Draai om je oren
Jazz en meer - Weblog





 


Cd
Pitch Plot 4 - 'Big Eyebrow' (Zennes, 2016)

Opname: mei 2015

Dat het samen maken van een album niet altijd vanzelf gaat, is ons wel bekend. Illustere grootheden als Charles Mingus en Miles Davis jaagden menig medemuzikant in de gordijnen en stonden bekend om hun woede-uitbarstingen en sterallures. Het kan ook anders. Fluitist Jeroen Pek gewaagt ervan in een beschouwing over zijn collega's waarmee hij Pitch Plot 4 vormt. Energie, plezier, wederzijds respect, nieuwsgierigheid en een open blik is wat toetsenist Christian Pabst, drummer Onno Witte en bassist James Cammack naar eigen zeggen met hem delen. Het maakte de tour door Nederland, Frankrijk en Spanje in mei 2015, waarvan de opnames op 'Big Eyebrow' terecht zijn gekomen, duidelijk tot een genoegen.

Mooi, fijn voor deze heren. Maar horen we dat ook terug op dit album? Levert het een goede plaat op? Want daar gaat het tenslotte om. Het antwoord is positief. Het is allereerst een album geworden waarin het groepsgeluid centraal staat. Hier geen dominante ego's die zo nodig de show moeten stelen. Gesoleerd wordt er, maar altijd in dienst van de compositie en geplaatst in een duidelijke context. En ze klinken alle vier zeer energiek en enthousiast. Dus ja, daar kun je zeker aan merken dat de heren het goed met elkaar kunnen vinden.

Een vernieuwend en trendsettend project is Pitch Plot 4 niet. Dat pretenderen ze ook niet. Het is veeleer Peks missie om een groot en gevarieerd publiek aan te spreken. Dus op dit album geen gepiep, geknars en anderszins (on)welkome dissonanten. Integendeel, wat we hier horen valt meer in de categorie opgewekte kamerjazz met een exotisch scheutje. En op een aantal momenten wordt duidelijk de grens met de pop gepasseerd. Muziek ook waarin de melodie voorop staat en de musici een verhaal vertellen met een kop een staart. En daar is niets mis mee.

Om het geheel spannend te houden, wordt op een aantal momenten het instrumentarium wat aangepast. Cammack stapt dan over op de elektrische bas en Pabst haalt de Fender Rhodes erbij, waardoor 'Flabbergasted' een flinke funk- en jazzrockinjectie krijgt. Het vormt een welkome afwisseling. Wat overigens ook geldt voor 'Super Sellam', een nummer van slagwerker Witte dat uit een zorgvuldige en redelijk ingetogen drumsolo bestaat.

Een zeer afwisselend album dus, voor een breed publiek van een kwartet dat hier laat horen waar een goede onderlinge verstandhouding toe kan leiden.

Klik hier om dit album te beluisteren via players van VPRO's Vrije Geluiden.

Foto: Cees van de Ven

Labels:

(Ben Taffijn, 19.1.17) - - [naar boven]


Lees verder in het archief...






Menupagina's:

Zoeken op Draai:


web deze website

Redactieadres:

Hoekstraat 1 B17
3910 Neerpelt
Belgiƫ
(0032) 11747180
(0032) 498788554

Nieuws, tips, suggesties, adverteren, meewerken?
Mail de redactie.