Draai om je oren
Jazz en meer - Weblog





 




Cd
I Compani - 'Garbo' (icdisc.nl, 2012)

Opname: 2011-2012

De fascinatie voor filmdiva's als Greta Garbo, Brigit Bardot, Mae West, filmmuziek (Fellini, 'Last Tango In Paris'), circusmuziek, de grote bilspier – gluteus maximus - en saxophone colossus Sonny Rollins blijkt uit het cd-oeuvre van Bo van de Graaf en zijn I Compani-orkest. Op het dubbelalbum 'Garbo... And Other Godesses Of Cinema' wordt op cd nummer 1 uitsluitend filmgelieerde muziek gespeeld, onder andere uit de film 'Et Dieu Crea La Femme', gearrangeerd door bassist Arjen Gorter, en stukken van de saxofonist zelf: 'Bardot', 'Diva Capriciosa', 'Garbo' en 'Mae West'.

Het ensemblespel overheerst op de eerste schijf. Vrolijke, uitbundige muziek spat je tegemoet. De arrangementen en orkestraties zijn effectief en optimaal, gelet op de uitzonderlijke bezetting (tenorsax, trompet, trombone, viool, cello, bandoneon, piano, bas en drums). Opvallende solobijdragen komen op deze schijf van pianist Christof Mac-Carty met een hilarische pseudo-opera vocale exercitie in Verdi's 'Danza Sacre', een vurige trompetsolo van Jeroen Doomernik in 'Ecco' en een onstuimige tenorsolo van Bo van de Graaf in 'Vamp', waarvan Rollins zeker zal glimmen.

De tweede cd – 'Tango And Impro' – is een concert ter nagedachtenis van Maria Schneider, die in de film 'Last Tango In Paris' de hoofdrol speelde. Deze cd is wat meer jazz- en impro-gericht, maar dan wel met relevante tangofragmenten.

Van de Graafs compositie 'Brand' is gebaseerd op een twee-maten basmotiefje van pianist Dollar Brand oftewel Abdullah Ibrahim. Hierin excelleert het orkest in impro-samenspel, improviseert zangeres Simin Tander prominent en welluidend, en speelt Bo van de Graaf een aangrijpende solo. 'Francis Bacon', een duo-impro van Tander en Van de Graaf, is exemplarisch voor de vrije aanpak van dit 'in memory concert'. Tander's vrije vocale improvisaties en de tenor-aanvullingen van Van de Graaf worden voortgezet in het weemoedige 'Why Did She Choose You', een compositie van de Argentijnse saxofonist Gato Barbieri, waarna het complete ensemble improviserend invalt en afsluit.

Daarna is er weer zo'n exaltische tenorsaxsolo met het geluid van Barbieri en de fraseringen van Rollins in Loek Dikkers 'No Tango 2' en in de finale van de 'Last Tango In Paris Suite' doet Bo van de Graaf dat nog eens over, maar dan op de sopraansax.

De saxofonist heeft met zijn I Compani wederom toegeslagen. Hij heeft ook nu weer een sublieme (dubbel-)cd afgeleverd. Een mengelmoes (in de gunstige zin des woords) van prachtige, emotievolle muziek: tango, impro, jazz, swing en voortreffelijke solo's.

Meer horen?
Op de
website van I Compani kun je fragmenten van deze cd beluisteren.

Labels:

(Jacques Los, 28.11.12) - - [naar boven]


Lees verder in het archief...






Menupagina's:

Zoeken op Draai:


web deze website

Redactieadres:

Hoekstraat 1 B17
3910 Neerpelt
België
(0032) 11747180
(0032) 498788554

Nieuws, tips, suggesties, adverteren, meewerken?
Mail de redactie.