Draai om je oren
Jazz en meer - Weblog





 


Cd
Fumio Yasuda - 'Musique D’Entracte' (Winter & Winter, 2017)

Opname: 25-27 oktober 2016

Je hoeft geen muziekschool gevolgd te hebben of vaak naar Klara radio te luisteren om de naam van Erik Satie te verbinden met klassieke muziek. En klinkt zijn naam toch totaal vreemd, dan is de kans groot dat je al ergens iets van zijn 'Gymnopédies' of 'Gnossiennes' bent tegengekomen, omdat sinds jaar en dag stukjes daarvan opduiken in handen van andere muzikanten, in films tot in computerspelletjes toe. De man heeft zich met zijn composities en door zijn invloed op tijdgenoten en latere stromingen onsterfelijk gemaakt.

De 150ste verjaardag van zijn geboortedag maakte dat Satie in 2016 weer meer in de belangstelling kwam te staan. Hij was een excentriekeling bij wie ook zijn vrienden Debussy en Ravel enige inspiratie vonden. Zelf stak hij de muzikale impressionisten voorbij; Satie maakte vanaf 1919 aansluiting met de dadaïsten in Parijs. Kort voor zijn dood in 1925 componeerde hij muziek voor balletten met Picasso en Picabia en voegde hij muziek toe aan de film 'Entr’acte' van René Clair, waarin onder anderen Man Ray en Marcel Duchamp opduiken. Het werk van Satie zou invloed uitoefenen op het surrealisme, absurd theater, repetitieve muziek en minimalisme. John Cage prees hem om zijn minimalistische stukken avant la lettre.

Vermits muziek van John Cage van beslissende invloed is geweest op de Japanse componist en pianist Fumio Yasuda, verwondert het niet dat ook hij Satie zou ontdekken en anderen Satie wil laten ontdekken. Met deze cd brengt Yasuda een ontmoeting tot stand met wat hij schatten vindt in het repertoire van zowat een eeuw geleden. Hij herschreef een aantal stukken en werkte voor de uitvoering samen met de klassiek georiënteerde Julie Läderach op cello en Joachim Badenhorst op klarinet en saxofoon. Het is die laatste die in onze kontreien het makkelijkst een belletje doet rinkelen. Badenhorst profileert zich de laatste jaren met zijn Carate Urio Orchestra en met Rawfishboys, terwijl hij vast lid blijft van het Han Bennink Trio en de voorbije jaren onder meer ook in groepen speelde van Kris Davis en Samuel Blaser. Hij heeft een hart voor improvisatie en blijft de mogelijkheden met zijn instrumenten onderzoeken.

Sommige vertolkingen van dit trio kunnen zo in de toegankelijke radioprogramma's die de liefhebbers van een zender als Klara bedienen, andere kunnen daar perfect passen in de wat alternatievere als Valckenaers & Vanhoudt. Meerdere stukjes leunen immers zacht en lenig aan bij impressionisme, minimalisme of verfijnde balletmuziek, terwijl andere met geprepareerde piano en ietwat onorthodoxe klanken beschaafd ideeën lenen uit hedendaagse werelden van de geïmproviseerde muziek. Aldoor valt de verfijning op in het spel op cello, op klarinet en basklarinet, op saxofoon en piano. Uiterst beheerst vertolken zij klanken en emoties.

Heel wat van de gekozen stukjes maken eigenlijk deel uit van grotere composities, wat per titel kort wordt meegegeven op de achterflap. De bloemlezing plukt uit zowel vroeg als later werk, waarbij ook de 'Messe Des Pauvres' wordt aangeraakt. Ontroerende mooie en een glimlach ontlokkende dansmuziek ('Son Binocle From 3 Valses Distinguées Du Précieux Dégoûté', 'Danses De Travers From Pièces Froides') wordt gevolgd door tedere en levendige, huppelende en dan weer verstilde stukken. De filmmuziek waarnaar de titel van de cd verwijst, is in een van de langere stukken verwerkt. Als je de kortfilm 'Entr’Acte' één keer hebt gezien, komen bij 'Cinéma' zo weer beelden uit de stomme film voorbij. Met de wat vrijere klanken wordt niet gewacht tot in de laatste nummers, wat de opbouw van de cd afgemeten uitdiept. Al gauw dansen de noten weer uiterst lieflijk en sierlijk, zoals in 'Danse De L’Homme Et De La Femme' uit 'Relâche' – ontspannend, zacht en teder gaat het verderop. Schoonheid zit ook in ingetogen delen, vlinders lijken op te vliegen uit de kleppen van de sax van Badenhorst op 'Prélude Du Premier Acte - La Vocation From Le Fils Des Étoiles'.

Afsluiter 'Vexations' komt als een slaaplied met een metalige twist en herinnert aan een andere geniale excentriekeling, die als Moondog door het leven ging, in een ander tijdvak, in Amerika. Als een bijzondere tijdreis schilderen de liner notes de onderneming af van deze 'Musique D’Entracte', als een uitnodiging om te gaan citytrippen tussen toen en nu laat deze cd zich ook beluisteren.

Klik hier om dit album te beluisteren.

Labels:

(Danny De Bock, 20.8.17) - - [naar boven]


Lees verder in het archief...






Menupagina's:

Zoeken op Draai:


web deze website

Redactieadres:

Hoekstraat 1 B17
3910 Neerpelt
België
(0032) 11747180
(0032) 498788554

Nieuws, tips, suggesties, adverteren, meewerken?
Mail de redactie.