Draai om je oren
Jazz en meer - Weblog





 


2 Lp's on 1 Cd
The Brothers Sandole - 'Modern Music From Philadelphia'
Opname: juli 1955
John La Porta Septet, Quartet & Duo - 'Conceptions' (Fresh Sound, 2021)
Opname: juni 1956

Jordi Pujol, producer van Fresh Sound Records, ontmoette ik een keer, op het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Hij vertelde dat hij een kelder vol had - het was meer en soort bunker, zoals hij het uitlegde - met hagelnieuwe jazz-lp's vanaf circa 1950. Tienduizenden! Jaja, dacht ik, het zal wel. Ik vond dat ik het zelf niet slecht deed, met een halve Lundiakast vol. En dan had ik ook nog drie en een half Croydonboekje volgeplakt met kleurige vliegtuigplaatjes. Waarvoor mij vader zich het schompes had gerookt. Ha!

Wat blijkt, veertig jaar later? Die Pujol moet inderdaad een of meer bunkers hebben met daarin zowat het complete universum aan jazzplaten. En net als het echte heelal breidt zich dat naar hartenlust uit, zo lijkt wel.

Daar vinden we tot dusver onbekende exoplaneten, zoals het onderhavige album van de Sandole Brothers en John La Porta. De wàt Brothers? Adolph en Dennis Sandole. Muziekdocenten in Philadelphia, die in 1955 besloten een jazzplaat op te nemen, maar dan zonder commercieel oogmerk, puur met de muziek die zij op dat moment relevant en tof vonden. En dat werd dus iets tussen jazz (Gillespie, Parker, Mingus), impressionistisch klankvelden en contemporaine kamermuziek in. Hoe ze het label Fantasy zo gek hebben gekregen, geen idee, misschien hebben ze zelf wel honderd exemplaren afgenomen.

Afgaande op titels als 'Wings Over Persia', 'The Boys From Istambul', 'Arabu' en 'Magic Carpet' zou je kunnen concluderen dat de gebroeders of hun voorvaderen oorspronkelijk uit het Midden-Oosten afkomstig waren, dan wel daar affiniteit mee hadden. Doch de familienaam was oorspronkelijk Sandoli. Kennelijk Italiaans.

Gitarist Dennis Sandole heeft de bio-/discografieën nog wel gehaald, als ritmegitarist bij de bigbands van Ray McKinley, Tommy Dorsey, Boyd Raeburn, Gene Krupa en Charlie Barnet. Niet de minsten. Maar zijn belang voor de jazzgemeenschap was toch wel primair zijn docentschap. Hij was de leraar van een groot aantal jazzmuzikanten uit Philly, van James Moody tot Matthew Shipp. En van 1946 tot de vroege jaren vijftig was saxofonist John Coltrane Sandoles meestbelovende student...

De nadruk ligt hier meer op kleuren dan ritmen. Sommige titels ('Perhaps, One Touch Of...') geven je de sensatie dat je je op een in een orkaan golvende hangbrug bevindt, andere nummers ('Magic Carpet') klinken als etudes voor gevorderden. Het kleed in kwestie is kamerbreed en hoogpolig en in gedekte kleuren leverbaar.

Trait d'union van dit album is rietblazer John La Porta, die op alle 21 tracks te horen is. Diens palet is nog groter dan dat van de Sandoles. Van tamelijk straight-ahead jazz tot het meer contemporaine idioom van Luigi Nono cum suis. Intrigerend zijn de duetten met trompettist Lou Mucci. Soms zijn dat studies in contrapunt. Is het allemaal uitgeschreven of toch ter plekke geïmproviseerd? La Porta heeft een camouflagenet over 'Perdido' gespannen (de enige standard op dit album). Zodat zelfs componist Juan Tizol zich even achter zijn oren zou moeten krabben. Pas na 7 minuten begin je iets te vermoeden – en dan resteren nog 33 seconden van twijfel.

Als er nog schijven zijn die om de titel 'Avontuurlijkste heruitgave van 2021' willen strijden moeten ze snel zijn.

Labels: , , ,

(Eddy Determeyer, 31.12.21) - - [naar boven]


Lees verder in het archief...







Menupagina's:





































Nieuws, tips, suggesties, adverteren, meewerken?
Mail de redactie.