Draai om je oren - Jazz & meer

		Draai om je oren Jazz en meer - Weblog

Concert
T4 met jazzy fusion
Peter Tiehuis' T4, dinsdag 18 juni 2024, De Smederij, Groningen

Toen George Harrison 'When My Guitar Gently Weeps' schreef, in 1968, had hij ongetwijfeld gitarist Peter Tiehuis en diens zangerige stijl voor ogen. Zij het dat Peter op dat moment elf was, amper twee jaar bezig op zijn eerste gitaar. Als we het over een vooruitziende blik hebben: dit was er eentje.

Tiehuis' entree in de rock- en soulscene van zijn geboorteplaats Almelo wordt geëchood in de aanpak van zijn groep T5. In De Smederij is het gezelschap ingedikt tot T4: percussionist Martin Verdonk is er niet bij. Het gespeelde is een soort fusion, waarbij de balans eerder naar de jazz dan richting rock doorslaat. Ook geen smooth jazz, al schuurt de band daar tegenaan. Deze handel leeft meer.

'Look Behind The Mountains' is een compositie van toetsenspeler Karel Boehlee. Hier speelt het kwartet uitgesproken jazzy, met allianties van gitaar en keys en van gitaar en basgitaar (van Theo de Jong, een Jacoman). Die bas leidt een zorgeloos leventje, klinkt al even vocaal als de gitaar en heeft persoonlijke verhalen. In 'Three Planets', het eerste stuk na de pauze, valt het subtiele drummen van Jasper van Hulten op - die de hele avond de verrichtingen van zijn maten nauwgezet volgt. De compositie, een soort abstract soundscape, heeft wel iets van een schilderij dat uit louter losse toetsen bestaat. 'Three Planets' is verreweg het interessantste stuk van de avond. De muziek zit geramd - er is nog leven buiten het Metropole Orkest (waar Tiehuis al bijna dertig jaar deel van uitmaakt).

Het publiek, voor een belangrijk deel van middelbare leeftijd, laaft zich intussen aan het jeugdsentiment, de fusionmuziek van Pink Floyd, Weather Report, Larry Carlton. Dat het recital als toegift 'Come Together' krijgt, is alleen maar logisch en wordt door de ouwetjes zeer op prijs gesteld.

Foto: Diederik Idema

Labels: concert, Jasper van Hulten, jun24, Karel Boehlee, Peter Tiehuis, Theo de Jong

(Eddy Determeyer, 26.6.24) - [print] - [naar boven]

Concert
Boeiende filmische trip die de jazzgrens doet vervagen
Devin Gray Quartet, zaterdag 8 juni 2024, Lokerse Jazzklub, Lokeren

Een avondje in de gezellige Lokerse Jazzklub is altijd mooi meegenomen. Als enkele unieke parels van de Belgische jazz optreden, dan moeten we daar gewoon bij zijn. Zeg nu zelf: Robin Verheyen (tenor- en sopraansax), Bram De Looze (piano) en Nic Thys (bas), ze behoren tot de uitzonderlijke categorie van muzikanten die hun instrument perfect beheersen en verkennen in improvisatie. De instrumentatie leidt een eigen leven hierdoor. In een woord magisch klinkt het!

Devin Gray op zijn beurt is een drummer die in het verlengde tekeer gaat als zijn Belgische kompanen. Onder Devin Gray Quartet - To The Point vertelt het gezelschap muzikaal twee uur lang een boeiend, spannend verhaal, zonder hun stem te verheffen. Hier staat de instrumentatie centraal.

Net als in een meeslepende film wordt de spanning in uiteenlopende lagen opgedreven. Het klinkt soms intiem, ingetogen door een zwevende sax, die zachtjes botst tegen uiteenlopende pianolijntjes. Een warme contrabas met knetterende drumsalvo's drijven het tempo en de spanning op tot een ware climax.

Het muzikale verhaal stopt niet, nee, het kabbelt als een kolkend beekje rustig verder, zonder dat de aandacht maar kan verslappen. Er is altijd wel iets nieuws of verrassends te ontdekken, De wisselende opbouw, het werken naar een climax toe en de improvisaties, het maakt het interessant. We kregen een twee uur lang (telkens een klein uur door een pauze tussenin) een boeiende, adembenemende, kleurrijke, filmische trip die de jazzgrens deed vervagen.

Na een welgemeend, daverend applaus zetten ze hun instrumentaal vernuft, waarbij de fantasie werd geprikkeld door deze cinematografische aanpak, nog even verder. Muzikaal een open einde, sjiek en mooi, letterlijk een 'neverending story'.

Tekst: Erik Van Damme

Klik hier voor een fotoverslag van dit concert door Cees van de Ven.

Deze recensie verscheen ook op Musiczine.net.