Draai om je oren
Jazz en meer - Weblog





 


Concert
Demon Chasers

Manolo Cabras Quartet, zaterdag 29 oktober 2016, Lokerse Jazzklub, Lokeren

Officieel gaan ze als het Manolo Cabras Quartet door het leven. In de Lokerse Jazzklub joegen ze gedurende twee sets de demonen rond verhuisperikelen die de club bezighouden/teisteren uit het gebouw. Demon Chasers... Gerry Hemingway maakte in de jaren 90 een cd met die titel. Hoewel de samenstelling van de groepen niet overeenstemt, zijn er toch parallellen: een drummer die out of the box durft te denken gekoppeld aan een bassist die zowel traditie als vernieuwing bespeelt, inclusief concepten om de muziek doelbewust uit de comfortzone te halen. Uit de comfortzone betekent avontuurlijk en spannend. Omdat er aanknopingspunten waren, konden Cabras & Co het publiek moeiteloos meenemen op hun exploratie van het ongespeelde dat klaarlag om ontdekt te worden.

Gedurende twee sets werden de nummers van de cd 'Melys In Diotta' in quasi-chronologische volgorde gespeeld. Als was het maar om het verschil duidelijk te maken met de cd waarop Jean-Paul Estiévenart de honneurs waarneemt. Voor dit concert was Jeroen Van Herzeele de blazer van dienst. Zowel Estiévenart als Van Herzeele voelen zich thuis als de muziek uiteen begint te rafelen, zodat een ander weefpatroon gefabriceerd kan worden. Van Herzeele smokkelt inherent de geest van Coltrane mee in zijn spel, niet als een copy-paste, maar als een extra gen - al was het maar om het energiepeil richting 'intens' sturen, zoals in 'E.R.G.O.'. In dit nummer hoorden we voor het eerst de typische sound die bassist Manolo Cabras en drummer Marek Patrman hebben ontwikkeld na jaren van samenspelen met onder anderen Ben Sluijs, Augusto Pirodda en Erik Vermeulen. Patrman, het moet gezegd, was in bloedvorm en wist kleine ritmische cellen te ontwikkelen tot een golf waarop het voor de anderen spannend surfen was.

Pianist Nicola Andrioli verstond de kunst om zijn technisch sterke en lyrische interventies te injecteren in het geheel. In 'El Nave Va', filmmuziek uit een prent van Fellini, bracht hij een broeierige solo. Hij liet 'Bemsha Swing' atypisch Monk maar wel spannend klinken, waarna Patrman het tijd vond om een vlammende drumsolo te geven. 'No Comment', een compositie van Cabras die door Augusto Pirroda gespeeld werd op een cd met Paul Motian en Gary Peacock, deed de bassist zelf een beetje blozen van trots. 'E.S.D.A.' is een Cabras-klassieker, die normaal klinkt als een bebopstukje gespeeld door modernisten. Dit concert klonk het als een van de vrijere stukken van het concert. In de tragere stukken werd subtiel gespeeld. Ook de verstilde schoonheid van 'Lena' wist de groep een intense lading mee te geven.

Het Manolo Cabras Quartet speelde een ferm concert, waarbij zelf liefhebbers met enig voorbehoud voor 'moderne dingen' overstag gingen. Hun cd met Estiévenart zal hoog eindigen op de eindejaarslijstjes. Dit optreden met Van Herzeele zal ook wel een plaatsje vinden in het lijstje met aangrijpende concerten 2016.

Deze recensie verschijnt ook op Jazz'Halo.

Klik hier voor foto's van dit concert door Cedric Craps.

Labels:

(Iwein Van Malderen, 21.11.16) - - [naar boven]


Lees verder in het archief...






Schrijf je in voor onze gratis Nieuwsbrief! Klik op de button hieronder om je aan te melden:


Menupagina's:


Zoek in deze website:

Google

web deze website


Redactieadres:

Hoekstraat 1 B17
3910 Neerpelt
België
(0032) 11747180
(0032) 498788554

Nieuws, tips, suggesties, meewerken?
Mail de redactie.


(advertenties)