|
Draai om je oren Jazz en meer - Weblog |
|
||
|
| |||
ConcertWilkins slaat een brug naar Tempo Doeloe Immanuel Wilkins Quartet, woensdag 28 oktober 2026, Paradox, Tilburg Nadat saxofonist Immanuel Wilkins eerder dit jaar met juichende recensies in het nieuws kwam voor zijn eerste live-lp, was hij de afgelopen weken maar liefst drie keer te gast in Nederland. Blue Note bracht in drie delen 'Immanuel Wilkins Quartet: Live At The Village Vanguard' uit. Alleen deel I verscheen op vinyl, maar inmiddels zijn ook de andere twee delen online te beluisteren. Het zijn opnames van twee concerten uit 2025. Je vraagt je af waarom een label van iemand die nog zo jong is drie uur muziek wil uitbrengen. Het lijkt bijna onbescheiden. Het concert op 28 oktober in Paradox Tilburg maakt binnen een kwartier duidelijk waarom. Dit kwartet zou bij elk optreden de opnameapparatuur kunnen aanzetten en een vergelijkbaar resultaat afleveren. Een week later wordt dat bevestigd in LantarenVenster Rotterdam en het Bimhuis Amsterdam. Sinds 2017 vormt Wilkins een hecht kwartet met drie andere opvallend getalenteerde muzikanten. Bassist Ryoma Takenaga studeerde bij Jazz House Kids onder Christian McBride en ontving in 2022 de James Moody Scholarship. Pianist Micah Thomas verzamelde al op jonge leeftijd onderscheidingen en studiebeurzen. Drummer Kweku Sumbry begon als vierjarige bij het Farafina Kan Ensemble van zijn oom Mahiri Fadjimba Keita en is daar inmiddels artistiek directeur. Wilkins zelf verhuisde op zijn zestiende van Philadelphia naar New York, waar hij snel opviel. Wat de vier delen, is een bijna spirituele toewijding aan hun instrument. Hun jeugdige voorkomen verdwijnt zodra de eerste noten klinken. Hun geluid is volwassen, zelfverzekerd en diep geworteld in een traditie die ooit eveneens door jonge vernieuwers werd gevormd. Dit is een springlevende vorm van post-bop waarin swing, blues en modale jazz samenvloeien. Voeg daar vrije improvisatie en uitgespreide harmonieën aan toe en het resultaat schuurt geregeld langs avant-gardistische free jazz. Na een korte begroeting volgt geen uitleg. De muziek spreekt voor zichzelf. De eerste set bestaat uit zes uitgebreide verkenningen van thema's, melodieën en grooves. Het zijn geen standards en Wilkins noemt geen titels. Er zijn veel noten, hoge snelheden, maar nergens een noot te veel. De openingsetude laat drumslagen, pianoakkoorden en een zacht aangeslagen bas samenvloeien voordat Wilkins het woord neemt. Onder zijn altsax dribbelen, duwen en trekken de drums subtiel voort. Je voelt je spieren aantrekken en een glimlach opborrelen. Deze muziek laat je voelen dat je leeft. De stukken lopen soms ongemerkt in elkaar over en hebben iets van Afrikaanse vertellingen. Elk begint met een eenvoudig motief dat vervolgens alle richtingen op groeit. Wilkins' solo's klinken als ononderbroken gedachtegangen. Het lijkt alsof hij niet op een instrument speelt, maar spreekt in zijn moedertaal.
Een ander stuk begint met een wandelende bas en een modaal thema, unisono gespeeld op sax en piano, waaruit Wilkins losbreekt als een racepaard uit de startblokken. In een rustiger thema vullen sax en drums elkaars zinnen aan, terwijl piano en bas een bewegend fundament leggen. Telkens trekt iemand op het juiste moment aan de bel, waarna de groep als vanzelf een nieuwe richting kiest. Het resultaat is een voortdurende stroom improvisatie die tegelijkertijd spontaan en volledig beheerst klinkt. Als luisteraar kijk je toe zoals naar een bloem die zich in slow motion ontvouwt. Elk moment is geladen met concentratie, energie en zeggingskracht. Je hoort dat deze muzikanten dit materiaal door de jaren heen volledig hebben doorgrond. De muziek is doordrenkt van traditie en klinkt tegelijkertijd volledig nieuw, een brug naar Tempo Doeloe. Geen wonder dat liefhebbers hopen dat ook de overige delen van 'Live At The Village Vanguard' alsnog op vinyl verschijnen. Klik hier voor een fotoverslag van dit concert door Louis Obbens. Tekst: Monica Rijpma | Foto's: Louis Obbens Labels: concert, Immanuel Wilkins, Kweku Sumbry, Micah Thomas, Ryoma Takenaga (Monica Rijpma, 14.11.26) - - [naar boven] Lees verder in het archief...
|
Archief
Artikelen Cd-recensies Concertrecensies Colofon Festivalverslagen Interviews Jazz in memoriams
Nieuws, tips, suggesties, adverteren, meewerken? |