Draai om je oren - Jazz & meer

		Draai om je oren Jazz en meer - Weblog

Concert
Alle jonge gasten en meiden aan de bigband
Big Band & Beyond Festival, zaterdag 31 januari 2026, Theater Odeon, Zwolle

Veertien, nee vijftien saxofoons! Een bigband met een rietsectie van vijftien enthousiaste jongens en meiden! Accordeonist Lawrence Welk, King of Schmalz, leidde in de jaren veertig korte tijd een orkest met louter saxofoons, plus ritmesectie. Een stuk of dertien, veertien, van sopranino tot bassax. Opmerkelijk genoeg klonk dat novelty-orkest beter dan zijn reguliere amusementsorkest, waar een soort wezenloze cleane champagnemuziek uit opborrelde.

De Meander Big Band van het gelijknamige Zwolse College heeft Welk tachtig jaar na dato tegen het canvas gewerkt. Het orkest afficheert zich als 'de grootste, gezelligste en gekste bigband van Nederland' en dat lijkt me geen overdreven borstklopperij. De muzikanten, zo tegen de 45 (!) jongelui, klonken ook nog eens opmerkelijk zuiver, wat je wellicht niet zou verwachten. Complimenten dus richting Albert Dam, oprichter en dirigent. Hij gebruikte listige foefjes om de sound te kleuren, zoals de toevoeging van een aantal saxofoons aan de trompetsectie. Saxen zat. De meeste solisten kregen een paar maten ruimte om te soleren en dat was doorgaans ook wel genoeg. Gitarist Bas Douw pakte met een solo die groeide en groeide wat langer en steviger uit in het nummer 'Runaway Baby' van soulpopidool Bruno Mars. Ja hé, het is 2026.

De Meander Big Band opende het eerste Big Band & Beyond Festival. Een dagvullend programma met school- en amateurorkesten, semi-professionele groepen en het Millennium Jazz Orchestra (MJO), afgesloten door de Mambo Queens van fluitiste Zulema Herahvarría.

Er was ook een prijswinnaar. Gordon Spasovski, uit Macedonië, was ingevallen als dirigent van de All Times Big Band en hij had tevens het winnende arrangement ingestuurd. Drieduizend euro's voor zijn compositie 'Lioness', kassa. De jury meldde over het stuk: "Een verrassende folk-klassieke introductie, een sterke opbouw over de hele lijn, helemaal tot het slot, een indrukwekkend hoogtepunt." Cultuurwethouder Anja Roelofs, die de prijs overhandigde, repte van het opstoten van Zwolle in de vaart der volkeren, of woorden van die strekking.

En zo waren er wel meer pareltjes. Zoals het arrangement dat John Clayton schreef van 'On The Sunny Side Of The Street', gespeeld door de Big Band Allotria. Waarbij hij een beetje leentjebuur had gespeeld bij collega Sy Oliver en diens klassieke versie voor het Tommy Dorsey orkest. Zoals ook Rob Pronks 'Opus', vertolkt door de All Times Big Band, dat gebaseerd was op 'How High The Moon'.

De Millennium Youth Big Band is, dat kan men wel bedenken, de onderbouw van het MJO. Heel sfeervol hier was 'Abyss', een stuk van Bernard van Rossum. Een stille zweefvlucht in het onbekende. Gastvocaliste Fleurine zong meerminliedjes van verlangen en dromen bij het Millennium Jazz Orchestra. Orkestleider Joan Reinders, die ook een van de initiatiefnemers was van het festival, voorzag haar mijmeringen van golfslag en schuimende achtergronden.

Opvallend veel jongelui dus die zich tegenwoordig met bigbandmuziek bezighouden. Plus een aanzienlijke publieke belangstelling en een toffe sfeer. Alle neuzen, die van de musici, de organisatie, de overheid, de sponsors en het publiek, stonden na afloop in dezelfde richting: naar het Big Band & Beyond Festival van 2027.

Tekst: Eddy Determeyer | Foto's: Nienke de Groot

Labels: All Times Big Band, Big Band & Beyond Festival, Big Band Allotria, Fleurine, Mambo Queens, Meander Big Band, Millennium Jazz Orchestra, Milllenium Youth Big Band

(Eddy Determeyer, 12.2.26) - [print] - [naar boven]

Pleidooi / Lezersactie
Jazz, geïmproviseerde muziek en wereldmuziek terug op de radio!

