|
Draai om je oren Jazz en meer - Weblog |
|
||
|
| |||
ConcertDe ruimte tussen de noten The Art Of The Quartet, woensdag 11 februari 2026, Paradox, Tilburg Eupen, Praag, Bergen, Londen, Tilburg. Een jazz-supergroep waarvoor je een dag later bij Ronnie Scott's in Londen diep in de buidel moet tasten, staat op een miezerige doordeweekse avond voor een enthousiast en dankbaar publiek in Paradox Tilburg. The Art Of The Quartet is het project van de Deense saxofonist Benjamin Koppel, samen met drie topmusici uit de internationale jazzwereld: drummer Peter Erskine, bassist Scott Colley en pianist Kevin Hays. Bij elkaar hebben deze musici op honderden albums gespeeld. Het idioom is geen fusion, maar toch roept de avond herinneringen op aan Weather Report - niet alleen door het spel van Erskine, maar ook door de subtiliteit en gelaagdheid van de muziek. Koppel, Colley en Erskine werkten al jaren samen voordat dit kwartet werd gevormd. Hays heeft op zijn beurt een indrukwekkende staat van dienst; zo werkte hij al samen met onder anderen Sonny Rollins, Ron Carter, Jack DeJohnette, Chris Potter en Joshua Redman. Maar het is Benjamin Koppel die de drijvende kracht achter The Art Of The Quartet vormt. Hij is medeoprichter van het platenlabel Cowbell Music, waarop hij tientallen albums uitbracht die voortkwamen uit zijn internationale netwerk en zijn ongelooflijke productiviteit. In 2020 verscheen de cd 'The Art Of The Quartet', met naast Koppel en Colley ook Jack DeJohnette en pianist Kenny Werner. Koppel vertelt dat het repertoire voor het concert in Paradox is geïnspireerd door onder anderen John Coltrane en Charles Ives, maar dat er ook veel eigen composities van alle vier de musici klinken - inclusief Hawaïaanse muziek en fusion. Als rode draad loopt de improvisatie van begin tot eind door de avond. Het project wil een vernieuwende benadering van het klassieke jazzkwartet neerzetten, en dat is overtuigend gelukt. Die benadering is opvallend stil: de ruimte tussen de noten vormt een essentieel onderdeel van de dynamiek.
De stukken vloeien in elkaar over, met slechts af en toe een korte pauze, een uitleg of een grap. Het materiaal komt van alle vier. Kevin Hays brengt de invalshoek van pop, songwriting (met Grammy-erkenning) en wereldmuziek. Peter Erskine geeft zijn ritmische fundament de subtiliteit van een compositie; zijn melodische spel blijft altijd hoorbaar, zowel in het ensemble als in zijn solo's. Zijn aanwezigheid is dragend zonder ooit opdringerig te worden - zelfs de drums krijgen een poëtische, bijna harmonische kwaliteit. Scott Colley is zijn spiegelbeeld: nergens bravoure, geen enkele misplaatste noot. Zijn spel klinkt als frivool, bijna slenterend plezier. Zelfs in uptempo passages is er geen spoor van haast; je hoort iemand die elke millimeter van zijn instrument liefheeft. De 'stilte' in de muziek komt vooral van Hays en Koppel. Koppel kan piepen en knorren als het moet, maar zegt meer met subtiel swingende, zachte bluesnoten. De geest van Jimmy Giuffre waart door de zaal. Ongeacht het tempo blijven timing, melodie en onderliggende harmonie voelbaar aanwezig. Het is muziek die een vreugdevolle glimlach oproept, en leidt tot een nazit waarin je de halve nacht op YouTube opnames terugzoekt. Klik hier voor een fotoverslag van dit concert door Louis Obbens. Tekst: Monica Rijpma | Foto's: Louis Obbens Labels: Benjamin Koppel, concert, Kevin Hays, Peter Erskine, Scott Colley, The Art Of The Quartet (Monica Rijpma, 17.2.26) - - [naar boven] Lees verder in het archief...
|
Archief
Artikelen Cd-recensies Concertrecensies Colofon Festivalverslagen Interviews Jazz in memoriams
Nieuws, tips, suggesties, adverteren, meewerken? |