Draai om je oren
Jazz en meer - Weblog





 


Concert
Europese improvisatie met Spaans smaakje

Chai Masters, woensdag 22 november 2023, Brouwerij Martinus, Groningen

Spanje is nooit een echt jazzland geweest. Dat heeft het gemeen met andere landen met een sterke eigen muziekcultuur, zoals Argentinië, Tanzania of Griekenland. Significant is dat het standaardwerk 'Big Band Jazz' van Albert McCarty niet één Spaans jazzorkest noemt, maar wel meer dan zes pagina's Engelse bands, die voor een belangrijk deel in de categorie theestrijkjes vallen.

Tegenwoordig is het anders. Sinds de ontdekking van pianist Tete Montoliu staat Spanje op de kaart. Hier in Nederland maakten we al kennis met de fantastische Madrileense pianist Miguel Rodriguez. En in Brouwerij Martinus stond woensdagavond het sextet Chai Masters, een pan-Europese groep met voor de helft muzikanten met een Spaanse achtergrond. Van hen vond ik pianist Adrian Moncada nog het meest fascinerend. Hij opende het recital en het nummer 'Momo' met een gespatieerde, aarzelende solo, die haperde en uiteindelijk in een solide collectief opging. In zijn solobijdragen bleek hij een soort spaarzame impressionist die vanuit het niets Cecil Taylor-achtige clusters op je losliet. Hij is een verhalenverteller, die als het zo uitkomt een moppie meefluit.

Verhalen kregen we ook te horen van trompettist Antonio Moreno Glazkov. Afgaande op zijn speelwijze zou je wellicht een Israëlische achtergrond vermoeden, maar nee, zijn wortels liggen in Spanje en Rusland. Net als voor zijn mede-bandleden is Amsterdam zijn basis, waar de muzikanten elkaar op het conservatorium ontmoetten - die internationalisering van de opleidingen heeft wel degelijk ook positieve kantjes. De derde muzikant die de aandacht trok was bassist Matteo Mazzu, die zijn instrument ook zachtjes kon laten pruttelen, brommen en ruisen.

De Chai Masters klonken als een hecht ensemble dat niet terugdeinsde voor grote, abrupte dynamische contrasten en collectieve improvisaties. Soms deden de verrichtingen denken aan een legpuzzel die je omhoog gooit, maar op de een of andere manier kwamen de stukjes dan toch weer op hun plekje terecht. In de compositie 'Dancing Roots' was dat het geval. Daarbij bleef het sextet steeds voldoende lucht houden.

Het wordt nog wel eens wat met die beroemde Europese eenwording. De verkiezingsuitslag doet daar niets aan af.

Foto: Theo van 't Hof

Labels: , , , ,

(Eddy Determeyer, 26.11.23) - - [naar boven]


Lees verder in het archief...








Menupagina's:




Cd van het moment:
Sylvie Courvoisier - 'Chimaera'

Klik op de hoes om een track te beluisteren en voor meer informatie





Nieuws, tips, suggesties, adverteren, meewerken?
Mail de redactie.