Draai om je oren - Jazz & meer

		Draai om je oren Jazz en meer - Weblog

Concert
That old feeling
Jef Neve, vrijdag 6 oktober 2023, De Warande, Turnhout

Jef Neve en Turnhout vormen een speciale combinatie; de pianist is er geboren en organiseerde daar al vier keer zijn eigen festival. Nu was hij er om zijn nieuwe album 'That Old Feeling' te presenteren. Een bijzonder album, omdat Neve hier voor het eerst kiest voor een vooral vocaal album. Hij ging terug naar de muziek die hem inspireerde en beroerde en maakte daarop zijn eigen arrangementen. Hij zocht daarbij vocalisten die hem aanspreken en dat leverde een divers gezelschap op, met onder meer Sam Merrick, Madeleine Peyroux, Trijntje Oosterhuis en Typhoon.

Het is haast onmogelijk om alle vocalisten mee te nemen naar ieder liveoptreden, daarom toert Neve met twee vocalisten, Sam Merrick en Monique Harcum. En dat blijkt een goede keuze te zijn. Deze twee lijken alles aan te kunnen en doen je moeiteloos de andere vertolkers van het album vergeten. Merrick is in staat om net zo gemakkelijk als crooner over te gaan van de lage naar de hoge registers. Harcum heeft een evenzo groot bereik, maar is ook in staat om er zoveel gevoel in te leggen dat je er regelmatig kippenvel van krijgt.

Het podium is sober ingericht met wat barkrukken en sfeervolle schemerlampjes als Neve solo het podium opstapt en de avond opent met een mooi ingetogen versie van 'Afterglow', waarmee hij de zaal meteen inpakt. Later zal hij op dezelfde manier met een sereen solostuk de avond ook weer afsluiten. Er zitten een paar typische Neve-stukken slim verwerkt in deze eerste set. Bijvoorbeeld een hele fijne bewerking van 'Nothing But A Casablanca Turtle Slide Show Dinner', dat een opzwepende uitvoering krijgt en fraai ondersteund wordt door de blazers en de ritmesectie. En met een bijzonder klinkende Teus Nobel op trompet, die daarbij veel echo gebruikte. Het is een heerlijk instrumentaal uitstapje tussen alle vocale nummers. Een leuk moment volgt wanneer Neve extatisch dansend achter zijn vleugel helemaal losgaat.

Centraal in dit programma staat natuurlijk het nieuwe album 'That Old Feeling'. Ontstaan als gevolg van de coronaperiode en uit een ontmoeting met Madeleine Peyroux op Gent Jazz. Sam Merrick mag beginnen met de titelsong. Lekker laidback gezongen vormt het een mooie opening, waarbij deze standard van een passend nieuw jasje wordt voorzien. Ook weer met mooi solowerk van Nobel op bugel. In de Paul Simon-song 'Something So Right' tapt Merrick ineens uit een ander vaatje; hij trekt een heel zuiver, hoog register open. Het levert een bijzondere bewerking op, waarbij de strijkers die op de plaat te horen zijn nauwelijks worden gemist. Less is hier misschien wel more.

Vervolgens stapt Merrick achter het barretje met schemerlamp om ruimte te maken voor Monique Harcum, die de Shirley Horn-klassieker 'Here’s To Life' inzet. Op weergaloze wijze opent de blazerssectie, waarna Neve uiterst ingetogen en met veel gevoel het lied inleidt. Harcum laat ons voor een moment Trijntje Oosterhuis vergeten, die het nummer op de plaat inzong. Je kunt een speld horen vallen, iedereen hangt aan haar lippen. Het Curtis Mayfield-nummer 'Piece Of Clay' trekt de laatste twijfelaars over de streep, mochten die er nog zijn. Al mijn vragen over hoe Neve dit zou gaan oplossen met de vocalisten, verdwijnen compleet naar de achtergrond. Met Merrick en Harcum staan alle nummers als een huis.

In de setlist komen verder nog voorbij: een eigenzinnige uitvoering van Annie Lennox' 'Here Comes The Rain Again', 'The Nearness Of You' (op de plaat ingezongen door Typhoon, maar perfect neergezet door Merrick) en 'The Blower’s Daughter', waarin het volledige spectrum van Merricks kunnen wordt geëtaleerd en Nobel nogmaals uiterst gevoelig soleert.

Neve en Nobel zoeken elkaar trouwens regelmatig op en dat leidt steevast tot mooie dingen. Zo speelde Nobel ook mee op het album 'Mysterium' van Neve. En gaf hij me ooit in een interview al aan dat 'Here’s To Life' een van zijn favoriete songs is, onder het motto less is more. Bijzonder is ook Nobels bijdrage in de standard 'Cheek To Cheek'. Uitgevoerd in een bijzonder, bijna slapstick-achtig arrangement van Neve, waarin deze weer een totaal andere toon laat horen. Naast een mooie solo op sax van Neves echtgenoot Andy Dhondt en een frivole solo van Neve zelf horen we ineens de gedempte trompet van Nobel, swingend en soms ook kreunend en grommend.

Neve en Nobel, Neve en Turnhout, Neve en de band, Neve en de vocalisten en een goed glas Merlot: je krijgt gegarandeerd that old feeling. Een prima bezetting in de band en een gebalanceerde keuze van songs zorgen voor een zeer geslaagd concert. En het is live misschien nog wel beter dan de toch al uitstekende plaat.

Foto's: Johan Pape. Klik hier voor zijn fotoverslag van dit concert.

Labels: concert, Jef Neve, Monique Harcum, okt23, Sam Merrick, Teus Nobel