Op haar eigen label SONNA Records bracht Sanne Rambags tot nu toe drie albums uit: de als download verkrijgbare 'SONNA' en 'Paradis' en de cd 'Sister'. De twee laatste, waarvan Sister' pas een paar maanden oud is, staan in dit stuk centraal. 'Paradis' maakte Rambags samen met cellist Lucija Gregov en drummer Mark Schilders, voor 'Sister' klopte ze aan bij gitariste en vocaliste Oddrun Lilja Jonsdottir en - voor het titelstuk - bij een aantal medevocalistes.

'Paradis' is een soundtrack bij de gelijknamige Noorse documentaire van Alexander Turpin, die dit jaar in première is gegaan. De film handelt over de wijze waarop wij met de aarde omgaan en in het verlengde daarvan besloot het trio de opbrengsten van het album te schenken aan 350.org, een organisatie die zich sterk maakt voor het uitbannen van fossiele energie. De film duurt maar zestien minuten, iets dat dus ook geldt voor dit album. Het begint met een rauwe 'Scream', waarna we in 'Paradise I' Rambags' stem prachtig horen interacteren met de cello van Gregov en in 'Paradise II' met een al even subtiel spelende Schilders. Subtiliteit is sowieso wat dit album kenmerkt. Prachtig is in dit verband ook 'Ending II', met name door de combinatie cello-vocalen en de indringende wijze van zingen. Muzikaal is het verder interessant op te merken dat het album - maar dat geldt vaker voor de muziek van Rambags - zich ophoudt in het grensgebied tussen Scandinavische folk en geïmproviseerd, waarin bovengenoemde subtiliteit naadloos past. In dit kader mag ook zeker 'Ancestors - Moder Jord' worden genoemd en dan met name vanwege Schilders' ritmische slagwerk.

Rambags is niet alleen vocaliste, ze schrijft ook haar eigen teksten. Vaak bijzonder persoonlijke teksten, waardoor we ook een kijkje krijgen in haar leven. Het is dan ook fijn dat de cd 'Sister' een boekje met de teksten bevat. Uit die teksten doemt een gevoelig en ontvankelijk persoon op, iets dat overigens ook blijkt uit haar wijze van zingen en de gekozen instrumentatie; de samenwerking met Jensdottir verloopt dan ook vlekkeloos. Overigens horen we Rambags hier ook op gitaar en percussie, wat ik niet eerder voorbij zag komen. De teksten gaan vaak over de liefde, en dan niet alleen de romantische variant, maar regelmatig ook over hoe we ons verhouden tot de wereld. Zo stelt 'Do Not Listen, Watch':

Today, she waits
and sees this day becomes darker
Today, she doesn't want to hear
and doensn't want to listen
to the cries of this city

Mooi en herkenbaar, wie wil zich niet zo nu en dan afsluiten van alles wat er om zich heen gebeurt? Hoe moeilijk dat wellicht ook is, immers: she walks on the streets in the footsteps of all those other people.

En de liefde voor het noorden, de uitgestrekte natuur, ook die komt terug. In de muziek, maar bijvoorbeeld ook in de opening van 'Let Things Come To You': He had been up north where her heart has belonged since long ago. En verdeop: Birch trees lose their leaves and she leaves home to admire them and feel at her ease. Daar hoort de liefde voor de natuur bij en dat bewustzijn over de staat van onze planeet, wat natuurlijk ook al uit 'Paradis' bleek, maar wat we ook terughoren in een prachtig nummer als 'Seat Of The Soul', waarin Rambags zich in alles bewust toont van haar positie. Of in een frase uit 'Goodnight, My Love': Goodnight, seagull above the sea, think what you want of me. Tot slot noem ik nog even het titelstuk 'Sister', waarin Rambags gezelschap krijgt van een groeiend aantal zangeressen, een prachtig stukje samenzang.

