Cd
Charles Lloyd - 'Sangam & Friends'
Blue Note, 2026 | Opname: februari 2009

De inmiddels 88-jarige Amerikaanse saxofonist Charles Lloyd bracht tussen 2020 en vandaag alleen al een achttal albums uit, waaronder enkele dubbelaars. Zijn laatste, 'Sangam & Friends', is een muzikaal eerbetoon aan de Indiase tabla-meester Zakir Hussain, die eind 2024 overleed. Lloyd speelde voor het eerst met hem samen in 2001, ter gelegenheid van het overlijden van drummer Billy Higgins in hetzelfde jaar. Daarna richtten beiden samen met Lloyds drummer Eric Harland het trio Sangam op. In 2004 namen ze een concert op in het Lobero Theater in Santa Barbara, Californië. Die opnamen verschenen in 2006 onder de titel 'Sangam', een ECM-uitgave. Drie jaar later speelden ze een concert ter herinnering aan Hussains vader, de percussionist Alla Rakha. Ze werden daarbij begeleid door zanger Vijay Prakash, Rakesh Chaurasia op bansuri, Sabir Khan op sarangi, Ranjit Barot op keyboards en Niladri Kumar op sitar. Die opnamen bleven onuitgegeven tot 2024, toen Lloyd ze samen met andere, niet eerder uitgebrachte studio- en liveopnamen van het trio samenbracht onder de titel 'Sangam & Friends'. Het album verscheen bij Blue Note, telt zeven composities en improvisaties en duurt 45 minuten.

'Sangam & Friends' vormt het overtuigende bewijs dat oosterse en westerse muzikale tradities probleemloos een harmonieus verbond kunnen aangaan. Muziek is dan ook een universele taal, gesproken door iedereen die er het alfabet van kent en er gevoelig voor is. Alle nummers op dit compacte album hebben iets bezwerends en hypnotisch. De zang, het fluitspel van Lloyd, de percussie, de diverse ritmes: ze palmen je onweerstaanbaar in. Gaandeweg raak je helemaal verstrikt in het web van klanken en texturen dat de muziek weeft met quasi-onzichtbare draden. Al van bij het minder dan twee minuten durende openingsnummer 'Clear The Dust' wanen we ons in India, met de stem van Prakash als sfeermaker. Ook op 'The Blessing', goed voor elf minuten, valt Prakash' bijdrage op. Lloyd weeft er prominent en behendig zijn lyrische saxlijnen omheen, terwijl de andere muzikanten vooral op de achtergrond actief zijn. Ook zijn fluitspel draagt mee bij aan het exotische karakter van de muziek, terwijl desondanks toch de geest van de jazz bewaard blijft, vooral in zijn saxpartijen. Opvallend is ook hoeveel ruimte de stilte krijgt toegewezen: ze maakt op zo'n manier deel uit van de improvisaties dat het lijkt alsof ze gecomponeerd is. 'Sangam & Friends' is wereldmuziek op zijn best. Benieuwd waar de wegen van Charles Lloyd ons in de toekomst nog naartoe zullen brengen!

Tekst: Patrick Auwelaert | Foto: Louis Obbens | Deze recensie verscheen ook in Jazz&mo'

Labels: Blue Note, cd, Charles Lloyd, Eric Harland, Niladri Kumar, Rakesh Chaurasi, Ranjit Barot, Sabir Khan, Vijay Prakash

(Patrick Auwelaert, 23.8.26) - [print] - [naar boven]

Sunrise Reprise, de ondertitel van het uitverkochte optreden in LantarenVenster, lijkt te suggereren dat hier sprake is van een voortzetting of herhaling van een muziekuitvoering. In 2019 heeft saxofonist Chris Potter 'Circuits' uitgebracht, waarin hij wordt bijgestaan door twee exceptionele muzikanten: toetsenist James Francies en drummer Eric Harland. In 2021 wordt het trio herenigd voor een uitgestrekte studio-opname, 'Sunrise Reprise', waarin een livesfeer wordt gecreëerd en de onderlinge verbinding leidend is.

Het trio wekt in deze elektro-akoestische setting de indruk dat er meer musici op het podium staan. Dit wordt vooral veroorzaakt door het weergaloze spel van toetsenist James Francies. De abstracte, elektronische lagen van zijn hand zijn van een fundamentele waarde voor het totale groepsgeluid. Het draagt bij aan een atmosferische op-en-neer golvende muzikale mood. Door het ontbreken van contrabas of basgitaar voegt hij ook vloeiende baslijnen uit zijn bass synth toe. Naast energieke melodielijnen, afwisselend kabbelende en troebele synthesizergeluiden, speelt James Francies regelmatig virtuoos conventioneel en akoestisch klavier. Drummer Eric Harland is zowel in het klassiek begeleidende drumwerk als in zijn moderne geïmproviseerde variaties een lust voor het oor. Hij herhaalt en varieert op een spannende, kleurrijke manier. Harland is onmiskenbaar de verbindende schakel tussen Francies en Potter.

De gezaghebbende Chris Potter speelt dit keer louter tenorsaxofoon met een bijna bovennatuurlijke zeggingskracht, gebaseerd op de pijlers techniek, intuïtie, experiment en muzikaliteit. Ook in deze constellatie brengt de stersaxofonist verwondering met zijn gerijpte harmonische geluid. Melodisch, bij vlagen complex, maar altijd muzikaal. De zinderende solo's zijn weelderig, intens en sporadisch voorzien van subtiele loopings of een moderne sprankeling. In deze energieke elektro-akoestische setting speelt het trio relatief korte stukken afkomstig van 'Circuits' en 'Sunrise Reprise'. De groove, de meditatieve passages en de vluchtige en koortsachtige solo's zijn allesbepalend. Daarnaast speelt het trio een calypso die herinnering oproept aan Sonny Rollins. Ellingtons 'In A Sentimental Mood' staat aan de basis van een lange en zeer gevarieerde, geïmproviseerde jam. Het vormt het hoogtepunt van de avond waarin rust en hectiek, vele tempowisselingen en solo's van de drie instrumentalisten in een verbluffend open structuur vechten om de aandacht.

Er lijkt geen enkele maat te staan op het avontuurlijke karakter van dit trio en de virtuositeit van Chris Potter. Na een set van zo'n anderhalf uur blijft het publiek in verbijstering achter.

Foto's: Louis Obbens. Klik hier voor zijn fotoverslag van dit concert.

Labels: Chris Potter, concert, Eric Harland, James Francies, nov23

(Louis Obbens, 25.11.23) - [print] - [naar boven]

Lees verder in het archief...

Menupagina's:

Brad Mehldau
Winnaar Edison Oeuvre Jazz Prijs 2026
Klik hier voor een interview in de
Volkskrant | Foto: Louis Obbens

Nieuws, tips, suggesties, adverteren, meewerken?
Mail de redactie.