Draai om je oren
Jazz en meer - Weblog





 




Cd
Various artists - 'Big Band Divas Of The 1940s' (Bygone Days, 2012)
Various artists - 'Jazz Ladies' (Bellaphon, 2010)
Various artists - 'American Swing' (Laserlight/Codaex, 2012)


'Big Band Divas' biedt een fraaie staalkaart van de belangrijkste zangeressen van het swingtijdperk. Gekozen is voor deels bekend, deels minder courant materiaal, zodat Mary Ann McCall (met 'I Got It Bad') zusterlijk naast Lisa Morrow ('My Guy’s Come Back') op dit album prijkt. Vreemdste eend in deze bijt is Bea Booze, hier met het orkest van Andy Kirk, die later furore in rhythm & blueskringen zou maken. Over R&B gesproken – en om in ieder geval nog iets te griepen te hebben – ik mis Ella Johnson, Dinah Washington, Sister Rosetta Tharpe en Ella Mae Morse in dit illustere gezelschap.

Aanzienlijk slordiger is de compilatie, op twee cd's, 'Jazz Ladies'. Het betreft spul van Billie Holiday, Ella Fitzgerald en Sarah Vaughan. Om onduidelijke redenen staat er achter de nummers van Holiday steevast Ray Ellis And His Orchestra genoemd, terwijl die hele Ray Ellis in geen velden of wegen te bekennen is. Het zijn gewoon oude opnamen met Teddy Wilson en Eddie Heywood. Het merendeel van haar bijdragen mag bekend verondersteld worden.

Dat geldt in mindere mate voor de songs van Fitzgerald en Vaughan. Van die eerste horen we steekproeven uit de beginfase van haar carrière, van de bigband van drummer Chick Webb tot haar verbintenis met Verve. Opmerkelijk zijn de twee titels met het onderschatte orkest van trompettist Randy Brooks. Haar tofste periode, als je het mij vraagt. Bij Sassy ligt de nadruk op de tweede helft van de jaren vijftig, toen haar stem in het laag significant gegroeid en gerijpt was.

Leek iemand halverwege Billie Holidays 'Let’s Do It' een studiodeur wagenwijd open te zetten, de geluidskwaliteit op 'American Swing' doet vermoeden dat een deel van de tracks in een leeggelopen zwembad is opgenomen, vanaf de parkeerplaats. Verkeerd knopje? Van coryfeeën Glenn Miller, Duke Ellington, Benny Goodman en een dozijn kompanen krijgen we zodoende maar een gebrekkig beeld. En van de vijftig nummers op deze dubbelaar turfde ik slechts drie verrassingen: Cab Calloway, Jimmy Dorsey en Les Brown. Magertjes, hoor.

Labels:

(Eddy Determeyer, 27.4.13) - - [naar boven]


Lees verder in het archief...







Schrijf je in voor onze gratis Nieuwsbrief! Klik op de button hieronder om je aan te melden:


Menupagina's:


Zoek in deze website:

Google

web deze website


Redactieadres:

Hoekstraat 1 B17
3910 Neerpelt
België
(0032) 11747180
(0032) 498788554

Nieuws, tips, suggesties, adverteren, meewerken?
Mail de redactie.

(advertenties)