Draai om je oren
Jazz en meer - Weblog





 


Cd
Eskina - 'We Were The Moon' (Challenge, 2021)

Opname: 12-13 december 2020

Eskina is een bijzondere verschijning in het muzikale landschap, een kwintet dat zich lastig laat vastpinnen. Dat begint al met de bezetting die oprichter en gitariste Merel van Hoek een aantal jaren geleden koos. De aanwezigheid van altvioliste Kellen McDaniel en celliste Berber Heerema, naast basgitarist Joop de Graag en percussionist Mischa Porte, doet ons immers niet primair aan jazz of pop denken. En toch is dit pop, maar ook jazz en folk en zijn er invloeden van ambient en neo-klassiek, zo valt te beluisteren op het bij Challenge Records verschenen debuutalbum 'We Were The Moon', waarop we als gast ook Maarten Vos horen, in de weer met live elektronica.

In de 'Prologue - Waking Up In An Old World' horen we vooral folk. Inderdaad, hier klinken eeuwenoude melodische lijnen, ingetogen gespeeld en zeer harmonieus vormgegeven. Een hele cd hiervan zou voor mijn gevoel doodsaai zijn, maar dat krijgen we dan ook niet. In het tweede stuk 'Eudaimonia' zit al iets meer pit, maar in 'Matri' komt het kwintet na een strijkersintro echt op stoom. Van Hoek, De Graaf en Porte zetten een mooi ritme neer, waar de twee strijkers prachtig in mee gaan, een toegankelijke mix van pop, jazz en folk. Verderop wordt het zelfs nog scherper met noise van Van Hoek en De Graaf. Het contrasteert mooi met de strijkers.

'De liefhebbers van ingetogen jazz en ambient kunnen hun hart ophalen aan 'Setting Sun'. Wolken van klank worden hier prima in toom gehouden door spaarzaam, maar zeer aanwezig slagwerk. Het titelstuk 'We Were The Moon' zit in dezelfde hoek, al overheerst hier de dromerige variant van de folk. 'True Love Waits' is al net zo'n dromerig stuk - een etiket dat je op het merendeel van de stukken kunt plakken - maar cello en basgitaar zorgen hier wel voor net dat extra beetje spanning dat dit tot een aangenaam stuk maakt.  

In 'Part Two' worden de snaren weer eens gespannen. Harmonieuze momenten met vliedende strijkersklanken worden hier afgewisseld met ritmische passages, iets dat zich doorzet in 'Dreaming Of Each Other'. Een mooi breekpunt na de voorgaande serie van meer ingetogen stukken. En dan is er 'Epilogue - Nighty Night' en zijn we weer terug bij de sfeer van het begin.

Labels: ,

(Ben Taffijn, 4.12.21) - - [naar boven]


Lees verder in het archief...







Menupagina's:





































Nieuws, tips, suggesties, adverteren, meewerken?
Mail de redactie.