Draai om je oren
Jazz en meer - Weblog





 


Concert
Bisceglia neemt je mee!

Michel Bisceglia Trio, donderdag 23 april 2015, JazzCase, Dommelhof, Neerpelt

De kracht van Michel Bisceglia ligt in de combinatie componist-pianist. Zijn composities zijn altijd beeldend, filmisch en hebben een grote emotionele zeggingskracht. Het verbaast dan ook geenszins dat hij vaak wordt uitgenodigd voor het componeren van soundtracks. Maar niet alleen als componist heeft Bisceglia zijn kwaliteiten. Als musicus is hij ook nog eens in staat om over te brengen wat hij wil zeggen en dat bereikt hij vaak met minimale noten en een perfecte timing. Wat dat betreft doet hij, als pianist, soms wel denken aan iemand als Ahmed Jamal. En in zijn beide kompanen, slagwerker Marc Léhan en bassist Werner Lauscher, waarmee hij intussen al bijna twintig jaar samenwerkt, heeft hij bovendien dé musici die hij nodig heeft en die ook écht iets toevoegen.

Zowel in de eigen composities als in de paar covers die dit trio deze avond brengt, is het bovenstaande dan ook goed terug te horen. Een hoogtepunt is wat dat betreft 'Lonely Woman' van het laatste album 'Singularity'. Bisceglia speelt een melancholieke melodie, goed passend bij de titel, op de piano. Zeer trefzeker gespeeld en met gebruik van veel stiltes. Op de achtergrond hoor je Léhan op bekkens en Lauscher zachtjes tokkelen. Net dat beetje ondersteuning wat er nodig is. Niet meer en niet minder. Bisceglia neemt je mee in dit nummer. Verderop neemt de intensiteit toe en speelt de pianist akkoordenreeksen die als golven de zaal inspoelen. Aan het eind komt de melancholieke basismelodie terug, nu ondersteund door Lauscher die zijn bas met de strijkstok bespeelt.

Maar ook met muziek van anderen weet dit trio raad. 'Meaning Of The Blues', de klassieker van Leah Worth en Bobby Troup, krijgt hier een zeer dynamische uitvoering. De drie leden van het trio stuwen elkaar op. Het luchtige basspel van Lauscher, de felle drumslagen van Léhan en het klaterende pianospel van Bisceglia zorgen voor een daverende versie van deze standard.

In 'Tonino’s Diner' staat een Zuid-Europees aandoende melodie centraal, vrolijk en spontaan. Het is vooral Lauscher die hier de show steelt met een eclatante solo, spaarzaam begeleid door enkele akkoorden van Bisceglia en het brushesspel van Léhan. Het laat allemaal niets te wensen over. En dan 'Jasmine', ook van 'Singularity'. Het is een simpel, zoet, bijna platvloers melodietje, maar het krijgt van dit trio een zo intense, welluidende bewerking dat het je als luisteraar raakt. Het intense pianospel, dat gevoel voor harmonie, de strak gedrumde bluesbeat, die constante tik die Léhan uitdeelt op de rand van de trommel, de groove van Lauscher. Het is er allemaal.

Klik hier voor foto's van dit concert door Cees van der Ven.

Labels:

(Ben Taffijn, 9.5.15) - - [naar boven]


Lees verder in het archief...







Schrijf je in voor onze gratis Nieuwsbrief! Klik op de button hieronder om je aan te melden:


Menupagina's:


Zoek in deze website:

Google

web deze website


Redactieadres:

Hoekstraat 1 B17
3910 Neerpelt
België
(0032) 11747180
(0032) 498788554

Nieuws, tips, suggesties, meewerken?
Mail de redactie.


(advertenties)