Labels: cd, download, Lucja Gregov, Mark Schilders, Sanne Rambags

(Ben Taffijn, 22.12.22) - [print] - [naar boven]

Concert / Cd / Download / Jazztube
Rudresh Mahanthappa's Hero Trio live
zaterdag 26 maart 2022, Paradox, Tilburg
Rudresh Mahanthappa - 'Hero Trio' (Whirlwind, 2020)
Opname: 24 januari 2020
Rudresh Mahanthappa - 'Animal Crossing' (Whirlwind, 2022)
Opname: 22 november 2021

Juni 2020 bracht de saxofonist Rudresh Mahanthappa bij Whirlwind Records een opmerkelijk album uit, genoemd naar zijn nieuwe trio: 'Hero Trio', waarop hij samen met bassist François Moutin en drummer Rudy Royston een ode brengt aan zijn helden in de muziek. De bijbehorende tour bleef om welbekende redenen uit, vandaar dat hij pas op deze zaterdag in een karig bezet Paradox belandde. Inmiddels ligt er ook al een bescheiden vervolg, de digitale download 'Animal Crossing' met een viertal nieuwe covers.

Bijzonder aan die ode is dat het de brede smaak, maar ook de ontwikkeling die Mahanthappa als mens en muzikant doormaakte, laat horen. Zo zijn odes aan Charlie Parker, John Coltrane, Ornette Coleman en Sonny Rollins redelijk voor de hand liggend, maar geldt dat minder voor Keith Jarrett en nog minder voor Stevie Wonder, George Michael en Johnny Cash. Maar laten we vooral aanvangen met die jazzhelden, waarvan Mahanthappa in Tilburg Parkers 'Red Cross' laat horen en een combi van diens 'Barbados' met Coltranes '26-2', beide staan ook op de cd. Goed gekozen om te beginnen met 'Red Cross' en dus met een oeverloos tumultueuze solo, Moutin die graag meedeint met zijn hoofd kan het tempo maar amper bijhouden. Na uitgebreide verrichtingen van Mahanthappa, die zonder meer recht doen aan deze standard, is er uitgebreid ruimte voor Moutin en Royston, zowel in duoverband als solo, terwijl Mahanthappa ver van de microfoon vandaan wat ondersteunende lijnen blaast. Het is een patroon dat hij zowat in iedere compositie herhaalt, wat zorgt voor lang uitgesponnen stukken. Meer klassiekers volgen, zoals Ira Gershwins 'I Can’t Get Started', waarmee Mahanthappa teruggrijpt op Sonny Rollins' 'A Night At The Village Vanguard' uit 1957 en 'The Windup' van Keith Jarrett, dat Mahanthappa de uitspraak ontlokt: "Really great to play a Keith Jarrett tune without a piano". Het stuk komt van 'Belonging' en het was een van de twee lp's die de jonge Mahanthappa kon lenen bij de plaatselijke bibliotheek en die hem voedde in zijn honger naar jazz.

'Faith' van George Michael kwam met eenzelfde reden op de download 'Animal Crossing' terecht. In zijn vroege tienerjaren woonde hij door de baan van zijn vader een jaar in Londen en was toen nog een grote fan van Wham!. Net zo'n curiosum is 'Ring Of Fire' van Johnny Cash, ook niet bepaald een stuk dat je verwacht tijdens een jazzconcert. Maar het pakt zonder meer bijzonder goed uit, met name doordat Mahanthappa zich interessante zijstapjes veroorlooft en zeker in het laatste stuk biedt het Mountin en Royston een podium om eens flink los te gaan. Van cd/lp en download komen een vijftal stukken - allemaal jazzstandards - niet aan bod tijdens het concert, het had dan snel nog een uur langer moeten duren. Eén daarvan is een opmerkelijk pittige versie van Gene de Pauls 'I’ll Remember April', met krachtige bijdragen van Royston. De grote afwezige tijdens het concert is Ornette Coleman. Op de cd is hij echter wel aanwezig; Mahanthappa speelt het prachtige en zeer ingetogen 'Sadness'. Een stuk dat 's mans kwaliteiten als saxofonist scherp uitlicht, weinigen hebben zo'n fijnzinnige en prachtig geslepen klank. Tot slot moet hier Pat Metheny's 'Missouri Uncompromised' nog worden genoemd, terug te vinden op 'Animal Crossing', met name vanwege het stuwende basspel van Moutin en die overrompelende solo van Royston een juweel.

