Cd / The Jazztube
EKE – 'Live At The BIM' (Red Note, 2011)
Opname: 19 december 2008 & 23 juni 2009

Vijf seconden ver in opener 'Blok', en je denkt te maken te hebben met een stel briesende barricadenbestormers die in het verlengde van Cactus Truck, The Thing en Zu vastbesloten lijken om de tent op z'n kop te zetten. Maar al snel besef je dat deze drie heren wel wat meer doen dan de kaart van het geweld trekken en wordt duidelijk dat 'Live At The BIM' een verrassende diversiteit en openheid herbergt. Dat had je natuurlijk ook al mogen verwachten van een project met toetsenist Oscar Jan Hoogland (The Ambush Party, hier op het elektrisch clavichord) en drummer Gerri Jäger (Knalpot, The Black Napkins). Derde man is rietblazer Yego Gibson, die hier ook behoorlijk wat indruk maakt.

Binnen 'Blok' krijg je al momenten die duidelijk afwijken van die 'gooi-het-maar-eruit-herrie', maar echt verschieten wordt het pas in 'Cone', dat je nog het best kan omschrijven als een ongemakkelijke getoonzette nachtmerrie, waarbij zoemende, tikkende en rinkelende geluiden het aanvankelijk voor het zeggen hebben en de introverte aanpak gaandeweg plaats ruimt voor een expressiever klankenspel, vol heen en weer gekaatste voorstellen. Hooglands instrument klinkt nu eens als een prepared piano die een nieuwe lotsbestemming krijgt, dan weer als een ontregelde elektrische bas die het intensiteitsniveau nog eens opkrikt.

Dat is uiteindelijk ook waar het bij EKE om draait: vrije improvisatie die met het open vizier wordt gebracht, waarbij een voorliefde bestaat voor onalledaagse geluidencombinaties en -manipulaties. Door Hooglands eigenaardige instrument zit je gegarandeerd al met dat vervreemdingseffect, maar in het kwartier van 'Gangster’s Funeral March' wordt dat nog eens uitvergroot door een tweede luistertrip vol wrijvende percussie en piepende blaasklanken, waarvan pas na een tijdje duidelijk wordt dat ze van een klarinet komen. Niet alles is zo abstract, want zowel 'Ramp' als (vooral) 'Leap' hebben stukken die je meteen bij de strot grijpen, maar van bepaalde verwachtingen blijft dus niet veel over.

'Live At The BIM' is geen plaat voor gevoelige zieltjes, want de klassieke ingrediënten – melodie, duidelijke ritmes en structuur – worden hier overboord gegooid ten voordele van een geconcentreerde ideeënuitwisseling die, mits enige inzet van de luisteraar, zorgt voor veertig even creatieve als intense minuten.

Meer horen?
Je kunt deze cd beluisteren via SoundCloud. Klik

Labels: cd, jazztube

(Guy Peters, 18.3.12) - - [naar boven]

Lees verder in het archief...

Menupagina's:

Album van de maand
Jamie Peet - 'REFLEX: Daily New Beginning'
Klik hier voor meer informatie

Nieuws, tips, suggesties, adverteren, meewerken?
Mail de redactie.