Gitarist Bram Stadhouders verkent hier op een eigenzinnige manier het fenomeen barokmuziek, zonder barokmuziek te proberen schrijven of die alleen maar in jazzy stijl te spelen. Zo formuleert de gitarist het ongeveer zelf. De barok staat in meerdere opzichten aan de wieg van de moderne muziek, en de gitarist experimenteert op een zeer geslaagde manier met de textuur, klank, structuur en sfeer van deze historische periode om zijn eigen stem te vinden.

Dat doet hij samen met het al even experimentele Vlaamse barokensemble uit de indiepop-scene, het Baroque Orchestration X. Stadhouders kan op die manier flirten met de traditie, er afstand van nemen, ze benaderen, ze mengen met hedendaagse geluiden. Daardoor ontmoeten verleden en heden elkaar in een toekomstmuziek waarin elektronica, akoestisch werk, improvisatie en stevige structuren elkaar ontmoeten. Een polyfonie in de ware en moderne zin van het woord.

Dat dit album blijft verrassen zonder ooit té ver buiten de grenzen te gaan (lees: het experiment is geen aanslag op je gehoor) illustreert de diepte van de zoektocht van Stadhouders. Hij verdwaalt niet in een doolhof, maar laat zichzelf en de luisteraar verrassen door verschillende perspectieven en invalshoeken op het fenomeen muziek. Als dat geen creatief proces is, weten we het niet meer. Het beluisteren meer dan waard!

Deze recensie verscheen ook in Jazz&Mo' | In de Jazztube hieronder zie je een live-uitvoering van 'Suite X'

Labels: Baroque Orchestration X, Bram Stadhouders, cd, jazztube

(Marc Van de Walle, 26.3.24) - [print] - [naar boven]

Op 16 september start het Nijmeegse Podium JIN het nieuwe seizoen met een jubileumeditie van Stranger Than Paranoia. Dit verrassende en avontuurlijke festival bestaat 30 jaar.

Altsaxofonist en initiatiefnemer van het festival Paul van Kemenade beweegt zich soepel tussen verschillende muzikale settingen, van bop tot flamenco en van vrije impro tot klassiek. Dit jaar opent hij Stranger Than Paranoia met zijn Paul van Kemenade "Classic" Quintet met Jeroen van Vliet op piano, Louk Boudesteijn op trombone, Eric van der Westen op contrabas en Pieter Bast op drums.

Het Classic Quintet maakt al meer dan 30 jaar furore en speelde samen met onder anderen David Murray, Kenny Wheeler, Philip Catherine, Pierre Blanchard, David Linx en Les Frères Guissé. Wereldwijd waren zij te gast op toonaangevende festivals. Tegenwoordig komen ze alleen bij elkaar voor speciale gelegenheden. 30 jaar Stranger Than Paranoia is er zo een!

Bram Stadhouders Suite X is een collectie van acht originele barokmuziektracks voor onze tijd. Het resultaat van een jamsessie van Stadhouders met Nils Frahm, Arve Henriksen en een gereïncarneerde J.S. Bach? Nee, het zijn de out-of-the-box-denkers van Baroque Orchestration X met wie Stadhouders een onorthodox verbond is aangegaan. B.O.X is een Vlaams barokensemble dat hoofdzakelijk samenwerkt met acts uit de indiepop-scene, zoals recentelijk met Dez Mona, Efterklang en Spinvis. Een gedroomd pact voor het samensmelten van verschillende muziekwerelden. Voor deze editie van Suite X is een strijkkwartet uitgenodigd onder leiding van Benjamin Glorieux.

Met Suite X brengt Stadhouders een eerbetoon aan de weldadige barokklank, die hij op even logische als verrassende wijze met de sound van elektrische gitaar en live-electronics weet te mengen. De ene keer als klanklandschap, dan in een pakkende groove en met lyrische melodieën die zich meteen in het hoofd nestelen. Een meesterproef waarin heden, verleden, elektronisch, akoestisch en de kunst van het improviseren uit de rijke barok- en jazztradities samenvloeien.

De afsluiting is dit jaar in handen van dé jazzsensatie van dit moment, te weten gitarist Teis Semey met zijn even rauwe als verfrissende 'Mean Mean Machine'-Quintet.

Teis Semey groeide op in een klein dorp op het Deense platteland. Als kind studeerde hij klassiek piano, maar toen hij de gitaar ontdekte wist hij dat muziek alles was wat hij wilde, een uitweg naar de toekomst. Semey probeert met zijn muziek het gat tussen klassiek en punk te overbruggen. Op zijn veertiende verhuisde hij naar Zweden, om daarna in Amsterdam te belanden voor een conservatoriumstudie. Daar won hij het Princes Christina Jazz Concours en de prijs voor Beste Arrangement in de Keep An Eye-jazzcompetitie. Hij bracht een tijd in Los Angeles door, waar zijn debuutalbum 'Where The Fence Is The Highest' uitkwam, om later weer in Nederland te gaan wonen. 'Mean Mean Machine' is zijn derde release als bandleider. Met dit nieuwe album grijpt Teis voor het eerst terug op zijn Scandinavische roots.

Foto: Cees van de Ven

Labels: Bram Stadhouders, Paul van Kemenade, stranger than paranoia, Teis Semey

(Maarten van de Ven, 12.9.22) - [print] - [naar boven]

Lees verder in het archief...

Menupagina's:

In memoriam
Cassandra Wilson
1955-2026
Foto: Cees van de Ven

Nieuws, tips, suggesties, adverteren, meewerken?
Mail de redactie.