In haar muzikaal verleden heeft altsaxofonist Susanne Alt zich vooral gericht op funk en elektronische jazz. Alt is een bezige bij omdat ze naast uitvoerend muzikant, componist en producer als saxofonist/dj in een bijzondere live-act (Venus Tunes Live) optreedt, met meer dan honderd uitvoeringen per jaar. Tijdens de pandemie zijn deze activiteiten stil komen te liggen en is de weg geplaveid voor een nieuw album. Susanne Alt grijpt hierin terug op de akoestische jazz uit het begin van haar muzikale carrière. Het album 'Royalty For Real', dat zij in LantarenVenster integraal uitvoert, is een eerbetoon aan de in 2018 overleden virtuoze trompettist Roy Hargrove. Het album is opgenomen in de Eastside Studio in New York, met toetsenist James Hurt, bassist Gerald Cannon en drummer Willie Jones III. De laatste twee speelden jarenlang in de groep van jazzcat Hargrove. Tijdens de matineevoorstelling in LantarenVenster wordt Alt omringd door pianist Timothy Banchet, bassist Cas Jiskoot, drummer Yoran Vroom en percussionist Danique Kos.

De groep opent de set opgewekt en luchtig met 'Roy Allan', waarbij Susanne Alt en haar bandleden warm en soulvol maar keurig binnen de lijntjes kleuren. Ook in het daaropvolgende 'Blue Notes & Fairy Tales' blijft de uitvoering dicht bij de uitvoering op de plaat. De solistische statements zijn van korte duur en de uitvoering is aan de brave kant. Tijdens het derde stuk 'Rue Lepic' gooit de groep onder bezielende leiding van de altist alle schroom van zich af. Het nummer, geïnspireerd op Hargrove's 'Strasbourg/St. Denis', klinkt innig. Alt laat op een bijzondere wijze melancholie toe in haar saxofoonspel, gevolgd door een sprankelende pianosolo van Banchet. 'Bel Air Bop' refereert aan de nachtelijke jamsessies tijdens het North Sea Jazz Festival in het gelijknamig hotel. In deze complexe compositie excelleert de groep vreugdevol en uptempo, alsof ze door Hargrove op de hielen wordt gezeten. De hartverwarmende hardbop wordt in 'Classy Cats' voorzien van funky ingrediënten en de groove blijkt een gedegen fundament voor een spannende percussiebijdrage van Kos.

Daar waar in voorgaande stukken vooral in de geest van Hargrove werd gespeeld, wordt met de ballad 'The Nearness Of You' een meer directe lijn met de trompettist verkend. De overbekende compositie van Hoagy Carmichael op het album 'Family' werd al in 1995 door Roy Hargrove uitgebracht. Op sensitieve wijze laat Susanne Alt haar versie ook wedijveren met illustere eerdere uitgaven. Messcherp blijft de muziek in 'Royalty For Real', waarin hardbop en funk samensmelten, en het soulvolle spel van Alt overtuigt. De groep speelt, in het gedachtegoed van Hargrove, nog een tweetal oudere stukken, te weten 'How To Kiss' en 'Desire'.

De hommage aan Roy Hargrove vormt voor Susanne Alt een geslaagde terugkeer naar de hardbop en hernieuwde aandacht voor de te vroeg overleden trompettist. Alt speelt onder andere op 1 juni in de Verkadefabriek in Den Bosch.

Foto's: Louis Obbens. Klik hier voor zijn fotoverslag van dit concert.

Labels: concert, mrt24, Roy Hargrove, Susanne Alt

(Louis Obbens, 4.4.24) - [print] - [naar boven]

Op 2 november 2018 stierf de trompettist Roy Hargrove, net negenenveertig jaar oud. In de jaren daarvoor was hij uitgegroeid tot een van de beste trompettisten die de hardbop ooit heeft gekend. Met zijn fijnzinnige spel en zijn charismatische voorkomen waren zijn optredens - hij trad hier bijvoorbeeld meerdere keren op tijdens North Sea Jazz - onvergetelijke gebeurtenissen, waarbij hij de luisteraars iedere keer weer wist te boeien. Onlangs verschenen er bij Resonance Recordings onder de titel 'In Harmony' liveopnames uit 2006 en 2007, waarop Hargrove te horen is met pianist Mulgrew Miller, die reeds in 2013 overleed, ook pas zevenenvijftig.

