Cd
Miles Davis - 'Best Of' (Blue Note, 2009)
Opnamen: 1949-1958

Op de keper beschouwd heeft trompettist Miles Davis helemaal niet zoveel voor Blue Note opgenomen: drie sessies, in de periode 1952-1954. Zijn meest relevante werk uit de jaren vijftig is op Prestige en Columbia uitgebracht. Maar Capitol hoort ook bij de EMI-stal, waardoor de 'Birth Of The Cool'-opnamen beschikbaar waren. En cd nummer drie van dit drieluik is gevuld met het album 'Somethin’ Else' van altist Cannonball Adderley, waarop Davis als sideman meespeelt. Voorts zijn er nog twee nummers van een jamsessie met tenorist Eddie 'Lockjaw' Davis uit 1951 opgescharreld. Vandaar.

Al met al biedt dit album een fraai overzicht van Davis' eerste periode als jazzicoon, tot het moment dat hij, met de lp 'Milestones', nieuwe wegen insloeg. Goed te horen is hoe hij zich altijd aan de zijlijn van de bebop heeft opgesteld, ondanks zijn grote bewondering voor Charlie Parker, Dizzy Gillespie en de overige architecten van deze muziekstijl. Bij hem ging het nooit om het spervuur, doch om de innerlijke gloed. In ballads als 'Yesterdays' en 'How Deep Is The Ocean?' belijdt hij zijn bewondering voor trompettist Freddie Webster, misschien wel zijn belangrijkste inspiratiebron. De kwaliteit van de sound, dat was de crux.

En over geluid gesproken: alles staat er voorbeeldig op, beter in ieder geval dan wat ik al in de kast had staan. De echte verzamelaar, ja, die heeft al dit materiaal vermoedelijk reeds jaren in huis. Maar 'Best Of Miles Davis' biedt een prima introductie tot de vroege Miles. Voor een vriendelijk prijsje, naar ik mag aannemen.

Deze recensie verscheen eerder in Jazz Magazine.

(Eddy Determeyer, 24.2.10) - - [naar boven]

Lees verder in het archief...

Menupagina's:

Kris Defoort
CC Maasmechelen,
5 november 2013
Foto: Cees van de Ven

Nieuws, tips, suggesties, adverteren, meewerken?
Mail de redactie.