Foto: Auteursrecht: David Kelly Crow

Labels: cd, concert, download, Hero Trio, jazztube, mrt22, Rudresh Mahanthappa

(Ben Taffijn, 1.4.22) - [print] - [naar boven]

Steeds vaker kom ik albums tegen van bassisten die solo gaan. Onlangs bracht ECM onder de titel 'Once Upon A Time' solo-opames uit 1994 uit van oudgediende Eberhard Weber en vrijwel tegelijkertijd verscheen van nieuwkomer Johannes Fend het in eigen beheer als download uitgebrachte 'Journey', zijn debuut.

Toen Weber dat concert gaf in Avignon was hij reeds zo'n vijfentwintig jaar actief als bassist en dat hoor je hier in iedere noot terug. Zo vind ik het moeilijk te geloven dat hij, als ik naar opener 'Pendulum' luister, daar echt alleen stond. Ik heb het vouwblad echter wel vier keer doorgekeken, maar zie toch echt nergens een andere musicus. Knap hoe hij hier ritme en melodie met elkaar vermengt, op de voor hem zo typische wijze. Weber heeft immers altijd in die melodisch ritmische hoek gezeten; hij werkte samen met Gary Burton, Jon Garbarek, Charlie Mariano, Chris Hinze en Sigi Schwab en zit al sinds halverwege de jaren 70 bij ECM Records.

Bijzonder is ook 'Trio For Bassoon And Bass', met ook hier alleen die contrabas en ook hier is het weer verbazingwekkend wat hij solo met dit instrument weet te bereiken. Zo speelt hij verderop tegelijkertijd pizzicato én met de strijkstok, met de ene het ritme vormgevend, met de ander de melodie. Een en ander hangt overigens ook samen met het feit dat de contrabas van Weber wel wat afwijkt van wat gebruikelijk is. Sinds 1972 bespeelt hij een elektro-akoestische contrabas die hij speciaal voor zichzelf liet bouwen, wat voor een belangrijk deel de typische klank verklaart. In 'Ready Out There' zit Weber er wat losser in, een gedreven improvisatie. Prachtig ingetogen klinkt 'Silent For A While'. Mooi ook hoe hij hier op zeer subtiele wijze gebruikmaakt van de versterking en de bijpassende vibratie.

Johannes Fend komt uit Oostenrijk, maar woont alweer enige tijd in Rotterdam. De bassist haalde zijn bachelor, zowel in klassiek als jazz, aan het Groningse Prins Claus Conservatorium en zijn master aan Codarts. Hij is inmiddels, hoe jong ook, al overladen met prijzen, met name voor zijn solowerk. Voor 'Journey' gebruikte Fend de contrabas, de basgitaar, zijn stem en een beetje elektronica om het geheel iets meer kleur te geven. Samen met hem maken we een reis (de titel is uitstekend gekozen) door een zeer divers en soms ietwat esoterisch klanklandschap.

Het is ook een reis in de zin dat Fend meerdere muzikale werelden met elkaar combineert. Zijn achtergrond in zowel klassieke muziek als jazz horen we terug, maar ook ambient en meer singer-songwriter georiënteerde muziek komt aan bod, zoals in 'Otherworld', 'Bumpy Road' en 'Challenge'. Qua stijl doet de 'The Hunt' wel wat denken aan de jazzrock van de jaren 70, terwijl Fend ons in 'Dragon’s Cave' middels spannende klanken en fascinerend gebruik van de menselijke stem meeneemt naar verre oorden. Kortom een boeiend debuut, waarin Fend ons een mooie staalkaart biedt van zijn kunnen.

Labels: bas, cd, download, Eberhard Weber, Johannes Fend

(Ben Taffijn, 20.2.22) - [print] - [naar boven]

Lees verder in het archief...

Menupagina's:

Album van de maand:
Dave Douglas
- Transcend
Klik hier voor meer informatie

Nieuws, tips, suggesties, adverteren, meewerken?
Mail de redactie.