Draai om je oren - Jazz & meer

		Draai om je oren Jazz en meer - Weblog

Concert
Op de Horace Silver-toer
'A Tribute to Horace Silver and More' door Trio Janssen-Van Erk-Janssen, woensdag 13 oktober 2021, Brouwerij Martinus, Groningen

Van de foto's en video's kennen we de jonge pianist en componist Horace Silver als een mager, zeg maar schriel jongmens dat hevig zwetend zijn funky licks aan de piano oplegt. Op de rand van een dubbele longontsteking, maar met een onwrikbare timing en een schroeiende intensiteit.

Niet bepaald een voor de hand liggende inspiratiebron en onderwerp voor het trio Janssen-Van Erk-Janssen, zou je zeggen. Pianist Guus Janssen heeft immers altijd met het stigma moeten leven dat hij een strenge constructivist is, ongehinderd door de conventies die de meer traditionele jazz kenmerken - ja, ook de jazz. En die daarbij schitterende ongelukken beleeft en overleeft. Maar het was natuurlijk ook niet de bedoeling dat we in Martinus een facsimile van de funkjazzmeister te horen zouden krijgen. En zelfs geen exposé van Silvers Greatest Hits.

Dus geen 'Señor Blues', geen 'Song For My Father', zelfs geen 'Psychedelic Sally'. Wél 'Ecorah', dat we kunnen kennen van een legendarische Blue Note-opname uit 1952, waarmee het optreden begon. Het trio had van de bodem van des Silvers schatkist glimmende kleinodiën opgevist, die het op zijn eigen wijze interpreteerde. Dus in plaats van de lange vloeiende lijnen van Horace Silver, waarin de plaatsing van de afzonderlijke noten essentieel was, hoorden we een meer hoekige aanpak met veel herhalingen en zo nu en dan een kenmerkende gemene dissonante uitschieter. Spannend was in dit verband de lange, meanderende intro van 'Melancholy Mood'. "Intimiderend," zo karakteriseerde Guus Janssen het repertoire.

Dat de band na een bescheiden repetitie al zo'n hechte indruk maakte pleit voor de muzikaliteit en het vakmanschap van de gebroeders Janssen en bassist Bert van Erk. Na programma's gewijd aan onder anderen Thelonious Monk, Charles Mingus en Herbie Nichols is het trio zo langzamerhand een echt orkestje geworden. Alleen hadden sommige stukken een laten we zeggen experimenteel einde, waaraan je de nieuwigheid kon afhoren.

Foto: Hammie van der Vorst

Labels: concert, Guus Janssen, Horace Silver, okt21