Draai om je oren
Jazz en meer - Weblog





 


Concert
Knutselen met klankkleuren

Imagine Raymond, donderdag 26 april 2018, De Casino, Sint-Niklaas

De toenemende digitalisering doet in onze wereld evoluties versnellen. Multimedia is snel een oud woord geworden, dat toch van pas blijft komen. Het adjectief was toepasselijk bij het concert van Imagine Raymond dat livemuziek met goed getimede projecties combineerde.

Stijn Engels met elektrische piano en Dijf Sanders met nog meer elektronische middelen duwden en trokken de drie blazers uit de frontlinie in een geestige mix. Minder opvallend, maar niet minder aanwezig onderhielden bassist Xavier Verhelst en drummer Jonathan Callens de ritmische gang van zaken. Met zeven muzikanten pakte Imagine Raymond uit als een compact orkestje. Dat voorzag vlotte muziekjes van meeslepende solo's en zorgde met slimme tempowisselingen voor vertier en variatie. Met afwisselend zwartwit en kleurig beeldmateriaal verhoogde Victor Van Rossem de entertainmentfactor. De projecties sloten aan bij de muzikale bron van inspiratie en deden vaak denken aan de verbeelding van de jaren vijftig en daarna. Experimenteerdrift ging hand in hand met druk- en draaiknoppen, modulators, computers, een gamma aan machines die de mens het werk uit handen zouden nemen - tot vliegende schotels toe. Ze zetten de tijdsgeest in de verf waarin de toen zo vooruitstrevende componist Raymond Scott zich uitleefde.

Zowel de akoestische en elektronische fasen van pionier Scott werden in de set van Imagine Raymond samengebracht. De klank zelf verwees tussendoor ook naar mono-opnamen. Als tenorsaxofonist Michel Mast, cornettist Jon Birdsong en klarinettist Mattias Laga tegelijk de zaal inbliezen, scheen de muziek door één kanaal gestuurd te worden. Een heel hedendaagse soundmix hoorden we wanneer de blazers in solo's of in duo combinaties aangingen met elkaar of met de elektrische dan wel akoestische piano en Sanders waaier van elektronica. Het knutselen met klankkleuren zat zo ingenieus in de arrangementen dat associaties met ingenieurs en hoogstaande technieken helemaal op hun plaats waren. Niettemin vervlochten de updates en herwerkingen van de nalatenschap van Raymond Scott oud en modern in een heel toegankelijke voorstelling. Daarin passeerde ook humor die zich ooit leende voor tekenfilms uit de stal van Warner Brothers. In de ingekapselde ruimte voor improvisatie konden we voorin geïnspireerde solo's bewonderen van Birdsong, Laga en Mast. Van opzij haalden de toetsenisten bijzonder fijn uit en ook de ritmesectie mocht hier en daar extra accenten leggen.

Als sluitstuk en de uitsmijter werd nog een keer de cartooneske kant uitbundig uitvergroot. Het was volgens een strak stramien dat de kers op de slagroom boven op de taart kwam.

Klik hier voor foto's van dit concert door Cees van de Ven.

Deze recensie verschijnt ook op Jazz'Halo.

Labels:

(Danny De Bock, 11.5.18) - - [naar boven]


Lees verder in het archief...






Menupagina's:

Redactieadres:

Hoekstraat 1 B17
3910 Neerpelt
België
(0032) 11747180
(0032) 498788554

Nieuws, tips, suggesties, adverteren, meewerken?
Mail de redactie.