Draai om je oren - Jazz & meer

		Draai om je oren Jazz en meer - Weblog

Concert
Help, de dichter verzuipt!
Kruidkoek & Joost Oomen, vrijdag 30 oktober 2026, VERA, Groningen

Joost Oomen leerde ik kennen toen hij nog in Groningen studeerde. Hij was een van de meest originele, meeslepende slammers van de maandelijkse Dichtclub in Café Marleen. Oomen verkaste naar het Westen, werd beroemd, beroemder en Dichter des Vaderlands. En nu was hij weer eens terug in de stad, met Kruidkoek, zijn vaste begeleidingsband.

Wie een sfeervol avondje met verfijnde poëzij had verwacht, kwam van een hete kermis thuis. Als een gigantische boksbal (dankjewel, Johnny Knocksville) dreunde de band zijn openingsakkoord de zaal in. Saxofoon, gitaar, bas en drums opereerden als een geoliede machine. Maar de onderdelen van de machine waren lastig te onderscheiden. Het was alles bij elkaar alsof je je in een staande golf van 120 dB staande moest zien te houden.

Nou, mooi, denk je dan, dat is een aardig contrast met de poëmen van de woordkunstenaar. Mooi niet: als de band al gas terugnam was dat niet te horen. Zodat je slechts uitgerafelde flarden van teksten kon onderscheidden. Over een weggelopen hamster, dacht ik. Of nee, wacht even, over hoe je het best in kunt stappen op de AI-markt. Zoiets. 'Vruchtjes Eten', de hit uit 2019, zat er in ieder geval bij. Vruchtjes in alle soorten, maten en kleuren. Een soort vruchtenbrei, uiteindelijk. Ook de pudding werd bezongen - al miste ik mijn favoriete vispudding. Voor het merendeel van de voorstelling was de functie van de dichter niet veel meer dan die van een ratelende stem in de symfonie.

Gebiologeerd stond het publiek toe te kijken. Ik hoorde een meisje bij binnenkomst zeggen dat dit haar eerste keer in VERA was. Er werd nauwelijks gedanst, al zag ik tot mijn verbazing op een gegeven moment een polonaise voorbijhossen. Na afloop werd de kunstenaar belaagd door vrouwelijke fans.

Kijk, op zich kan het concept dichter + rockgroep natuurlijk prima werken. Er is een lange, lange traditie. Maar dan moet de poëet wel aan het woord komen. Het beeld van de kunstenaar die lelijk verzwolgen wordt heeft van de andere kant ook wel iets. Ik moest denken aan het duo Misha Mengelberg-Han Bennink. Met veel misbaar en gedruis placht die laatste de optredens te domineren. Maar zo gauw Bennink even zijn stokken neerlegde, een bekken van de grond raapte of een slokje nam, zette Mengeberg met een listig akkoord de boel fluks van de rails af.

De trein in VERA daverde de hele avond gewoon door.

Tekst: Eddy Determeyer | Foto: Alwin van Wijngaarden (3voor12 lokaal)

Labels: concert, Joost Oomen, Kruidkoek, poëzie, VERA