|
Draai om je oren Jazz en meer - Weblog |
|
||
|
| |||
 Eigenzinnig kwintet boeit met hoekige muziek Roomtone, maandag 7 november 2005, Wilhelmina, Eindhoven Stokkende ritmes, plotselinge sfeerovergangen, subtiele geluidseffecten en kakofonische uitbarstingen... het kwintet Roomtone bracht in Eindhoven eigenzinnige muziek die de volle aandacht van het publiek vroeg. Achterover leunen was er niet bij. De band komt voort uit een project van Muzieklab Brabant. Het doel: muzikanten met verschillende achtergronden samen te laten werken aan een vernieuwend concept. Dat is zeker gelukt. Op de akoestische, jazzy basis van bassist Micha Kool en drummer Panc Daalder brachten gitaristen Jeroen Kimman en Wiek Hijmans spannende akkoorden en solo's die aan progressieve rock, pop en klassiek deden denken. Sandor Caron zorgde met een tafel vol elektronica dan weer voor vervreemdende accenten. De 'liedjes', zoals Kimman ze met enige ironie aankondigde, waren vooral strakke composities gebaseerd op stokkende ritmes die de muziek een hoekig effect gaven. Onverwachte stiltes zetten het publiek meerdere keren op het verkeerde been: is het nu afgelopen? In veel composities zat een minimum aan melodieuze ontwikkeling. Zo dender-de het reggae-achtige 'Hennies' maar door op dezelfde basis. Dat het allesbehalve slaap-verwekkend werd, kwam doordat de spanning werd gezocht in de dynamiek: soms langzaam opgebouwd, soms plotseling en onaangekondigd. Dan kwamen de gierende gitaren ineens tot een heftige emotionele uitbarsting. Roomtone is een band van eigenzinnige heren. Zo drumde Daalder gortdroog en spaar-zaam, zonder opsmuk, elke klap zorgvuldig timend. Caron plaatste zijn sfeervolle elek-tronisch opgewekte effecten opvallend ingetogen in het geheel: niet bepaald conform de mores onder collegae die de volumeknop toch vooral met de nodige bravoure bedienen. Kool maakte diepe, warme klanken op zijn bas. Kimman (staand spelend) en Hijmans (zittend) hadden beiden een hele batterij aan effectapparatuur aan de voeten, waarmee ze een breed palet aan klanken tot hun beschikking hadden. Tja, en dan kan het gebeuren dat een van die apparaten een hinderlijke bromtoon veroorzaakt. De twee gitaristen gingen de ene keer met elkaar in gevecht om de andere keer in harmonieus samenspel te belanden. In het oogcontact tussen de twee muzikanten werden stil-zwijgend afspraken gemaakt om de improvisatieruimte te vullen. Altijd weer mooi, die communicatie tussen muzikanten. Klik hier voor een fotoverslag van dit concert. Deze recensie verscheen eerder in Eindhovens Dagblad. (Erno Mijland, 10.11.05) - - [naar boven] Lees verder in het archief...
|
Archief
Artikelen Cd-recensies Concertrecensies Colofon Festivalverslagen Interviews Jazz in memoriams Nieuws, tips, suggesties, adverteren, meewerken? |
