Draai om je oren
Jazz en meer - Weblog





 


Concert
R&B feestje met Marcia Ball

woensdag 25 januari 2017, North Sea Jazz Club, Amsterdam

"Nu de oorspronkelijke bluesmeesters er niet meer zijn en wij als tweede generatie het stokje moeten doorgeven, is het goed dat er met name in Europa jongelui zijn die de draad oppikken. Het is heel normaal om tegenwoordig in Noorwegen bandjes te vinden die de geschiedenis grondig bestudeerd hebben." Aldus Marcia Ball (67), pianiste, zangeres, componiste en fakkeldraagster in de kleedkamer van de North Sea Jazz Club. Niet dat we La Ball inmiddels bij het oud vuil kunnen zetten, verre van dat. Haar stem is onverminderd krachtig en rauw, ze combineert de countrytraan van Tammy Wynette met de bluessnik van Janis Joplin en voegt daar haar eigen smeuïge southern drawl aan toe. Daarbij blijft ze altijd goed verstaanbaar ("inderdaad, bij die ouwe bluesknakkers had je vaak een vertaling nodig"), wellicht een residu van haar studie Engels. Haar pianospel is relatief ongecompliceerd; via Allen Toussaint laafde zich aan de bron die aan Professor Longhair ontsprong, wanneer u me deze weinig kiese beeldspraak vergeeft.

Ball had haar voortreffelijke vaste band meegenomen. In Mighty Michael Schermer heeft ze een gitarist van wie je zegt: ja, eindelijk eens een gast die weet hoe het moet. Blues en dan met name de bluesgitaar heeft echt bitter weinig te maken met dat onwelluidende, snerpende gehuil dat in de jaren zestig in Engeland ontstond en waar alle bluesrockbands sindsdien mee behept zijn. Terwijl het recept zo simpel is: gewoon goed naar Pee Wee Crayton en Chuck Berry luisteren en daar dan je eigen ding van maken. In Clarence Garlows 'Crawfishin’' battelde Schermer met de niet minder formidabele tenorist Eric Bernhardt. Ook aan Bernhardt klopte alles. Hij heeft een ongelikt, ja uitgesproken gemeen geluid. Jammer dat de saxofonist niet de ruimte kreeg om een mooie klassieke ballad te blazen. Zou hij volgens mij prima kunnen.

Toen de feestvreugde halverwege de tweede set haar voorlopig hoogtepunt had bereikt, schoof boogiepianist Dirk Jan 'Deejay' Vennik aan voor een verwoestende quatre mains, waarbij je je afvroeg of 'quatre' niet het best met een stuk of zes, zeven vertaald zou moeten worden.

Het optreden van Marcia Ball had wel iets van een goedgevulde R&B jukebox: we hoorden behalve oorspronkelijk werk ook nummers van Toussaint, Bobby Charles, Freddie King en The Treniers passeren. Haar eigen teksten gaan over de essentiële zaken des levens. Over feesten, uiteraard, maar in songs als 'Human Kindness' en 'The Squeeze Is On' roerde ze ook ongemakkelijker zaken aan. "Het is fijn om in Amsterdam te zijn, in Nederland," sprak de diva. "We mogen hopen dat Amerika over tweeduizend jaar even ver is."

Labels:

(Eddy Determeyer, 7.2.17) - - [naar boven]


Lees verder in het archief...






Menupagina's:

Zoeken op Draai:


web deze website

Redactieadres:

Hoekstraat 1 B17
3910 Neerpelt
België
(0032) 11747180
(0032) 498788554

Nieuws, tips, suggesties, adverteren, meewerken?
Mail de redactie.