de lijst vind je eerder traditionele bands, maar ook behoorlijke experimentele, of bands die andere genres vermengen in hun muziek. Denk maar aan Nordmann, Dijf Sanders, STUFF. of Veder. Veel jazzpuriteinen haken daar op af. Ik vind het net een positief signaal dat de muziek blijft evolueren en dat vooral de jonge generatie van muzikanten niet meer bezig is met de term 'jazz'. Zij willen af van dat zogenaamde hokjesdenken, van dat labelen van muziekgenres. Wie weet moet ik binnenkort wel de naam van mijn programma veranderen (lacht)."
Je praat tijdens de show ook met heel wat muzikanten die in de Top 25 staan. Hoe waren hun reacties?
"Dat was heel tof. Uiteraard is iedereen die in die lijst staat blij, want het is toch een mooie herkenning van het publiek. Sommigen waren enorm verrast, anderen gingen er van uit dat ze er bij zouden zijn. En waarschijnlijk zullen er ook misnoegd zijn dat ze er niet bij waren. Maar ik denk dat het ook niet onbelangrijk is om dit allemaal een beetje te relativeren. Uiteindelijk was het onze bedoeling om aandacht te vragen voor de Belgische jazz. Daar zijn de muzikanten uiteraard tevreden mee en voor de luisteraars is het, denk ik, aangenaam om zo'n overzicht te krijgen. Het was zeer aangenaam om al die muzikanten te mogen ontvangen. En uiteraard dronken we champagne met de nummer 1!"
Dat is eigenlijk waar Jazz Rules om draait, aandacht vragen voor de Belgische jazz?
"Inderdaad. Een paar jaar geleden toen we begonnen werd er heel weinig Belgische jazz gedraaid op de radio. Intussen is dat al verbeterd. Maar de jazzscene is ook enorm groot geworden en door de verstuiving met andere genres is er ook veel nieuwe interesse in het genre. Die interesse komt van mensen die vroeger eerder sceptisch stonden tegenover alles wat met jazz te maken heeft. Muzikanten zoals Kamasi Washington, of bij ons Stuff., De Beren Gieren, Steiger, TaxiWars en Black Flower hebben daar mee voor gezorgd. Maar ook labels zoals Granvat of Aspen Edities. Die moet je maar eens opzoeken. In Jazz Rules heb ik intussen al zo'n honderd Belgische jazzmuzikanten geïnterviewd. Ik ben altijd nieuwsgierig naar hun verhaal. Ok, er is de muziek, maar ook, hoe komt iemand tot zo'n muziek? Als presentator kun je dat zelf vertellen of je kunt de makers aan het woord laten. Dat is wat wij doen."
Wat waren voor jou de opvallendste Belgische jazzalbums van 2017?
"Dat is moeilijk te zeggen, want er zijn er zoveel (lacht). Persoonlijk vind ik 'Fengling' van Rawfishboys heel mooi. Dat is bijna sacrale muziek. Het album is opgenomen in een kerk en een kapel en je voelt dat. De manier waarop rietblazer Joachim Badenhorst en bassist Brice Soniano samenspelen... puur kippenvel. Maar uiteraard ook De Beren Gieren en Steiger maakten indruk op mij, naast nog zoveel anderen. Internationaal was ik dit jaar vooral verrast door de nieuwe EP van Kamasi Washington, door Binker And Moses, de bigband van bassist Christian McBride. En zeker niet te vergeten: het Craig Taborn Quartet!"
Hoe zie jij de jazz in België verder te evolueren?
"Ik denk dat dit wel goed zit, met al die creativiteit. Aan de ene kant merk je dat er steeds meer kwaliteit bijkomt en aan de andere kant merk je dat er een steeds groter publiek aandacht krijgt voor het genre. Programmatoren van festivals en concertorganisaties zetten de laatste jaren ook meer Belgen op hun affiche, veel meer dan dat vroeger het geval was. We hebben momenteel een echt luxeprobleem in België. En het mooie er aan is dat we spreken over België en niet over Vlaanderen en Wallonië, zoals dat hier al te vaak de gewoonte is (lacht)."
Klik hier om de Belgian Jazz Rules Top 25 te beluisteren.
Labels: interview, jazz rules, jazzradio
(Maarten van de Ven, 29.12.17) - [print]
- [naar boven]
Jazzradio
Jazz Rules #142
In de voorlaatste aflevering van 2017 hoor je nog nieuwe muziek van Pierre De Surgères. Zijn album 'ZED' is zopas uit, met naast De Surgères op piano Felix Zurstrassen op bas en Teun Verbruggen op drums.
Daarnaast aandacht voor enkele internationale straffe jazzalbums van 2017 en uiteraard ook een vooruitblik naar de Belgian Jazz Rules Top 25, die op zondag 24 december van 13.00 tot 16.00 uur te horen zal zijn op Urgent FM.
Verder is er nieuwe muziek van Binker And Moses, Brian Blade & The Fellowship Band, Zara McFarlane en Shabaka Hutchings, Mark Guiliana Jazz Quartet, Kamasi Washington en Avishai Cohen.
Klik hier om Jazz Rules #142 te beluisteren.
Labels: jazz rules, jazzradio
(Maarten van de Ven, 22.12.17) - [print]
- [naar boven]
Jazzradio
Jazz Rules #141
Eindejaar betekent lijstjestijd! Dit jaar zendt Jazz Rules een top 25 uit van jouw favoriete Belgische jazzalbums van 2017. Op 24 december hoor je de volledige top 25 tussen 13.00 en 16.00 uur via Urgent FM.
Jazz selector Dick D'Alaise van Ness Radio geeft je al een voorsmaakje. Hij selecteerde voor Jazz Rules zijn favoriete Belgische jazzplaatjes van 2017 en komt er ook een woordje uitleg over geven in de studio bij Dirk Roels.
Nieuwe muziek is er van Aka Moon. Het trio van saxofonist Fabrizio Cassol, bassist Michel Hatzigeorgiou en drummer Stéphane Galland bestaat 25 jaar en dat vieren ze onder meer met een gloednieuw album. Binnenkort verschijnt 'Now' bij Outhere Music en in deze uitzending hoor je er al een paar nummers van.
Klik hier om Jazz Rules #141 te beluisteren.
Labels: jazz rules, jazzradio
(Maarten van de Ven, 18.12.17) - [print]
- [naar boven]
Lees verder in het archief...
Nieuws
