Draai om je oren - Jazz & meer

		Draai om je oren Jazz en meer - Weblog

Concert
Tijdloze elegantie
Bobo Stenson Trio, vrijdag 27 maart 2026, Paradox, Tilburg

In de programma-aankondiging van Paradox Tilburg wordt de muziek van het Bobo Stenson Trio als 'modern creatief' omschreven. Een ander passend label zou kunnen zijn 'tijdloos elegant'. Binnen het brede, hedendaagse landschap van de geïmproviseerde muziek is de Zweedse pianist Bobo Stenson een soort Monkiaanse monnik: ingetogen, zoekend, en altijd trouw aan de essentie. Met zijn trio heeft hij een drie-eenheid gevormd die op het nieuwste album 'Sphere' onvergankelijk hypnotische klanken voortbrengt - klassiek en stijlvol als het zwarte jurkje van Chanel. Dit is muziek die niet alleen blijft hangen, maar zich steeds opnieuw laat evolueren. Een absolute aanrader voor Gen Z om te herontdekken.

Het optreden in Paradox is niet alleen om de muziek van 'Sphere' (ECM, 2023) ten gehore te brengen. Het is vooral een voortzetting van een lang lopende conversatie tussen de pianist en contrabassist Anders Jormin en drummer Jon Fält. Vanaf 'Cantando' (ECM, 2008) is Fält als vaste drummer van het trio te horen. De samenwerking met Jormin ontstaat al veel eerder en is vanaf de jaren 90 op drie trioalbums te horen, allemaal uitgebracht op ECM, nog met drummer Jon Christensen. Vanaf 2008 vormt het huidige drietal de stabiele bezetting die je ook op 'Indicum', 'Contra La indecisión' en 'Sphere' hoort.

In schril contrast met wat AI uitspuugt, zo doordrenkt van platte karakterloosheid, is het kenmerk van deze muziek een vreugdevuur van oorspronkelijkheid, waarin alle wortels van de Europese muziek zijn verinnerlijkt en gekoppeld aan een koel pratende swing.

Bedachtzaam maar trefzeker bouwen de heren een introspectie uit tot een ontroerend of grappig moment. In een swingende ballade vloeien de bastonen vanuit de solo over in het pianoakkoord dat zich hierdoor verder uitvouwt als een harmonisch perk. Daaromheen tekenen de drums, dartel of doelgericht, de contouren. Uit de licht klagende contrabas groeit een verdikte melodielijn, de piano harmoniseert, biedt contrapuntische vertakkingen en gaat nieuwsgierig op zoek, een andere richting in. Snijdende nagels over een schoolbord, plukken en strijken, en alle grijskleuren van de percussie ronden de sketch af.

Minimalistisch of breed lyrisch slaat de piano af en toe een scheve noot, à la Monk, en refereert terloops aan blues of impressionisme. Bastonen verschuilen zich in een pianoakkoord, en, als in een flipperkast, reageert het ensemble met stuiterende richtingen. Drums en percussie pikken het op en begeleiden de gedachte verder naar een onverwacht en verstild eind.

Een moment van mystiek verwart de spelers en het publiek, als er opeens andere muziek uit het geluidssysteem van Paradox sijpelt, waarvan niemand de oorzaak kan ontdekken. Op hol geslagen of hallucinerende IT? We zullen het niet weten.

Een lichtvoetige wals volgt. 'Red Flower' is opgedragen aan Noord-Koreaanse volksmuziek of andere Aziatische bloemen. Romantisch en elegant. De contrabas is ritme, strijker, melodie, aangever, uitbreider en aanvuller. Drums en percussie bespelen het hele spectrum van kalimba, brushes, gong en bekkens tot zweepslagen en dreigende roffels. We horen regendruppels en schuifelende tapdansvoeten tot onverhoeds, als via een kier in de vloer, de piano zich binnendringt. Sliep-uit, boterschuit. De bas knort en kwekt. De humor en lichte swing met precies die paar blauwe noten ontspannen ons en banen een weg voor het volgende verstilde moment. Het resultaat is muziek die niet alleen klinkt, maar zich voor ons ontvouwt als een levend organisme: voortdurend in beweging, voortdurend verrassend. Bloedmooie muziek, zowel op cd als live.