De groep van toetsenist Elliot Galvin speelt stukken van zijn album 'The Ruin', dat is uitgebracht op 7 februari 2025. De titel van het album is ontleed uit een oud Angelsaksisch gedicht uit de negende eeuw na Christus. In grote lijnen handelt de poëzie over de oude glorie van een verwoeste stad. Het staat symbool voor het leven in Engeland en met name het deel waar Elliot Galvin is opgegroeid: het grijze landschap van de Medway-steden. De composities van 'The Ruin' worden in zijn geheel vertolkt in de vorm van een soundscape gedurende één lange set. Naast Elliot Galvin staan violist Mandura de Saram, bassist/vocalist Ruth Goller en drummer Seb Rochford (bekend van Polar Bear) op het podium.

De solistische opening met piano is al even imponerend als bevreemdend. De eerste elektronische klanken worden razendsnel opgevolgd door spaarzame akoestische pianoklanken waarbij zware, sombere en lichte melancholie elkaar afwisselen. Bij het invallen van de overige instrumenten valt het etherisch gezang direct op. Het roept de vraag op waarvan we getuige zijn? Hoorbaar is een permanente afwisseling tussen akoestische piano-improvisaties, effectvolle synthesizersounds, ritmische variaties, woordloze vocalen, viool- en basgitaarexercities en bij vlagen funky drumpartijen. Zowel hoog-energetisch als laidback en lyrisch of abstract.

De gespeelde stukken volgen in chronologie de titels van het mooie album 'The Ruin', al is de intensiteit van de live-uitvoering van een hoger niveau. De synergie tussen de bandleden is hoogstaand en de individuele solistische bijdragen passen in het cyclisch karakter van het muzikaal concept. Maar er is meer...

De muziek toont zich in verschillende gedaantes: van mysterieus, uitdagend en mooi tot krachtig en meedogenloos. De klankreis heeft een schizofrene en hallucinerende uitwerking en confronteert de luisteraar met de actualiteit van de huidige wereldorde en de ongekende dreiging die dat met zich meebrengt. De soundscape openbaart zich als een kunstzinnige weerspiegeling van het huidig tijdsbeeld: de collectieve maar ook individuele onzekerheid, de wanorde en de mogelijkheid van een totale destructie. Zijn het de ruïnes uit het verleden of de ruïnes die in het verschiet liggen?

Het hoopvolle is dat Elliot Galvin en zijn bandleden een fascinerende, machtige en nieuwe sound genereren, waarin improvisatie, hedendaagse muziek en experiment elkaar omarmen. Dit vindt op dusdanige wijze plaats dat muzikale confrontatie en muzikale troost naast elkaar kunnen bestaan.

Klik hier voor een fotoverslag van dit concert door Louis Obbens.

Tekst & foto's: Louis Obbens

Labels: concert, Elliot Galvin, Mandura de Saram, Ruth Goller, Seb Rochford

(Louis Obbens, 27.2.26) - [print] - [naar boven]

De derde editie van het Tilburg Sax Summit heeft van 26 mei tot en met 1 juni op verschillende locaties in Tilburg plaatsgevonden. Naast optredens van nationale en internationale musici is er ruimte geboden aan workshops en speciale ontmoetingen. Het festival is georganiseerd voor zowel luisteraars als makers, met aandacht voor jongeren zoals bij Sax Summit Kids. Het festival heeft de steun van het Cultuurfonds en draagt een sterk educatief karakter. Op vrijdag concerteert in dit verband saxofonist Emma Rawicz met haar kwartet. De saxofonist, van Poolse afkomst maar opgegroeid in Engeland, is vorig jaar afgestudeerd aan de Royal Academy of Music. Rawicz heeft al twee albums, 'Incantation' en 'Chroma', op haar naam uitgebracht en recent een duo-album, 'Big Visit', met toetsenist Gwilym Simcock. Haar status als saxofonist en componist ontwikkelt zich als een komeet.

Direct bij het openingsnummer maakt Rawicz duidelijk dat deze avond geen zoete broodjes worden gebakken. De meeste stukken worden uptempo en met veel bezieling gebracht. De voortstuwende ritmesectie speelt hierin een niet te onderschatten rol. De saxofonist verkent het hele spectrum van de tenorsaxofoon en claimt binnen de composities ruimte om solistisch te excelleren. Met veel impact in een avontuurlijk en organisch geheel, passend bij de moderne opvattingen over improvisatie. De band speelt meerdere composities van het album 'Chroma'. De titels verwijzen naar obscure kleuren. Emma Rawicz heeft chromesthesie, waardoor zij bij het horen van geluiden kleuren waarneemt en dat heeft haar geïnspireerd tot dit album. Vol verve speelt zij 'Oak Tree', haar compositorische afstudeeropdracht. Slechts eenmaal, in 'Cowboys And Aliens', hanteert Rawicz de sopraansaxofoon in plaats van haar tenorsaxofoon en wordt eenmalig een dramatische ballad gespeeld.

In tegenstelling tot de muziek op haar mooie album 'Chroma' ontbreekt het live aan vocalen. Dit wordt gecompenseerd door de creatieve ruimte in te vullen met een wervelende en bij vlagen complex spelende Rawicz en de ritmisch uitstekende pianist Elliot Galvin. Kevin Glasgow op basgitaar en Asaf Sirkis op percussie hebben door hun hoogenergetische ritmes en vele fraaie breaks vooral een ondersteunende rol. Minder passend zijn de gelijksoortige solo's op de zessnarige basgitaar.

Emma Rawicz imponeert in lange, uitdagende en uitgesponnen stukken, waarin de improvisaties op tenor tot grote hoogten reiken. Onder deze intense uitspattingen schuilt een groot compositorisch talent met veel gevoel voor melancholie en melodie, een complex akkoordgebruik, vlagen van abstractie en een mateloos ritmegevoel. Rawicz bewijst dat ze geen aanstormend talent meer is, ze is definitief doorgebroken!

Foto's: Louis Obbens. Klik hier voor meer foto's van dit concert.

Labels: Asaf Sirkis, concert, Elliot Galvin, Emma Rawicz, Kevin Glasgow, mei25, Tilburg Sax Summit

(Louis Obbens, 15.6.25) - [print] - [naar boven]

Lees verder in het archief...

Menupagina's:

Brad Mehldau
Winnaar Edison Oeuvre Jazz Prijs 2026
Klik hier voor een interview in de
Volkskrant | Foto: Louis Obbens

Nieuws, tips, suggesties, adverteren, meewerken?
Mail de redactie.