Draai om je oren - Jazz & meer

		Draai om je oren Jazz en meer - Weblog

Concert
Een kerk vol donder en bliksem
Shuteen Erdenebaatar Quartet, zondag 18 oktober 2026, Jacobuskerk, Feerwerd

Voor de echte pianoleeuwinnen moet je kennelijk in Mongolië zijn. Daar, in Ulan Bator, werd Shuteen Erdenebaatar in 1998 geboren. Ze was in 2017 ook de eerste Mongoolse die in haar land een jazzplaat opnam. Het kerkje van Feerwerd was bijna te klein voor haar geluid. (Het verbaasde niemand dat er in de pauze een paneel van een raam omlaagkletterde.)

Voor Erdenebaatar is de vleugel een orkest. Met genereus pedaalgebruik en simpele repeterende motiefjes ontlokte ze organische donderende en bliksemende passages aan het instrument. Die leken nog na te rommelen toen ze allang weer met iets anders bezig was, of het stokje had doorgegeven aan haar muzikanten. Het gebeurde allemaal in exotische maatsoorten, ergens tussen 11/8 en 13/4, schat ik. Het ging mij in ieder geval boven het petje. Als je erop had willen dansen, dat kan natuurlijk altijd, was je er met je four-on-the-floor feel niet ver gekomen. Met vrije expressie was het waarschijnlijk wel gelukt. Haar composities leken journalen van verre reizen. O, ik zie dat ik het nog niet over haar onafhankelijke linker- en rechterhand heb gehad.

Het werk van altist en blokfluitspeler Jakob Manz contrasteerde fraai met de orkaan uit Mongolië. Zijn blokfluit klonk ijl als een hobo en leek rechtstreeks naar de hemel te verwijzen - die daar boven het kerkje sowieso dichtbij was. Ook zijn bijna vibratoloze altsaxofoon had die kwaliteit. In combinatie met de imposante contra-altklarinet van contrabassist Nils Kugelmann bestreek Manz in het nummer 'Mirror Under Water' een verbluffend spectrum, van nauwelijks hoorbaar laagfrequent gebrom tot luidkeels hemelhoog gejuich. En nog een stukje verder.

Tekst: Eddy Determeyer | Foto: Jan Tempel

Labels: concert, Jakob Manz, Jazz in Feerwerd, Nils Kugelmann, Shuteen Erdenbaataars