Jazzzangeres Fleurine pleit voor een divers klimaat en een urgente terugkeer van jazz, geïmproviseerde en wereldmuziek op onze publieke radio. "Om Bird te quoten: Now's the time!" Draai om je oren steunt haar pleidooi van harte en roept iedereen die het ermee eens is op 'in de pen' te klimmen en een protestbrief te sturen naar de NPO via het speciale mailadres protest@bimpro.nl.

"In de vijftig jaar dat de Beroepsvereniging van Improviserende Musici (BIM) bestaat werden in Nederland binnen negen conservatoria afdelingen opgericht voor jazzmuziek. Voor circa driehonderd jaarlijks afstuderende jazztalenten, en al hun voorgangers, bestaan geen uitzendmogelijkheden meer op de nationale radio als de plannen van zendermanager Simone Meijer doorgaan om Radio 4 om te dopen in 'NPO Klassiek'.

Steevast worden publieke gelden ingezet om klassieke muziek te ondersteunen. Maar al decennialang studeert in Nederland circa 50 procent van de conservatoriumstudenten af in jazz, wereldmuziek en andere richtingen. Dat de Nederlandse Publieke Omroep nul procent jazz vertegenwoordigt in het aanbod is dus niet te rechtvaardigen. Het is bovendien pure kapitaal- en talentvernietiging.

Jazz is actueel en herbergt een heterogeen publiek. Jazzmuziek inspireert en beïnvloedt al 100 jaar lang alle mogelijke muziekstijlen, van rock tot hiphop, r&b, funk, disco tot drum & bass en dance.

Genieën als John Coltrane, Miles Davis en Duke Ellington hebben een onuitwisbare plek in de ontwikkeling van de internationale muziekgeschiedenis, zoals in voorgaande eeuwen genieën als Mozart, Bach, en Beethoven. Meijer zei in de Volkskrant dat de "andere vijf stations" zich mogen richten op muziek van "pakweg de laatste honderd jaar". Echter ook daar is voor geïmproviseerde muziek nergens plek. Dit is een enorme verschraling van ons muzikale landschap en ons culturele erfgoed. Zowel makers als het publiek zijn een afspiegeling en onderdeel van de Nederlandse maatschappij die we terug horen te zien bij de NPO. Nederland heeft een uniek stempel gedrukt op de ontwikkeling van de mondiale jazz, met name de door de ontwikkeling naar hedendaagse improvisatiemuziek.

De publieke omroep heeft een andere functie dan de commerciële oproepen en dient tegenwicht te bieden met een educatieve en veelzijdige programmering, die past in het maatschappelijk beeld van Nederland. Het belastinggeld dat erheen gaat is immers van ons allen; die diversiteit moet dus terug te vinden zijn op de nationale radio. Met de komst van 'NPO Klassiek' en de voorgenomen verwijdering van jazz uit het muzikale aanbod worden overwegend witte landgenoten op voornamelijk witte, mannelijke componisten uit voorgaande eeuwen getrakteerd. En dat terwijl veel jazzmuziek inmiddels zelf 'klassieke' muziek is geworden, maar dan van multiculturele herkomst.

Meijer claimt dat "de helft van de luisteraars" de radio uitzet als ze jazz horen. Heeft ze gefundeerd onderzoek waarvan wij deelgenoot kunnen worden? En hoe zit het dan met de andere helft?

Anno 2022 zou je van de publieke omroep mogen verwachten dat ze wellicht een beleid zou voeren waarbij diversiteit bovenaan de agenda staat, zonder cultureel racisme. Ik pleit voor een divers klimaat en een urgente terugkeer van jazz, geïmproviseerde muziek en wereldmuziek op de publieke radio."

Fleurine Verloop is jazzvocalist en voorzitter van de Beroepsvereniging Improviserende Musici.

Illustratie: Cyprian Koscielniak / Foto: Jaap Kroon

Labels: actie, BIM, Fleurine, pleidooi

(Maarten van de Ven, 20.11.22) - [print] - [naar boven]

Lees verder in het archief...