Pianist Rembrandt Frerichs heeft altijd al graag samengewerkt met musici uit andere culturen dan de onze, iets wat niet minder geldt voor bassist Tony Overwater en percussionist Vinsent Planjer, waar hij sinds jaar en dag een trio mee vormt. Op het bij Just Listen Records verschenen 'Intizar' zijn ze te horen met de Iraanse zanger Mohammad Motamedi, aangevuld met Myrthe Helder op viool, Maya Fridman op cello en Maarten Ornstein op klarinet.

Een mooi verzorgde uitgave, dit 'Intizar', met in het boekje de teksten die Motamedi zingt, zowel in het Farshi als in het Engels. Het is voor onze oren even wennen deze muziek, te beginnen met het titelstuk, een nummer dat stamt uit Motamedi's jeugd. Muziek met een grote emotionele lading en een flinke dosis melancholie, waar naast deze zanger Helder en Fridman prima weg mee weten. Muziek ook die ik eerder associeer met onze klassieke muziek van de negentiende eeuw dan met jazz. Maar wat een prachtige stem heeft Motamedi, met het bereik van een operazanger, waar deze liederen in andere opzichten soms ook wel aan doen denken. In 'Al-Khoune Javanan', waarin we Frerichs op een kerkorgel horen, improviseert Motamedi met gebroken stem, de heimwee naar zijn land bezingend. 'Bahare Delkash', met prachtige droevige strijkpartijen van Helder en Fridman en een overtuigende klarinetsolo van Ornstein, stamt uit de jaren 20 van de vorige eeuw.

'Kouze Gar' is geschreven door Overwater, speciaal voor Motamedi. Een al even ingetogen en klassiek aandoend stuk, met bijzonder slagwerk van Planjer. Verder valt hier andermaal de enorme virtuositeit van Motamedi op en de grote lenigheid die bij deze liederen van een zanger wordt verwacht. Een hoogtepunt op dit album is het opzwepende duet van Planjer en Motamedi dat de titel 'Demi Ba Gham' meekreeg, naar een gedicht van Hafez. Frerichs zelf is uitgebreid te horen, met mooi verhalend spel, in het vrij lange 'In The Middle Of The Garden'. Bijzonder mooi is ook de bijdrage van Planjer in de tweede helft van dit stuk. Tot slot reciteert Motamedi op prachtig subtiele wijze een gedicht van Hafez in 'An Advice From Hafez', terwijl we Frerichs horen op fortepiano.

In de Jazztube hieronder zie een deel van het concert dat Mohammad Motamedi en het Rembrandt Trio op 19 september 2020 gaven in de Sint-Janskerk, Maastricht.

Labels: cd, jazztube, Mohammad Motamedi, Rembrandt Frerichs, Tony Overwater, Vinsent Planjer

(Ben Taffijn, 14.1.24) - [print] - [naar boven]

Na de uitverkochte concerten in 2016 en 2019 worden het Rembrandt Trio en Paolo Fresu in mei 2023 herenigd voor een uitgebreide tour langs Nederlandse podia. De aandacht voor de Sardijnse trompettist en bugelbespeler, in combinatie met het trio van pianist Rembrandt Frerichs, is groot. Net als op andere podia is het concert in Paradox uitverkocht. De pianist staat goed op de kaart vanwege zijn vermenging van jazz en klassieke muziek en de muziek van Frerichs wordt vaak verweven met Arabische inkleuringen. Paolo Fresu & Rembrandt Trio, met Tony Overwater op contrabas en Vinsent Planjer achter de drumkit, speelt vooral pure jazz, vaak hardbop, zowel van eigen hand als geschreven door de grote Amerikaanse componisten.

Paolo Fresu, opgeleid door Enrico Rava, maakt al decennialang deel uit van de Italiaanse jazzscene. Met een duidelijke referentie naar de lyriek van met name Chet Baker en een vroege Miles Davis. Fresu speelt deze avond in zijn comfortzone op de bugel met warme klanken, afgewisseld met snelle meeslepende chops. Zijn aanpak is, ondanks bovengenoemde inspiraties, authentiek door de waarachtigheid van zijn muzikale emoties. Kwetsbaarheid en veelkleurigheid zijn de stijlkenmerken van Fresu. Meestal uitgesproken melodisch met een verhalend of romantisch gehalte. Bij het trompetspel wordt de natuurlijke schelheid ingetoomd door de demper en wordt sporadisch gebruik gemaakt van milde elektronische effecten.

Het Nederlandse trio heeft het vermogen om telepathisch de muziek naar een hoger niveau te tillen en biedt veel meer dan een muzikaal fundament voor Fresu. Exemplarisch is de vloeiende verwevenheid van Wayne Shorter's 'Footprints' met Chick Corea's 'Fingerprints'. Het stuk caramboleert, ritmisch en melodisch, en is beladen met improvisaties. Het vormt in de woorden van Rembrandt Frerichs vooral de joy of jazz. De relatief oude compositie 'Metarmofosi' van Fresu is een Italiaanse cri du coeur en vormt een sprekend voorbeeld van de emotionele context waarin Fresu opereert.