Tijdens de twee optredens speelden de twee musici vrijwel louter standards. Ze zijn hier verdeeld over twee schijven, aangevuld met een mooi boekje waarin bevriende musici herinneringen ophalen aan deze fantastische trompettist. Onverwachte dingen gebeuren hier niet, weerbarstige noten klinken hier niet. Een trompet en een piano, beide spelen hun rol in prachtig samenspel, in harmony zoals de titel reeds aangeeft. Dat klinkt saai, maar dat is het geenszins, want zo fris klinken standards zelden. Wil Cole Porters uit 1929 stammende 'What Is This Thing Called Love?' nogal eens wat belegen klinken, daar hoef je hier niet bang voor te zien. Scherpe en opgewekte noten van Hargrove, mooi bluesy spel van Miller, waarin we grote voorbeelden als Oscar Peterson, McCoy Tyner en Kenny Barron terughoren, maar ook de bues en de gospel. Of neem dat prachtig omfloerste geluid, die breekbare noten in Harry Warrens 'This Is Always', terwijl Miller hier overtuigend de vrije ruimte vult.

'I Remember Clifford' mag in zo'n concert niet ontbreken, Benny Golsons homage aan die andere grote trompettist Clifford Brown. Hargrove brengt het zo fijnzinnig en met gevoel alsof hij het zelf heeft geschreven en hij Brown goed gekend heeft, even vergetend dat Brown al enige tijd dood was toen Hargrove werd geboren. Daarachter zitten twee wat stevigere stukken, 'Triste' en 'Invitation'. Hargrove speelt hier messcherp en kristalhelder, Miller trakteert ons op smeuïge blues. Tot slot van het eerste concert klinkt er een stuk van een andere grote trompettist, Dizzy Gillespie. Een compositie uit 1954, waarop Gillespie bebop met latin vermengde.

Een vrolijk intermezzo op de tweede schijf wordt gevormd door het duidelijk Latijns-Amerikaans getinte 'Fungii Mama' van trompettist Blue Mitchell, ook al zo'n legendarische voorganger van Hargrove. Het nodigt uit tot een dansje. Twee klassiekers van Thelonious Monk volgen na dit stuk: 'Monk's Dream' en 'Ruby My Dear'. Vooral het tweede stuk is zeer de moeite waard. Het uitgebalanceerde pianospel, de tedere lijnen die Hargrove hier blaast, het maakt het tot een van de hoogtepunten van dit album. Voordat het schijfje afsluit met Gillespies 'Ow', als toegift, speelt het duo nog 'Blues For Mr. Hill' van Hargrove zelf. En neem die titel vooral letterlijk, hier regeert de blues in alle toonaarden.

Op vrijdag 8 juli brengen altsaxofonist Justin Robinson, trompettist Giveton Gelin, bassist Ameen Saleem, drummer Evan Sherman en een nog niet bekende pianist een ode aan Roy Hargrove tijdens het North Sea Jazz Festival.

Foto: Cees van de Ven

Labels: cd, Mulgrew Miller, Roy Hargrove

(Ben Taffijn, 3.6.22) - [print] - [naar boven]

Lees verder in het archief...

Menupagina's:

Jazzpic
Miles Davis (1926–1991)
Op 26 mei was het 100 jaar geleden dat deze legendarische trompettist werd geboren
Foto: Louis Obbens

Album van de maand:
Dave Douglas
- Transcend
Klik hier voor meer informatie

Nieuws, tips, suggesties, adverteren, meewerken?
Mail de redactie.