Draai om je oren
Jazz en meer - Weblog





 




Festival
Gevarieerd programma in een vrije en open sfeer

C-Mine Jazz met o.a. Muze Jazz Orchestra, Frank Vaganée Trio, Lizz Wright, Matthew Halsall & Pascal Schumacher Quartet, vrijdag 13 april 2012, C-Mine, Genk

Op zondag 29 april vond de officiële opening plaats van C-mine expeditie. En terwijl er nog hard gewerkt wordt aan het binnenplein, kon de bezoeker van het C-Mine Jazz Genk festival al een voorsmaakje krijgen. Meteen bij het verlaten van de gratis parking staat de bezoeker oog in oog met de overblijfselen van het mijnverleden van Winterslag met zijn torenhoge schachtbok. Geen mijnwerker die ooit had kunnen denken dat hun werkplek een oord kon worden voor ontspanning en cultuur.

Artistiek directeur Michel Bisceglia bouwde dit jaar het festival op rond het begrip 'verfijning'. Dat staat wel fel in contrast met het robuuste mijnwerkersleven dat zich hier vroeger heeft afgespeeld. Vrijblijvend kon je als bezoeker bewegen over drie verschillende ruimtes. Het festival was verspreid over twee dagen, waarvan ik enkel de eerste avond gevolgd heb, die op het eerste gezicht een beetje leek op een bijeenkomst voor vibrafonisten. Voor een instrument dat toch niet zo vaak te zien is in de jazzscene, kwamen er drie van de negen geprogrammeerde groepen mee voor de dag. Als opener kon je Bart Quartier aan het werk zien in het Muze Jazz Orchestra. Het Bruno Vansina Project bracht Steve Nelson mee, de vaste vibrafonist van Dave Holland. En last but not least was er Pascal Schumacher met zijn kwartet.

Verfijning was ook terug te vinden in de originele bewerkingen van de muziek van Frank Zappa, die vrolijk en aanstekelijk werden gebracht door het Muze Jazz Orchestra, een 9-koppig orkest. Maar er was ook ruimte voor originele composities van saxofonist Lieven Cambré, die met een arm in het gips en als toeschouwer te midden van het orkest gedoemd was toe te kijken bij de uitvoering van eigen werk en naar zijn verdienstelijke vervanger Tom Van Dyck.

De muziek van het Frank Vaganée Trio werd begeleid door twee illustratoren Philip Paquet en Gilliom Werner Claessens (alias Cyclop Max, die ter plekke en op de achtergrond geprojecteerd met humoristische tekeningen en commentaar in kalligrafisch schrift een verwijzing deden naar de liefdesgeschiedenis van Orpheus en Eurydice. Cyclop Max was echt de max! Maar de volledige set was niet te volgen aangezien er een grote dame ons stond op te wachten in de grote zaal.

De verschijning van Lizz Wright is op zich al een verfijning. Opvallend hoe zij het publiek laat meeleven met de manier waarop zij haar geloof beleeft. Bij het vertolken van vooral nummers van haar nieuwe cd 'Fellowship' staat zij bijna letterlijk met naakte voeten op hete kolen. Met beide handen naar de hemel gericht of met de rechterhand op het hart gedrukt, raakt het publiek helemaal in de ban van de waarheid van haar geloof.

Maar evengoed kan verfijning verwijzen naar het aantrekken van nieuw talent. Trompettist Matthew Halsall uit Manchester, heeft diep zijn inspiratie gezocht in de eenvoudige akoestische stijl van de vorige generatie. Delicaat was de ballade 'Samatha' met Rachael Gladwin, die met de harp de geest van Alice Coltrane probeerde op te roepen.

Opvallend waren de prijzen en nieuwe cd-releases van gepresenteerde musici. De Jamaicaanse pianist Monty Alexander kreeg recentelijk een Grammy Award-nominatie voor het album 'Harlem-Kingston Express Live'. Matthew Halsalls derde album 'On The Go' werd door Radio 1-dj Gilles Peterson bekroond met een Worldwide Award. Lizz Wright stelde zoals gezegd haar nieuwste cd 'Fellowship' voor en Bruno Vansina zijn in New York opgenomen album 'Stratocluster'. En persoonlijk was ik er op gebrand om het Pascal Schumacher Quartet te bewonderen, van wie recent het vijfde en internationaal geprezen album 'Bang My Can' verscheen.

Deze avond bracht een aangenaam afwisselend programma in een vrije en open sfeer. Wie even wilde uitblazen, kon dat doen bij een hapje en een drankje met het zwarte goud onder zijn voeten en met volle bewondering starend naar de centrale monumentale hal, een schitterend staaltje van unieke industriële architectuur. Een mooie locatie voor dit festival, waar we volgend jaar zeker naar zullen terugkeren.

Klik hier voor foto's van deze concerten door Cees van de Ven.

Labels:

(Gerda Boel, 23.5.12) - - [naar boven]


Lees verder in het archief...






Menupagina's:

Zoeken op Draai:


web deze website

Redactieadres:

Hoekstraat 1 B17
3910 Neerpelt
België
(0032) 11747180
(0032) 498788554

Nieuws, tips, suggesties, adverteren, meewerken?
Mail de redactie.