In de tweede set gaat de afwisseling van hoofdzakelijk uptempo stukken met ballads en de daarmee gepaard gaande spelvreugde onverminderd door, met een vette knipoog naar de Amerikaanse voorgangers voor de vertolkingen van de overbekende ballad 'I Fall In Love Too Easily' en het opzwepende 'Bye Bye Blackbird'. Het trio van Frerichs speelt met Fresu geen vernieuwende muziek, noch nieuwe composities, maar warme muziek die bol staat van instrumentele improvisaties.

Klik hier voor foto's van dit concert door Louis Obbens.

Labels: concert. Paolo Fresu, mei23, Rembrandt Frerichs, Tony Overwater, Vinsent Planjer

(Louis Obbens, 16.5.23) - [print] - [naar boven]

Het Rembrandt Frerichs Trio bestaat al jaren en de samenstelling is nog steeds: Rembrandt op piano, Tony Overwater op contrabas en Vincent Planjer op drums en aanverwanten. Zij stonden te popelen om deze avond weer voor 'echte mensen' te spelen, zoals de naamgever van dit trio aangaf bij het begin van hun concert in de Lindenberg.

Het trio had vóór corona net een nieuwe cd uit: 'Graffiti Jazz'. Daarom stond een tournee in de steigers, die grotendeels in het water is gevallen. Ondertussen hebben de heren wel nóg een cd opgenomen: 'A Wind Invisible Sweeps Through The World'.

Het repertoire bestond uit nummers van beide albums en twee standards die naar eigen inzicht werden gespeeld. Helaas was het concert van korte duur: één set van een uur en tien minuten. Mogelijk omdat de heren de volgende dag naar Madrid zouden gaan voor twee concerten aldaar. Ik vind het wel lekker als er een pauze is, dan kan je een en ander even laten bezinken en een drankje pakken.

De muziek van dit trio is moeilijk in een paar woorden te vatten. Nummers vliegen van ingetogen naar meer uptempo, van alleen één instrument naar alles tegen elkaar in, naar alle instrumenten in hetzelfde ritme. Dit trio speelt ook graag met afwijkende ritmes en klankkleuren. Het is duidelijk dat de heren zich graag laten inspireren door muziek uit het (Midden-)Oosten.

Deze avond werd ik niet teleurgesteld en op dit alles getrakteerd. Het eerste nummer begon zeer ingetogen en ontspon zich tot een heel afwisselend luisterlandschap. Voor mijn gevoel duurde het misschien wel vijftien minuten. Genieten hoe in dit nummer achtereenvolgens piano en bas, bas en drums en drums en piano zich weten te vinden en als een team weten op te trekken, waarbij het overgebleven instrument een basis legt, waarover het team samen een extra laag legt. Schijnbaar moeiteloos is het op andere momenten gewoon 'ieder voor zich', maar zonder dat het chaotisch of onmelodisch wordt. Ik geniet ervan hoe mijn oren en hersenen worden uitgedaagd om goed te luisteren.

Eigenlijk geldt deze beschrijving voor alle nummers die we gehoord hebben en die van eigen makelij zijn. Hoewel ze allemaal anders waren, hebben ze allemaal dezelfde signatuur. De standards die gespeeld werden weken er duidelijk van af. Van mij hoeven deze niet per se, ik vind het eigen werk interessanter. Dat wil overigens niet zeggen dat de standards slecht werden uitgevoerd, zeker niet [zoals te horen was in Duke Ellingtons 'In A Mellow Tone', RED].

Het enige nadeel van het soort muziek dat het Rembrandt Frerichs Trio speelt, is dat het soms zó melodisch en lekker in het gehoor liggend is, dat mijn gedachten afdwalen van de muziek. Dan moet je weer even terug naar het hier en nu worden gebracht. Door de afwisseling binnen de nummers zijn die momenten gelukkig maar erg kort geweest.

Al met al zou ik, als ik de kans had, zeker nog een keer gaan. Hopende dat ze dan wat langer zouden spelen. Om toch het genot van de avond te verlengen (en de heren oneindig te kunnen horen spelen) hebben we na afloop twee cd's gekocht.

Foto: Maarten van de Ven | In de Jazztube hieronder zie je het livestream-concert dat het Rembrandt Frerichs op 14 mei 2021 gaf in Paradox, Tilburg.

Labels: concert, mei22, Rembrandt Frerichs, Tony Overwater, Vincent Planjer

(Armand Fanchamps, 22.5.22) - [print] - [naar boven]

Lees verder in het archief...

Menupagina's:

In memoriam
Cassandra Wilson
1955-2026
Foto: Cees van de Ven

Nieuws, tips, suggesties, adverteren, meewerken?
Mail de redactie.