De monochromes waarvan sprake zijn vooraf opgenomen stukken muziek, bruitage, geluid, die dienen als achtergrond om de improvisatie van de muzikanten de vrije loop te kunnen laten gaan. Deze plaat werd op die manier één track van rond de veertig minuten, een collage van geluiden, aangevuld met het bevreemdende en confronterende improvisatiewerk van de muzikanten, die hun instrument zowel conventioneel als onconventioneel behandelen in de exploratie van die backdrops. Die collage is dus niet lukraak gemaakt (dus niet helemaal free), maar de monochromes (de backdrops) dienen als voedingsbodem voor de improvisaties door de bandleden. Zij willen een afschaduwing of vormgeving zijn van de helse, hectische en turbulente wereld waarin wij leven.

Dit is muziek of geluid dat een totaal nieuwe luisterhouding vraagt. Wie traditionele harmonieën verwacht komt uiteraard bedrogen uit. Wie muziek ziet als een geluidentaal die meer kan uitdrukken dan woorden zal hier weliswaar een hele luisteropdracht aan hebben, maar ook beloond worden. Invloed van Ligeti, multitemporele ritmelagen en lijnen, geïnspireerd door de Italiaans-Amerikaanse kunstenaar Harry Bertoia. Zijn Sonambient-sculpturen zijn allemaal penseeltrekken op dit expressieve doek.

Ingrid Laubrock (tenorsax, sopraansax), Jon Irabagon (sopranino sax), Zeena Parkins (elektrische harp), Tom Rainey (drums, percussie), Nate Wooley (trompet), Adam Matlock (accordeon).

Deze recensie verscheen ook in Jazz&mo' / Klik hier voor een albumteaser.

Labels: cd, Ingrid Laubrock, Jon Irabagon, Nate Wooley, Tom Rainey

(Marc Van de Walle, 10.2.24) - [print] - [naar boven]

Na 'Kasumi' met Aki Takase uit 2019 en 'Blood Moon' met Kris Davis uit 2020 is 'Fragile' met Andy Milne het derde duo-album dat saxofoniste Ingrid Laubrock met een pianist opnam.

De composities van Laubrock zijn openhartig en spontaan geschreven na de corona-episode die voor iedereen zo'n grote impact heeft gehad. Zeker ook voor uitvoerende kunstenaars die hun wereld en inkomen zagen versmallen, maar desondanks nu hun creativiteit ruim baan geven en sensitief alle ervaringen en gevoelens van deze periode onderdeel laten worden van hun actuele muzikale identiteit.

Enkele stukken zoals 'Fragile' en 'Splinter' zijn voorbeelden van het inzetten van niet zo voor de hand liggende klankexploraties van zowel saxofoon als geprepareerde piano. Andere tracks leveren het bewijs dat deze twee grote muzikale karakters het gezegde "één plus één is meer dan twee" alle recht aandoen!

Daarvan is 'Fragile' het bewijs. Improvisatie, puurheid, kwetsbaarheid, subtiliteit en interactie zijn de kenmerkende elementen die gelden voor beider spel. Elke goed verstaander van vrije jazz zal het zeker weten te waarderen!

Klik hier om twee tracks van dit album te beluisteren.

Labels: Andy Milne, cd, Ingrid Laubrock

(Cees van de Ven, 21.9.22) - [print] - [naar boven]

Lees verder in het archief...

Menupagina's:

Brad Mehldau
Winnaar Edison Oeuvre Jazz Prijs 2026
Klik hier voor een interview in de
Volkskrant | Foto: Louis Obbens

Nieuws, tips, suggesties, adverteren, meewerken?
Mail de redactie.